Η Κίνα πειραματίζεται με τη μετατροπή πολιτικών πλοίων σε πλατφόρμες μάχης με εκτοξευτές πυραύλων, ραντάρ, CIWS και σε επόμενη βελτίωση- παρουσίαση με ηλεκτρομαγνητικούς καταπέλτες για την εκτόξευση UAV, MALE UCAV σε ένα πλοίο διαστάσεων 97 μέτρων.
Γράφει ο Γεώργιος Δικαίος στις 4 Ιανουαρίου 2026
H Κίνα τα Χριστούγεννα σόκαρε τους στρατιωτικούς αναλυτές και το στρατιωτικό κατεστημένο (ειδικά των ΗΠΑ) με την μετατροπή ενός εμπορικού πλοίου 97 μέτρων σε πολεμικό. Στην Ουάσιγκτον είχαν κακό ύπνο και οι αναλύσεις έδιναν και έπαιρναν, το σοκ ήταν τεράστιο.
Οι μετατροπές των ΗΠΑ αφορούσαν USV μικρού μεγέθους με 1-2 εμπορευματοκιβώτια αν και έχουν προταθεί μεγαλύτερου μεγέθους με 4 εμπορευματοκιβώτια των 40 ποδών. Σχέδια μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων με VLS σε φορτηγά πλοία έχουν προταθεί από διάφορές χώρες, τι ήταν αυτό που τελικά σόκαρε τους πάντες;
Διάλεξαν οι Κινέζοι ένα μικρού μεγέθους φορτηγό πλοίο με μήκος 97 μέτρων και το εξόπλισαν με πλήρη οπλισμό τοποθετημένο σε εμπορευματοκιβώτια: 60 εκτοξευτές πυραύλων, ραντάρ μεγάλης εμβέλειας, ραντάρ έλεγχου πυρός, αντίμετρα-παρεμβολείς και CIWS! Για πρώτη φορά ένα εμπορικό πλοίο παρουσιάζετε με πλήρη οπλισμό-ηλεκτρονικά συστήματα, το VDS SONAR απουσιάζει αν και θα μπορούσε να τοποθετηθεί.
Με την χρήση αυτών των εμπορικών πλοίων σε πολεμικά η Κίνα μπορεί να νικήσει τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο στον Ειρηνικό. Στην ουσία θα είναι ισόπαλοι όμως γιατί υπάρχουν τα πυρηνικά όπλα και αν επικρατήσει η λογική θα σταματήσει ο πόλεμος. Για αυτό η Κίνα προσπαθεί να κατασκευάσει μεγάλο αριθμό πυρηνικών όπλων
Η πρώτη προσπάθεια μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο για μετατροπή ενός πλοίου CARGOLINEAR για πολεμική χρήση έγινε το 1982 στον πόλεμο των Φώκλαντ. Το Atlantic Conveyor δεν ήταν ένα πολεμικό πλοίο, αλλά πλοίο μεταφοράς χάριερ και σινούκ για χρήση από τα αεροπλανοφόρα των Βρετανών.
Το Atlantic Conveyor ήταν μόνο ένα μεταγωγικό αεροσκάφος... δεν προοριζόταν για λειτουργία αεροσκαφών, είχε περιορισμένη δυνατότητα εκτόξευσης ελικοπτέρων και ένα μόνο Sea Harrier οπλισμένο με Sidewinder για πολύ περιορισμένη αυτοπροστασία... αλλά μόνο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού προς τα νότια. Μόλις έφτασε στην TEZ, όλα τα αεροσκάφη επρόκειτο να κατευθυνθούν στην ξηρά ή σε άλλα πλοία, μια διαδικασία που είχε ξεκινήσει όταν χάθηκε. Αν θέλετε ένα παράδειγμα μιας βαθύτερης μετατροπής, είναι το RFA Reliant... το οποίο πήγε επίσης στα Φώκλαντ, αλλά αργότερα μετατράπηκε με το σύστημα Arapaho, τελικά το Arapaho δεν ήταν τόσο επιτυχημένο στην πράξη όμως...
