Η υπόγεια αεροπορική βάση Chiashan της Ταϊβάν σχεδιάστηκε για να προστατεύει μαχητικά αεροσκάφη και να διατηρεί τη διοίκηση σε καιρό πολέμου κατά τη διάρκεια πυραυλικών επιθέσεων από την Κίνα. Οι δικές μας αεροπορικές βάσεις γιατί δεν είναι έτσι;
Γράφει ο Γεώργιος Δικαίος στις 10 Μαίου 2026
Η υπόγεια αεροπορική βάση Chiashan της Ταϊβάν σχεδιάστηκε για να προστατεύει μαχητικά αεροσκάφη και να διατηρεί τη διοίκηση σε καιρό πολέμου κατά τη διάρκεια πυραυλικών επιθέσεων από την Κίνα. Οι δικές μας αεροπορικές βάσεις γιατί δεν είναι έτσι;
Οι αεροπορικές βάσεις της Ελλάδας έχουν το μαύρο τους το χάλι και ας κάνουν οι αρμόδιοι πως δεν γνωρίζουν απολύτως τίποτα και μας λένε για AGENDA 2030! Δυστυχώς έχει χαθεί η ντροπή εδώ και 40+ χρόνια και αντί να γίνουν τα βήματα σταδιακά προς την σωστή κατεύθυνση, έχουμε περάσει σε φάση της αφασίας, του δεν βαριέσαι και σιγά μην γίνει πόλεμος. Το άλλο τραγικό που λένε κάποιοι είναι, πως οι αεροπορικές μας βάσεις είναι μακριά από τα σύνορα με την Τουρκία.
Αντιμετωπίζουμε έλλειψη καταφυγίων αεροσκαφών, αφήνουμε τα αεροσκάφη εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες, δεν υπάρχουν θωρακισμένα καταφύγια για το προσωπικό, δεν υπάρχουν πολλές υπόγειες βάσεις, παρά μόνο ορύγματα με 5-10 εκατοστά πλάκα από μπετό στην οροφή στα πλάγια.
Η αντιαεροπορική άμυνα των αεροπορικών βάσεων της Ελλάδας έχει τα μαύρα της τα χάλια και δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ κανείς για να την βελτιώσει. Η γνωστή καραμέλα μα δεν είχαμε χρήματα, δεν προκάναμε, οι άλλοι φταίνε, όλοι μαζί τα φάγαμε και καμία απάντηση σε όσα θα γράψω παρακάτω. Δεν ξέρω, δεν απαντώ, δεν με ενδιαφέρει, κάνω γαργάρες τώρα, αφήστε με ήσυχο, είμαι σε σύσκεψη, λυπάμαι αλλά βιάζομαι, εγώ θα λύσω τα προβλήματα της Ελλάδας;
Όταν έβρεχε δωρεάν οπλικά συστήματα και μας έλεγαν οι ΗΠΑ πάρτε ότι θέλετε, εμείς δεν απαντούσαμε, κάναμε τους έξυπνους, πως τα ξέρουμε όλα και δεν μας ενδιέφεραν όσα μας έδιναν. Ξέραμε από το 1990 και νωρίτερα πως η αντιαεροπορική άμυνα των αεροδρομίων μας στηριζόταν σε πυροβόλα μπόφορς L-60 του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, πυροβόλα των 20 χιλιοστών οέρλικον που τα είχαμε βγάλει από της πτέρυγες των αεροσκαφών Σπίτφαϊαρ που τα κόψαμε με τσεκούρια! Τετράδυμα πολυβόλα των 0.50 σε ρυμουλκούμενους φορείς, δίδυμα πολυβόλα των 0.50 που τα αφαιρέσαμε από τα αεροσκάφη F-86! Μετά καταφέραμε να αγοράσουμε επιτέλους το σύστημα Βέλος το 1982 το Αντιαεροπορικό Skyguard III με δυο δίδυμα πυροβόλα των 35 χιλιοστών, 4 πυραύλους SEA SPARROW- ASPID που επιτέλους είχε ραντάρ έρευνας RADAR SUPER GIRAFFE εμβέλειας 40 χλμ και δυο ραντάρ κατεύθυνσης ελέγχου πυρός RADAR SKYGUARD εμβέλειας 20 χλμ. Ένα αντιαεροπορικό σύστημα στις κυριότερες βάσεις, στις άλλες το χάος και το χειρότερο πόσα από αυτά τα ραντάρ εργάζονται σήμερα με 100% απόδοση και χωρίς βλάβες;
