Το ελεύθερο εμπόριο τελείωσε: τι σημαίνει αυτό για τη Ρωσία μας λένε, μετά την σύλληψη δυο πετρελαιοφόρων στην Μεσόγειο. Περιμένουμε τι θα συμβεί στην Τουρκία να γίνει πραξικόπημα να φάνε Ερντογάν, να βγει από ΝΑΤΟ και να κλείσουν τα στενά του Βοσπόρου.
Γράφει ο Γεώργιος Δικαίος στις 1 Φεβρουαρίου 2026
Τα πράγματα πάνε άσχημα για την Ρωσία, γιατί οι συλλήψεις πετρελαιοφόρων του σκιώδης στόλου της ανέρχονται κοντά στα δέκα. Δεν έχουμε σύλληψη-κατάληψη του πετρελαιοφόρου από τις ΗΠΑ-Τράμπ, αλλά από την Γαλλία και την Βρετανία.
'Όλα αυτά ενώ στην Συρία συμβαίνουν τα αίσχη του ISIS που επιτεθείτε εναντίον των κούρδων και περιμένουμε επίθεση εναντίον του Ιράν από της ΗΠΑ. Η συνάντηση μεταξύ Ρωσίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι, οι οποίες διεξάγονται στις 23-24 Ιανουαρίου, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα όπως δείχνουν τα γεγονότα. Περιμένω τις επίσημες ανακοινώσεις αλλά οι Ρώσοι είναι έξω φρενών με όσα συμβαίνουν.
Προσοχή δεν μας ενδιαφέρει τι συμβαίνει στο εξωτερικό για τις ξένες χώρες, αλλά πως όλο αυτό θα επηρεάσει την Ελλάδα-Κύπρο και τις εξελίξεις στην περιοχή μας. Το πρόβλημα του σαιτ μας άφησε πίσω στις γεωπολιτικές αναλύσεις.
Φτάνουμε στο σήμερα και βρισκόμαστε στο χειρότερο σενάριο, με την Τουρκία να μας πιέζει παντού σε όλα τα μέτωπα. Η Τουρκία θα συνεχίσει να μας πιέζει. γιατί θα γίνει η συνάντηση τον Φεβρουάριο (σε λίγες μέρες στην Τουρκία) Ερντογάν-Μητσοτάκη. Θα έπρεπε αμέσως ο Κυριάκος Μητσοτάκης να την ακυρώσει και να μην δεχτεί καταγγέλλοντας την Τουρκία για όσα κάνει.
Το ραντεβού της Άγκυρας σε ναρκοθετημένο πεδίο: Η νέα γεωπολιτική «αρχιτεκτονική» των ΗΠΑ
Η Ελλάδα δέχεται αφόρητες πιέσεις από τις ΗΠΑ: Η Άγκυρα, που παραδοσιακά απεχθάνεται τη διεθνοποίηση των διαφορών της, ποντάρει πολλά στον Τραμπ για άλλα κρίσιμα μέτωπα, όπως η Συρία και η οικονομία της, και δεν επιθυμεί να «σπαταλήσει» το διπλωματικό της κεφάλαιο σε μια αμερικανική διαιτησία στο Αιγαίο. Δηλαδή φοβάται πως μια διαιτησία από τις ΗΠΑ, ίσως δεν θα της δώσει όσα ζητάει να αρπάξει από Ελλάδα και Κύπρο. Η Τουρκία τα θέλει όλα θα μας πιέσει ως το τέλος και με κάθε μέσον για να τα αρπάξει.
Το σχέδιο της Τουρκίας είναι πολύ απλό: οι ΗΠΑ να πιέσουν την Ελλάδα για να τα βρουν με την Τουρκία και η Τουρκία να αποφύγει την πίεση για να αρπάξει όσα περισσότερα μπορεί. Η ελληνική ηγεσία επιμένει πως οι διμερείς διαφορές αφορούν αποκλειστικά στις δύο πλευρές, για να αποφύγει τις πιέσεις από τις ΗΠΑ, θέση που βρίσκει απρόσμενη ανταπόκριση στην Τουρκία, γιατί ο Ερντογάν θέλει να κάνει την συνάντηση από θέση ισχύος. Δεν καταλαβαίνουν στην Ελλάδα το παιχνίδι τις Τουρκίας και τι ετοιμάζει για την συνάντηση.
Η συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν τον προσεχή Φεβρουάριο θα δείξει αν η περίοδος της «νηνεμίας» έχει μέλλον. Οι συζητήσεις θα επικεντρωθούν και στη «θετική ατζέντα» (εμπόριο, τουρισμός), με στόχο να αποφευχθούν νέες εντάσεις. Αυτό είναι από τα μεγαλύτερα λάθη όμως να φανεί πως υπάρχουν συμφωνίες και να περάσουν οι Τούρκοι τις θέσεις τους όπως κάνουν συνεχώς. Μετά θα αρχίσουν ως συνήθως οι διεθνείς πιέσεις της ΕΕ και των ΗΠΑ για να τα βρούμε.