Το RFA Reliant μετέφερε ελικόπτερα κυρίως και είχε ένα υπόστεγο στην πλώρη. Η δυνατότητα μεταφοράς του ήταν 13 ελικόπτερα Chinook and Wessex. Ήταν άοπλα όμως και η μετατροπή τους έγινε σε 6 ημέρες. Το μεγάλο πλεονέκτημα του ήταν η υψηλή ταχύτητα των 21 κόμβων.
https://historicalrfa.uk/lego-ships/
Το Atlantic Conveyor ήταν ταχύτερο με 23 κόμβους και μετέφερε φορτίο έξι ελικοπτέρων Wessex από την 848η Μοίρα Ναυτικής Αεροπορίας (NAS) και πέντε Chinook HC.1 της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF) από την 18η Μοίρα. Στο Ascension, παρέλαβε οκτώ Sea Harriers της Αεροπορίας του Στόλου (809 NAS) και έξι Harrier GR.3 της RAF. Πέντε Westland Wessex, τέσσερα Chinook και ένα Lynx καταστράφηκαν από πυρκαγιά. Μόνο ένα Chinook (ZA718 'Bravo November') και ένα Wessex σώθηκαν. Η απώλεια αυτών των ελικοπτέρων σήμαινε ότι τα βρετανικά στρατεύματα έπρεπε να βαδίσουν πεζή στα Φώκλαντ για να ανακαταλάβουν το Στάνλεϊ.
Ένα Chinook της πτήσης Β αρ. 18 της Μοίρας της RAF απέπλευσε από τον Atlantic Conveyor για να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις στην Ascension. Με το αεροσκάφος αποθηκευμένο-χωρίς τα πτερύγια των στροφείων, απέπλευσε για τον Νότιο Ατλαντικό. Κατά την άφιξή του στα ανοικτά των Φώκλαντ στα μέσα Μαΐου, όλα τα Harriers εκφορτώθηκαν στα αεροπλανοφόρα. Τα GR.3 κατευθύνθηκαν στο HMS Hermes, ενώ τα Sea Harriers χωρίστηκαν στις υπάρχουσες μοίρες στα Hermes και HMS Invincible. Με τα επιπλέον αεροσκάφη στο Hermes, ένα ελικόπτερο Lynx HAS.2 πέταξε και στάθμευσε στον Atlantic Conveyor στις 20 Μαΐου 1982. Δεν πρόλαβαν να τοποθετήσουν τα στροφεία στα ελικόπτερα που χάθηκαν. Προσοχή δεν είχε σκι τζαμπ στην πλώρη και τα χάριερ έκαναν κάθετη απογείωση.
Μετά τον πόλεμο των Φώκλαντ εμφανίστηκαν σχέδια για βοηθητικά αεροπλανοφόρα με 6 χάριερ, 2 se king ελικόπτερα, με ξύλινο διάδρομο απογείωσης, ski jamb, με δυνατότητα πτήσεων 50 ώρες κάθε μήνα για τα ελικόπτερα-χάριερ. Κανένα από όλα αυτά τα σχέδια δεν υλοποιήθηκε, όπως και ένα μικρό αεροπλανοφόρο συνοδείας των 5500 τόνων εκτοπίσματος. Υπήρχαν παλιότερα πολλά σχέδια μετατροπών αντιτορπιλικών και καταδρομικών των 10.000 τόνων σε αεροπλανοφόρα. Μόνο οι Ιταλοί τα κατάφεραν με ένα αξιόλογο αεροπλανοφόρο μικρού εκτοπίσματος, το ισπανικό ήταν για εξαγωγή στην Ταϊλάνδη.
Τα προβλήματα όμως για την μετατροπή εμπορικών πλοίων σε πολεμικά ή με οπλισμό ήταν τότε τεράστια. Παλιά αναλογικά ραντάρ, μεγάλος ο όγκος των ηλεκτρονικών συστημάτων, δεν υπήρχαν οι κατάλληλοι εκτοξευτές πυραύλων εκτός του ΜΚ-29. Το μοναδικό οπλικό σύστημα που έκανε την διαφορά ήταν το PHALANX και μετά το σύστημα RAM, με το SEA RAM.
Δυο οπλικά συστήματα μπορούσαν να μπουν τότε αλλά και σήμερα εύκολα σε εμπορευματοκιβώτια: το PHALANX και το SEA RAM, τα μοναδικά που είχαν δικό τους ραντάρ και μπορούσαν να λειτουργήσουν αυτόνομα, αλλά έχουν υψηλό κόστος αγοράς.