Οι ΗΠΑ πριν κάνουμε το τεράστιο κατόρθωμα την άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία, να αγοράσουμε τρία διαφορετικά αντιαεροπορικά συστήματα, άλλο για το Ναυτικό, άλλο για την αεροπορία και άλλο για τον στρατό ξηράς! Αντί να διαλέξουμε ένα αντιαεροπορικό σύστημα με 50% συμπαραγωγή στην Ελλάδα, με χαμηλότερες τιμές, ένα κέντρο συντήρησης-υποστήριξης-ανταλλακτικών που με τα ίδια χρήματα θα παίρναμε 35-40% περισσότερα σε αριθμό αντιαεροπορικά συστήματα! Εμείς τα εδώ ξεφτέρια, αυτοί οι καλοί μας άνθρωποι που είχαν και κατείχαν τις ανώτατες θέσεις για το καλό μας, διαλέξαμε τρία διαφορετικά για να πάρουμε τρεις διαφορετικές μίζες και να τις βάλουμε στην τσέπη μας όπως λέει ο σοφός λαός!
Εγώ έφτασα 64 ετών θα είμαι απέναντι τους, θα τα λέω και τα σχολιάσω ωμά όπως είναι και θα συνεχίζω να παλεύω όπως κάνω εδώ και 40+ χρόνια για το καλό της Ελλάδας και της πολεμικής βιομηχανίας γενικότερα. Δεν μας έδωσαν μερικά οπλικά συστήματα οι ΗΠΑ που δεν τα πήραμε γιατί θα τα πληρώναμε για εκσυγχρονισμό, ή δεν ήταν λειτουργικά, ή ήταν λίγα σε αριθμό, αλλά ήταν περισσότερα από 500 και ένα μεγάλο μέρος από αυτά κατέληξε στην Αίγυπτο και σε άλλες χώρες που άρπαξαν την ευκαιρία που πετάξαμε στα σκουπίδια εμείς.
M163 VADS δίπλα στο σύστημα αεράμυνας M48 Chaparral
Τι μας έδιναν οι ΗΠΑ αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά συστήματα αεράμυνας M48 Chaparral με εμβέλεια τα 5 χιλιόμετρα με πυραύλους AIM-9L και 7 χιλιόμετρα με πυραύλους AIM-9M. Τα έχουν ακόμα στην Αίγυπτο και σε άλλες χώρες εκσυγχρονισμένα και σε πλήρη λειτουργία.
Τα M163 VDS θα αντικαθιστούσαν τα τετράδυμα πολυβόλα των 0.50 με την ίδια εμβέλεια, αλλά είχαν ραντάρ και επιπλέον δυνατότητες. Δηλαδή μπορούσαν να καταστρέψουν πυραύλους, πυραύλους αντιραντάρ και το κυριότερο αεροπορικές βόμβες ανεμοπορίας και σήμερα τα αιωρούμενα πυρομαχικά μεγάλης εμβέλειας.
Το M163 VADS βασίζεται σε ένα τροποποιημένο πλαίσιο ΤΟΜΠ M113, διατηρώντας την κινητικότητα και την προστασία ενός τεθωρακισμένου οχήματος μεταφοράς προσωπικού. Το βάρος μάχης του είναι 12,7 τόνοι. Ο περιστρεφόμενος, ανοιχτός πύργος, οπλισμένος με ένα πυροβόλο M61 Vulcan έξι κάννων 20 χιλιοστών, έχει εύρος ανύψωσης από –5° έως +80°. Το πλήρωμα αποτελείται από τέσσερα άτομα.
Το πυροβόλο των 20 χιλιοστών με περιστρεφόμενο μπλοκ κάννης χρησιμοποιεί πυρομαχικά 20x102 χιλιοστών. Το πυρομαχικό των 3.000 φυσιγγίων περιλαμβάνει φυσίγγια ιχνηλάτησης υψηλής εκρηκτικότητας, θραυσματοποιητικά και διατρητικά, βάρους 100 γραμμαρίων και ταχύτητα στο στόμιο 1.030 m/s. Η αυτόματη λειτουργία του πυροβόλου παρέχεται από ηλεκτρικό κινητήρα. Ο ρυθμός βολής είναι 1.000 και 3.000 φυσίγγια ανά λεπτό. Τα πυρά εξαπολύονται σε σταθερές ριπές των 10, 30, 60 ή 100 φυσιγγίων. Η αποτελεσματική εμβέλεια εναντίον εναέριων στόχων είναι έως 1.500 μέτρα.
Η ανίχνευση του στόχου πραγματοποιείται οπτικά από τον χειριστή. Ο εξωτερικός προσδιορισμός στόχου μπορεί να παρέχεται μέσω του ασύρματου δικτύου. Το πυροβόλο στοχεύεται χρησιμοποιώντας ένα αυτοματοποιημένο αντιαεροπορικό σκόπευτρο σε συνδυασμό με ένα αποστασιόμετρο ραντάρ. Οι πληροφορίες από το αποστασιόμετρο τροφοδοτούνται στη μονάδα ελέγχου του σκοπευτικού. Ένας αναλογικός βαλλιστικός υπολογιστής υπολόγισε την προέλευση και διαβίβασε τις απαραίτητες πληροφορίες στο σκόπευτρο.
Θα μας έδιναν οι ΗΠΑ και ρυμουλκούμενες βάσεις M167 Vulcan, οι οποίες έχουν το ίδιο στοιχείο πυροβολικού και χαρακτηριστικά μάχης με το M163 VADS. Η βάση ζυγίζει περίπου 1.800 κιλά. Έχει πλήρωμα δύο ατόμων. Μεταφέρεται ένα έτοιμο προς χρήση απόθεμα πυρομαχικών 500 φυσιγγίων. Χρησιμοποιείται επίσης ένα αποστασιόμετρο ραντάρ, σε συνδυασμό με έναν βαλλιστικό υπολογιστή, για τη μέτρηση της απόστασης από τον στόχο. Αυτά θα αντικαθιστούσαν τα ρυμουλκούμενα τετράδυμα των 0.50 αλλά κάποιοι δεν ήθελαν το καλό της Ελλάδας. Έτσι βρέθηκε η λύση να τα αποσύρουν όλα τα παλιά αντιαεροπορικά πυροβόλα και πολυβόλα, χωρίς αντικατάσταση γιατί ήταν παρωχημένα.
Ο οπλισμός των ΜΠΑ- μπατζίδων δηλαδή των αεροπόρων είναι σε τραγικά επίπεδα! Έχουν G-3 και οπλοπολυβόλα μπρεν του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου! Τα οχήματα προστασίας αεροδρομίων είναι 4Χ4 Μ-240 με ένα οπλοπολυβόλο μπρεν σε φορέα, με ειδική κατασκευή για να μαζεύει τους κάλυκες! Δεν υπάρχουν θωρακισμένα οχήματα, ηλεκτροφόρα σύρματα, διπλά συρματοπλέγματα, πλήρη κάλυψη με κάμερες, αισθητήρες ανίχνευσης κλπ. Τι θα συμβεί αν ξαφνικά βγουν δυο ομάδες καταδρομών από ένα σκάφος και χτυπήσουν το αεροδρόμιο που δεν έχουν στην κατοχή τους όλοι όπλα το βράδυ; Αυτό μόνο οι αρμόδιοι πρέπει να σας απαντήσουν.