Από τότε πολλά χρόνια πέρασαν έκανα δεκάδες χάρτινα σχέδια για μετατροπές πλοίων που θα τα αναφέρω εν συντομία: Μετατροπή σε βοηθητικό αεροπλανοφόρο ενός GARGOLINEAR με σκι τζαμπ, προκάτ υπόστεγα χωρητικότητας ενός χάριερ ή δυο ελικόπτερα μεσαίου μεγέθους, ραντάρ σε εμπορευματοκιβώτιο, και τρία πυροβόλα των 40 χιλιοστών σε εμπορευματοκιβώτια για 360 μοίρες κάλυψη του πλοίου. Η χωρητικότητα του θα ήταν 8 χάριερ και 4 ελικόπτερα με 60 ώρες πτήσης κάθε μήνα για το κάθε ένα.
Τα 4 ειδικής σχεδίασης φορτηγά οχηματαγωγά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σαν βοηθητικά αεροπλανοφόρα-πλοία μεταφοράς ενισχύσεων-αποβάσεων τότε με χάριερ και σινούκ. Χωρίς να χάνουν ούτε το 1% της χωρητικότητας τους σε μεταφορά φορτηγών.
Τα 8 επιβατικά οχηματαγωγά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σαν βοηθητικά καταδρομικά-πλοία μεταφοράς ενισχύσεων- αποβάσεων. Η βασική τροποποίηση ήταν το μεγάλο ελικοδρόμιο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με καθίσματα για τους επιβάτες και το πίσω σαλόνι, με μεγάλη ανοιγόμενη πόρτα που θα χωρούσε δυο ελικόπτερα μεσαίου μεγέθους. Θα αρκούσε δηλαδή να βγουν τα καθίσματα των επιβατών για να έχει το ελικοδρόμιο και το υπόστεγο ελικοπτέρων. Στο μεσαίο κατάστρωμα στην οροφή θα υπήρχαν γερανοί και δυνατότητα να τοποθετηθούν LCPV, αντί για τα καθίσματα των επιβατών κλπ δεν θα επεκταθώ. Θα έχαναν 2% της χωρητικότητας των επιβατών και 0% του κάτω καταστρώματος αυτοκινήτων.
Δεν θα συνεχίσω να αναφέρω μετατροπές πλοίων και προσπάθειες βελτίωσης των χάριερ-με μετάκαυση, γιατί αυτά πλέον ανήκουν στο παρελθόν.
Στην σημερινή εποχή όλα μπορούν να γίνουν ευκολότερα και με χαμηλότερο κόστος. Υπάρχουν φτηνά ραντάρ όπως το SEA Giraffe 1-X που κατευθύνει πυροβόλα των 40 χιλιοστών και πυραύλους IRIS-T SLS. Το NS-50 που κατευθύνει τρία πυροβόλα των 20-76 χιλιοστών και πυραύλους CAMM-CAMM-ER, MICA VL κλπ. Νέου τύπου VLS όπως τα ADL που τοποθετούνται πανεύκολα στο κατάστρωμα κλπ. Αν θέλαμε θα τα είχαμε υλοποιήσει-κατασκευάσει και θα είχαμε μεγαλύτερες δυνατότητες στο αιγαίο εν καιρό πολέμου. Εδώ όμως δεν κατασκευάσαμε ποτέ 4 ταχέα πλοία μεταφοράς ενισχύσεων που το συζητούσαμε από το 1986 και τα είχαμε-έχουμε τεράστια ανάγκη.
Μεταφορές ενισχύσεων στα νησιά με τα άοπλα επιβατικά οχηματαγωγά βράδυ εν καιρό πολέμου, θα αποβούν καταστροφικά και με τεράστιες απώλειες για την Ελλάδα, αν η Τουρκία χτυπήσει 4 από αυτά! Εγκατάλειψη χτυπημένου πλοίου χωρίς φώτα το βράδυ και με άσχημο καιρό, 4Χ500 =2000 απώλειες. Χάσαμε τον πόλεμο πριν καν ξεκινήσει, αλλά τα εδώ ξεφτέρια δεν καταλαβαίνουν και συνεχίζουν να υιοθετούν τακτικές και σχεδίαση ενισχύσεων του 1974!
Η συνέχεια του άρθρου
Όλα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2025, όταν ένας πολίτης τράβηξε φωτογραφίες ενός παράξενου φορτηγού πλοίου με μια σειρά από εμπορευματοκιβώτια. Μέχρι στιγμής, όλα φυσιολογικά. Αλλά σταδιακά, άρχισαν να εμφανίζονται εικόνες από άλλες λύσεις, τεχνολογίες και εφευρέσεις που δεν είναι ασυνήθιστες σε στρατιωτικά πλοία, αλλά βρίσκονται σε εμπορικά πλοία όπως το Jeongda 79.
Είναι ένα πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που δεν είναι ούτε ιδιαίτερα μοντέρνο ούτε μεγάλο. Με μήκος μόλις 100 μέτρα, το κατάστρωμά του μετατρέπεται σε ένα πλωτό πείραμα στρατιωτικής αρχιτεκτονικής. Δεμένο στο ναυπηγείο Hudong-Zhonghua στη Σαγκάη, αντιπροσωπεύει μια ιδέα που η αμυντική κοινότητα φαντάζεται - και φοβάται - εδώ και δεκαετίες: ένα καμουφλαρισμένο πλοίο οπλοστασίου που θα μπορούσε να περάσει για ένα ακίνδυνο φορτηγό πλοίο σε οποιαδήποτε εμπορική διαδρομή.
Διάφοροι στρατιωτικοί αναλυτές και πληροφορίες από διαφορετικές υπηρεσίες πληροφοριών υποδηλώνουν ότι τα εμπορευματοκιβώτια που στοιβάζονται στο κατάστρωμα δεν είναι τόσο ακίνδυνα όσο φαίνονται. Αντί να μεταφέρουν δέματα AliExpress, φιλοξενούν συστήματα όπλων, αισθητήρες ραντάρ, ακόμη και ηλεκτρομαγνητικούς καταπέλτες. Αυτό που φαινόταν σαν μια κάπως τρελή ιδέα έχει πάρει απτή μορφή, και παρόλο που όλα δείχνουν ότι πρόκειται για μια πλατφόρμα δοκιμών, υποδηλώνει ότι η κινεζική στρατιωτική μηχανική πρόκειται να προχωρήσει σε αυτή την πορεία.
Αφού εντοπίστηκαν διάφορες εικόνες που τραβήχτηκαν με σχετική ευκολία, όλα δείχνουν ότι το Jeongda 79 έχει χρησιμεύσει ως πεδίο δοκιμών για πολλαπλές διαμορφώσεις. Αρχικά, το κατάστρωμά του ήταν εξοπλισμένο με έως και 60 κάθετες κυψέλες εκτόξευσης (VLS) κατανεμημένες σε 15 εμπορευματοκιβώτια δώδεκα μέτρων, πανομοιότυπα με αυτά που χρησιμοποιούν τα κινεζικά αντιτορπιλικά Type 055. Αυτή η εγκατάσταση συμπληρώθηκε από αμυντικά συστήματα όπως το αυτόματο πυροβόλο Type 1130 30 χιλιοστών, οπτικούς αισθητήρες και ραντάρ τοποθετημένα σε εμπορευματοκιβώτια, καθώς και εκτοξευτές δολωμάτων Type 726, όλα διατεταγμένα στο κατάστρωμα χωρίς σωστή ενσωμάτωση. Τοποθετήθηκαν απλώς στην κορυφή, χωρίς τις τυπικές δομές που συναντώνται σε στρατιωτικά πλοία.
Σε μια μεταγενέστερη, και πολύ πιο εκπληκτική, παραλλαγή, τα μισά από τα εμπορευματοκιβώτια αφαιρέθηκαν για να εγκατασταθεί ένας ηλεκτρομαγνητικός καταπέλτης 44 μέτρων, παρόμοιος με αυτούς που διατίθενται στα πιο προηγμένα αεροπλανοφόρα. Τοποθετημένο σε τέσσερα ειδικά εξοπλισμένα φορτηγά, φαίνεται να έχει σχεδιαστεί για να εκτοξεύει drones από το ίδιο το κατάστρωμα του πλοίου χρησιμοποιώντας μια γρήγορη, μη μόνιμη διαδικασία ανάπτυξης.
Όλες αυτές οι αλλαγές υποδηλώνουν ότι το πρόγραμμα δεν επιδιώκει έναν τελικό σχεδιασμό, αλλά μάλλον διερευνά διαφορετικές δυνατότητες: αεράμυνα, ηλεκτρονικό πόλεμο, εκτοξεύσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών, επιθέσεις πυραύλων ή έναν συνδυασμό όλων αυτών. Σε αντίθεση με τα συμβατικά πολεμικά πλοία, αυτό το πείραμα βασίζεται στη λογική της αντικαταστασιμότητας. Το σύστημα δεν ενσωματώνεται στη δομή του πλοίου, αλλά σε εναλλάξιμες, αφαιρούμενες μονάδες.