Τα ραντάρ είναι σε κακή κατάσταση και πολύ λίγα χωρίς να μπορούν να δουν drones. Τα ραντάρ GCA είναι από τον πόλεμο του Βιετνάμ και τα κρατάμε για να βοηθούν στην προσγείωση τους πιλότους, λες και κοστίζουν δισεκατομμύρια και δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε! Η αντιαεροπορική άμυνα είναι σε κακά χάλια να μην αρχίσω και λέω αλήθειες και τι συμβαίνει στο GCA ραντάρ των αεροδρομίων, στον πύργο ελέγχου, στους ηλεκτρολόγους, στα υπόστεγα κλπ. Το κλείνω το στόμα μου εδώ, αν και ξέρω πως απαντήσεις δεν θα πάρω από τους αρμόδιους που συνεχίζουν την μοναδική λύση που έχουν βλέπε τα χάλια που έχουμε και μην απαντάς στις ερωτήσεις που θα σου κάνουν. Όλα καλά, όλα ανθηρά, όλα μια χαρά!
Η καραμέλα στο στόμα πως δήθεν κοστίζουν πανάκριβα τα ραντάρ! Τα αντιαεροπορικά πυροβόλα! Και τα αντιαεροπορικά συστήματα! Μετά ουρλιάζουν πως έχω το θράσος να βάζω τιμές και δήθεν είναι απόρρητα όλα αυτά!
Τι θα συμβεί στο τρύπιο Αιγαίο, στο αφύλακτο Ιόνιο και στα υπόλοιπα αφύλακτα θαλάσσια σύνορα μας, αν ένα δήθεν τουριστικό σκάφος εξαπολύσει 50-100 drone εναντίον ενός αεροδρομίου μας που βλέπει σε θάλασσα; Τι θα απομείνει μετά από τα αεροσκάφη, τον πύργο ελέγχου, το ραντάρ, τα υπόλοιπα μέρη και πόσες εκατοντάδες απώλειες θα έχουμε;
https://www.diamondaircraft.com/en/special-mission/aircraft/da62-mpp/overview/
Μα δεν έχουμε χρήματα να φυλάξουμε όλον τον θαλάσσιο χώρο μας! Δικαιολογίες και ψέματα όταν υπάρχουν τα αεροπλάνα DA-62 MPP με ραντάρ 160 ναυτικών μιλίων, με 8 ώρες αυτονομία και με άμεση μετάδοση στοιχείων σε κέντρα βάσης. Πόσο κοστίζουν κομπλέ; κάτω από 10 εκατομμύρια ευρώ!
Εμείς θέλαμε όμως να δώσουμε 500 εκατομμύρια για 4 άχρηστα Ρ-3 και δεν μας έκαναν οι 5 LCS FREEDOM γιατί δεν είχαν SONAR! Κανένας δεν σας είπε όμως πως γίνονται οι ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις στο Αιγαίο, πως η ταχύτητα του πλοίου με 100% απόδοση του VDS SONAR CAPTAS είναι 6 κόμβοι! Πως πάνω από 9 κόμβους ταχύτητα πλοίου το SONAR δεν λειτουργεί από τις αντηχήσεις!
Κανένας δεν σας είπε πως οι τορπίλες των Τούρκων με ταχύτητα 50 κόμβους, δεν μπορούν να χτυπήσουν τις LCS FREEDOM, ούτε σας εξήγησε πως οι υδροπροωθητές που έχουν για να κινούνται, μπερδεύουν τον ακουστικό ερευνητή της τορπίλης και αργεί να καταλάβει την στροφή των LCS. Κανένας δεν σας είπε πως είναι τα μοναδικά πλοία που μπορούν να αντέξουν μια επίθεση σμήνους 24 drone και να τα καταστρέψουν με 24 πυραύλους HELLFIRE, τα δυο πυροβόλα των 30 χιλιοστών και το πυροβόλο των 57 χιλιοστών. Ούτε πως οι ΗΠΑ έκαναν δοκιμές με ειδικά βλήματα για τα πυροβόλα των 30 χιλιοστών και χτύπησαν τορπίλες, UUV και θαλάσσιες νάρκες σε βάθος 10-20 μέτρα κάτω από την επιφάνεια τις θάλασσας.