Όπως τα κομμάτια Lego, οι αισθητήρες, τα όπλα, τα ραντάρ και οι εκτοξευτές μπορούν να αφαιρεθούν ή να προστεθούν ανάλογα με την αποστολή. Το αποτέλεσμα είναι μια πλατφόρμα μάχης που είναι εύκολα τροποποιήσιμη και προσαρμόσιμη, αν και με προφανείς περιορισμούς όσον αφορά την ανθεκτικότητα και τον συντονισμό μεταξύ των συστημάτων.
Ακίνδυνα εμπορευματοκιβώτια
Αυτό που φαίνεται σαφές Το κεντρικό ζήτημα είναι η χρήση εμπορικών εμπορευματοκιβωτίων για την απόκρυψη όπλων. Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά η Κίνα φαίνεται να το έχει φτάσει σε πρωτοφανή κλίμακα. Τα οπλικά συστήματα σε εμπορευματοκιβώτια χρονολογούνται από το ρωσικό πρόγραμμα Club-K, που αποκαλύφθηκε το 2010, το οποίο ήταν ικανό να εκτοξεύει πυραύλους Kalibr από τυπικά εμπορευματοκιβώτια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν έχουν επίσης διερευνήσει παρόμοιες προσεγγίσεις, αλλά μέχρι τώρα, καμία χώρα δεν είχε ένα ολόκληρο πλοίο διαθέσιμο ως πεδίο δοκιμών για αυτήν την ικανότητα.
Αυτά τα εμπορευματοκιβώτια μπορούν να φιλοξενήσουν πυραύλους κρουζ, drones αυτοκτονίας, εξοπλισμό ηλεκτρονικού πολέμου ή σταθμούς τηλεχειρισμού. Μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν αυτοματοποιημένους πυργίσκους, παθητικούς αισθητήρες και κρυπτογραφημένα συστήματα επικοινωνίας. Μερικά έχουν σχεδιαστεί ακόμη και με δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας χάρη στην τεχνητή νοημοσύνη. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά τους είναι η εξαπάτηση: μπορούν να μεταφερθούν με πλοία, τρένα ή φορτηγά χωρίς να εγείρουν υποψίες, ενσωματώνοντας άψογα το παγκόσμιο περιβάλλον logistics. Είναι πιθανό να βρίσκονται ήδη σταθμευμένα και να περιμένουν εντολές σε απομακρυσμένες τοποθεσίες. Ακούγεται τρομακτικό.
Από στρατηγικής άποψης, ο κίνδυνος είναι διπλός. Αφενός, επιτρέπουν την απόκρυψη προετοιμασιών επίθεσης, όπως συνέβη στην λεγόμενη Επιχείρηση Ιστός Αράχνης τον Ιούνιο του 2025, όταν η Ουκρανία διείσδυσε μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε ρωσικό έδαφος μέσα σε πολιτικά φορτηγά. Αφετέρου, μετατρέπουν οποιοδήποτε εμπορευματοκιβώτιο σε βαρύ όπλο, παραμορφώνοντας τα πρότυπα για την αναγνώριση και την προστασία εμπορικών υποδομών, οι οποίες θα μπορούσαν να τεθούν σε κίνδυνο σε περίπτωση διείσδυσης.
Πολιτικά και Στρατιωτικά Προβλήματα
Η ιδέα που δοκιμάζει το Πεκίνο εισάγει έναν επιχειρησιακό πονοκέφαλο για κάθε σύγχρονο ναυτικό: πώς να διακρίνει μεταξύ γνήσιων εμπορικών πλοίων και μεταμφιεσμένων οπλοστασίων. Πλατφόρμες όπως το Jeongda 79 θα μπορούσαν να επιχειρούν σε ύδατα κοντά στην ακτή, ικανές να παρέχουν αεροπορική κάλυψη πάνω από βάσεις, ναυπηγεία ή στρατηγικά θαλάσσια περάσματα.