Ας τελειώσω εδώ γιατί θα γράφω ως αύριο με την ακαταλληλότητα των ανθρώπων εκεί μέσα στο ΥΠΕΘΑ και τις γνώσεις που έχουν.
Η συνέχεια του άρθρου:
ΧΟΥΑΛΙΕΝ, ΤΑΪΒΑΝ — 9 Μαΐου 2026: Το συγκρότημα σηράγγων της αεροπορικής βάσης Chiashan στην ανατολική Ταϊβάν παραμένει μία από τις πιο οχυρωμένες στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας της Δημοκρατίας της Κίνας (ROCAF), σχεδιασμένες για να διατηρούν τις δυνατότητες αεροπορικής μάχης και διοίκησης κατά τη διάρκεια πιθανών πυραυλικών και αεροπορικών επιθέσεων από την Κίνα.
Βρίσκεται στην κομητεία Hualien εντός της Κεντρικής Οροσειράς της Ταϊβάν, η εγκατάσταση είναι σκαλισμένη βαθιά μέσα σε ένα γρανιτένιο βουνό και αποτελεί σημαντικό μέρος της ενισχυμένης υπόγειας αμυντικής υποδομής της Ταϊβάν. Το συγκρότημα αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του «Project Jian'an III», γνωστού και ως Jian'an No. 3 Project ή «Optimal Mountain», μιας πρωτοβουλίας στρατιωτικής μηχανικής που ξεκίνησε για την ενίσχυση της βιωσιμότητας των αεροπορικών πόρων της Ταϊβάν.
Η κατασκευή της υπόγειας βάσης ξεκίνησε επίσημα το 1984, αφού Ταϊβανέζοι μηχανικοί μελέτησαν προηγμένες μεθόδους διάνοιξης σηράγγων στην Ευρώπη το 1981. Το έργο εκσκαφής χρειάστηκε περίπου οκτώ χρόνια για να ολοκληρωθεί και τέθηκε σε λειτουργία γύρω στο 1992-1993. Το συνολικό κόστος κατασκευής υπολογίστηκε σε περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια, που ισοδυναμεί με περισσότερα από 27 δισεκατομμύρια Νέα Δολάρια Ταϊβάν εκείνη την εποχή. Οι μηχανικοί χρησιμοποίησαν τη Νέα Αυστριακή Μέθοδο Σήραγγας για να ανασκάψουν την ορεινή δομή.
Η υπόγεια εγκατάσταση αποτελείται από ξεχωριστά βόρεια και νότια συστήματα σηράγγων. Κάθε δίκτυο περιέχει πέντε οριζόντιες και πέντε κάθετες σήραγγες διατεταγμένες σε διασταυρούμενη διαμόρφωση σε πολλαπλά υπόγεια επίπεδα. Οι εσωτερικές σήραγγες τροχοδρόμων κατασκευάστηκαν αρκετά ψηλά ώστε να φιλοξενούν την κίνηση και τις εργασίες συντήρησης των μαχητικών αεροσκαφών, με ορισμένα τμήματα να φτάνουν σε ύψος περίπου τριών ορόφων.
Το συγκρότημα Chiashan μπορεί να φιλοξενήσει, να οπλίσει, να ανεφοδιάσει και να επισκευάσει περισσότερα από 200 μαχητικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένου του αναβαθμισμένου στόλου F-16V Viper της Ταϊβάν. Η υπόγεια υποδομή περιλαμβάνει επίσης κέντρα διοίκησης και ελέγχου, υπόγειους σταθμούς καυσίμων, ιατρικές εγκαταστάσεις, συστήματα παραγωγής ενέργειας, χώρους αποθήκευσης πυρομαχικών και αποθέματα τροφίμων, καυσίμων και νερού που προορίζονται για την υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων για αρκετούς μήνες σε συνθήκες πολέμου.