Το μέτριο μέγεθός τους προσφέρει ένα τακτικό πλεονέκτημα: είναι δύσκολο να εντοπιστούν, είναι φθηνά για αντικατάσταση και η μετατροπή τους μπορεί να πραγματοποιηθεί μακριά από ευάλωτες περιοχές. Από τα 1.900 πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που κατέχει η Κίνα, πολλά είναι επιρρεπή στο να τροποποιηθούν με αυτές τις δυνατότητες εύκολα και γρήγορα. Ακόμη και μια μερική ανάπτυξη αυτού του στόλου θα ήταν αρκετή για να κορεστεί τα εχθρικά ραντάρ με αμφίσημες απειλές. Το Ναυτικό των ΗΠΑ αναγνωρίζει ότι μόνο το 3% των εμπορευματοκιβωτίων που φτάνουν στις ακτές του ελέγχονται φυσικά. Ο έλεγχος όλων θα ήταν αδύνατος χωρίς την κατάρρευση του παγκόσμιου εμπορίου.
Η ιδέα ενός Περλ Χάρμπορ του 21ου αιώνα δεν περιλαμβάνει πλέον εισβολείς στόλους ή stealth βομβαρδιστικά, αλλά μάλλον drones που εκτοξεύονται από πολιτικά εμπορευματοκιβώτια λίγα μέτρα από ναυτικές βάσεις. Οι αναλυτές φοβούνται ότι μια συντονισμένη επίθεση από πολλά εμπορικά λιμάνια θα μπορούσε να εξουδετερώσει ραντάρ, κέντρα διοίκησης ή διαδρόμους προσγείωσης-απογείωσης χωρίς προειδοποίηση. Και μόλις συμβεί αυτό, οποιοδήποτε εμπορικό πλοίο γίνεται πιθανός στόχος, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει υλικοτεχνικό χάος σε παγκόσμια κλίμακα.
Φθηνός Πόλεμος, Βρώμικος Πόλεμος
Η μετατροπή πολιτικών πλοίων σε πλατφόρμες μάχης ανταποκρίνεται όχι μόνο σε μια λογική καινοτομίας, αλλά και στα οικονομικά του πολέμου. Ένα σύγχρονο αντιτορπιλικό κοστίζει εκατοντάδες -αν όχι χιλιάδες- εκατομμύρια ευρώ, χρόνια κατασκευής και εκατοντάδες μέλη πληρώματος. Το Jeongda 79 μπορεί να επιχειρήσει με πλήρωμα μερικών δεκάδων ναυτών, να οπλιστεί σε λίγες εβδομάδες και να αντικατασταθεί γρήγορα σε περίπτωση απώλειας. Το κόστος κάθε πλατφόρμας είναι ένα κλάσμα του κόστους ενός παραδοσιακού πολεμικού πλοίου, αλλά το δυναμικό ανατροπής του είναι τεράστιο.
Είναι επίσης ένα όπλο για ασύμμετρο πόλεμο. Χώρες χωρίς προηγμένες ναυτικές δυνατότητες, ή ακόμα και μη κρατικοί φορείς, θα μπορούσαν να καταφύγουν σε αυτόν τον τύπο για να επιτύχουν αποτροπή. Η υποδομή υπάρχει ήδη: περισσότερα από 20 εκατομμύρια εμπορευματοκιβώτια μεταφοράς διακινούνται σε όλο τον κόσμο ανά πάσα στιγμή. Η αύξηση της στρατιωτικοποίησης αυτών των πόρων θολώνει περαιτέρω τα όρια μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών και φέρνει τον κόσμο αντιμέτωπο με ένα νέο παράδειγμα πολέμου: τα πάντα μπορούν να γίνουν όπλα.
Αυτό που ξεκίνησε ως μια φωτογραφία που τραβήχτηκε από έναν περίεργο πολίτη έχει γίνει μια προειδοποίηση για τον κόσμο που έρχεται. Το φορτηγό πλοίο Jeongda 79 αποτελεί ένδειξη ότι το κινεζικό ναυτικό δόγμα εξερευνά προηγουμένως αδιανόητα μονοπάτια. Ο ναυτικός πόλεμος δεν θα είναι πλέον απλώς θέμα φρεγατών και αεροπλανοφόρων, αλλά και φαινομενικά αθώων χαλύβδινων εμπορευματοκιβωτίων, που πλέουν σιωπηλά.
Αναμένουμε τα σχόλιά σας στο Twitter!