Δέκα ενισχυμένες χαλύβδινες πόρτες προστασίας από εκρήξεις προστατεύουν τις εισόδους και τις εξόδους του συστήματος σηράγγων. Αυτές οι πόρτες κατασκευάστηκαν για να αντέχουν σε κοντινές εκρήξεις και συνδέονται με πολλαπλούς επιφανειακούς διαδρόμους μέσω μακριών σηράγγων τροχοδρόμων, επιτρέποντας στα αεροσκάφη να κινούνται γρήγορα από υπόγεια καταφύγια σε θέσεις εκτόξευσης, μειώνοντας παράλληλα την έκθεση σε εχθρική επιτήρηση και χτυπήματα ακριβείας. Μέρος της εγκατάστασης υποστηρίζει επίσης αεροπορικές επιχειρήσεις πολιτικής αεροπορίας μέσω του αεροδρομίου Hualien.
Η Ταϊβάν σχεδίασε τη δομή από γρανιτένιο βουνό για να αντιστέκεται σε συμβατικές αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις. Στρατιωτικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι η καταστροφή του ίδιου του υπόγειου συγκροτήματος με συμβατικά όπλα θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη λόγω του βάθους και της φυσικής προστασίας που παρέχει το βουνό. Δημοσίως διαθέσιμες αμυντικές αναλύσεις υποδηλώνουν ότι πιθανότατα θα απαιτηθούν εξειδικευμένα πυρηνικά όπλα που διεισδύουν στη γη για να καταστραφεί πλήρως το υπόγειο σύστημα καταφυγίων.
Ωστόσο, πρόσφατες στρατιωτικές εκτιμήσεις επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στην ευπάθεια της εκτεθειμένης υποδομής διαδρόμων της βάσης. Οι αναλυτές έχουν σημειώσει ότι ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (PLA) μπορεί να επιχειρήσει να απενεργοποιήσει την εγκατάσταση μέσω μιας στρατηγικής «παγίδας διαδρόμου» αντί να διεισδύσει απευθείας στο ορεινό συγκρότημα.
Σύμφωνα με αυτήν την προσέγγιση, οι κινεζικές δυνάμεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μεγάλο αριθμό συμβατικών βαλλιστικών πυραύλων, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων DF-11 και DF-15, παράλληλα με πυραυλικό πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς, όπως ο πολλαπλός εκτοξευτής πυραύλων PCH-191, για να δημιουργούν επανειλημμένα κρατήρες σε διαδρόμους και τροχοδρόμους έξω από τις εισόδους των καταφυγίων. Τέτοιες επιθέσεις θα μπορούσαν προσωρινά να εμποδίσουν την απογείωση των αεροσκαφών, ακόμη και αν τα υπόγεια καταφύγια παραμείνουν άθικτα, παγιδεύοντας αποτελεσματικά τα μαχητικά αεροσκάφη μέσα στην ορεινή εγκατάσταση μέχρι να ολοκληρωθούν οι επισκευές.
Στις κινεζικές στρατιωτικές συζητήσεις έχει επίσης αναφερθεί η πιθανή χρήση συμβατικών πυρομαχικών υψηλής απόδοσης, συμπεριλαμβανομένων των εκρηκτικών κεφαλών καυσίμου-αέρα που μεταφέρονται από βαριά πυραυλικά συστήματα Dongfeng, για την πρόκληση έντονων φαινομένων έκρηξης και θερμότητας κοντά στις εισόδους των σηράγγων, σε μια προσπάθεια να διαταραχθούν οι επιχειρήσεις και να προκληθούν ζημιές στις εξωτερικές υποδομές.
Παρά αυτές τις ευπάθειες, η αεροπορική βάση Chiashan παραμένει κεντρικό στοιχείο του αμυντικού σχεδιασμού και της στρατηγικής προστασίας των δυνάμεων της Ταϊβάν. Η εγκατάσταση υποστηρίζει τον ευρύτερο στρατιωτικό στόχο της Ταϊβάν να διατηρήσει βιώσιμες δυνατότητες αεροπορικής μάχης και να διατηρήσει την ικανότητα διεξαγωγής επιχειρήσεων αντεπίθεσης κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης κλίμακας περιφερειακής σύγκρουσης.
Αναμένουμε τα σχόλιά σας στο Twitter!