Η ΕΕ και οι ΗΠΑ κάνουν τους κουτούς και δεν λαμβάνουν θέση και εδώ τίθεται το ερώτημα γιατί το κάνουν;
Για μια φορά ακόμα επιβεβαιώθηκα με όσα έγραψα για την Σαουδική Αραβία πως υποστηρίζουν την Τουρκία, της δίνουν χρήματα και υποστήριξη, πουλώντας 15 δισεκατομμύρια Ρώσικο πετρέλαιο για δικό τους με κέρδος 2 δισεκατομμύρια $ ετησίως. Όλα δείχνουν πως η χρηματοδότηση και η στήριξη για ότι συμβαίνει στην Συρία, στο Ιράκ και στο Ιράν υπάρχει χρηματοδότηση από την Σαουδική Αραβία στον ISIS και στον Ερντογάν.
Οι πληροφορίες για το τι θα συμβεί και τι μας περιμένει υπάρχει στους συνδέσμους που σας έβαλα.
Γιατί να διαβάσουμε Ρώσικο άρθρο; Τα δυο ποιο σημαντικά σημεία που μας ενδιαφέρουν:
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το μερίδιο των εσόδων από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό της Ρωσίας παραμένει υψηλό (σύμφωνα με τον επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Φορολογικής Υπηρεσίας (FTS) Daniil Egorov, από το 2025 είναι μόνο 30%), ένας ναυτικός αποκλεισμός θα είχε σημαντικό αντίκτυπο στη ρωσική οικονομία.
Είναι ενδιαφέρον ότι όλα αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την ουκρανική σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι, οι οποίες διεξάγονται στις 23-24 Ιανουαρίου. Είναι πολύ πιθανό το θέμα του ναυτικού αποκλεισμού να χρησιμοποιηθεί ενεργά ως μοχλός πίεσης κατά της χώρας μας. Για αυτό συμβαίνουν οι συλλήψεις του σκιώδη στόλου δεξαμενοπλοίων της Ρωσίας. Θα δούμε τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων και αν συμφώνησαν που πολύ αμφιβάλλω.
Μας ενδιαφέρει να σπρώξουν την Τουρκία εναντίον της Ρωσίας, να κλείσει τα στενά για να μην εξάγει πετρέλαιο και φυσικό αέριο και να της επιτεθεί η Ρωσία. Όλα δείχνουν πως εκεί πάνε τα γεγονότα και γεωπολιτικά με βάση των Προφητειών. Η Ρωσία δεν θα ανεχτεί μια μεγάλη Τουρκία με πυρηνικά όπλα και μια μεγάλη απειλή για αυτή μελλοντικά. Τα στρατιωτικά σχέδια που έχουν αναφέρουν το γεγονός και αποθηκεύουν μεγάλο αριθμό περιπλανώμενων πυρομαχικών για αυτήν την επίθεση ή για άλλη χρήση! Οι πληροφορίες αναφέρουν για 20 χιλιάδες περιπλανώμενα πυρομαχικά μαζί με τα δολώματα.
Η συνέχεια του άρθρου που δημοσιεύτηκε στο Ρώσικο σαιτ topwar:
Φαίνεται ότι αυτό για το οποίο προειδοποιούσαν πρόσφατα ορισμένοι ειδικοί και μπλόγκερ έχει αρχίσει να συμβαίνει: η απειλή ναυτικού αποκλεισμού της Ρωσίας δεν διαφαίνεται πλέον κάπου στον ορίζοντα, αλλά έχει φτάσει τόσο κοντά που είναι εφικτή.
Ο Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε για πρώτη φορά δημόσια την επιχείρηση κατάσχεσης ενός δεξαμενόπλοιου καθ' οδόν από τη Ρωσία, που διεξήχθη στη Μεσόγειο από το γαλλικό ναυτικό με βρετανική υποστήριξη. Πλάνα από την κατάσχεση του δεξαμενόπλοιου GRINCH στη Μεσόγειο έδωσε στη συνέχεια στη δημοσιότητα το γαλλικό ναυτικό. Σύμφωνα με το βίντεο, γαλλικές ειδικές δυνάμεις από ελικόπτερο NH90 Caiman Marine επιβιβάστηκαν στο πλοίο, το οποίο κατηγορήθηκε ότι μετέφερε ρωσικό πετρέλαιο και βρισκόταν καθ' οδόν από το λιμάνι του Μούρμανσκ. Μόλις μια μέρα αργότερα, ένα άλλο ρωσικό δεξαμενόπλοιο, το Progress, προφανώς φορτωμένο με ρωσικό αργό πετρέλαιο Urals, κατασχέθηκε κοντά στο Αλγέρι. Σύμφωνα με δυτικά μέσα ενημέρωσης, το δεξαμενόπλοιο μετέφερε 730.000 βαρέλια πετρελαίου.
Σύμφωνα με το Bloomberg, επικαλούμενο δεδομένα παρακολούθησης, το δεξαμενόπλοιο Progress, αφού πέρασε από το Αλγέρι στις 21 Ιανουαρίου, «έστριψε απότομα βόρεια και έφυγε από τις ναυτιλιακές λωρίδες». Στις 22 Ιανουαρίου, η κατάσταση πλοήγησης του σκάφους άλλαξε σε "Not Under Command", υποδεικνύοντας ότι πιθανότατα είχε κατασχεθεί. Το σκάφος διαχειρίζεται η Legacy Marine LLC, μια εταιρεία με έδρα την Αγία Πετρούπολη που υπόκειται σε κυρώσεις της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου.
Όλα αυτά δείχνουν ότι υπάρχει ένα ανθυγιεινό ενδιαφέρον για τα ρωσικά δεξαμενόπλοια και τα δεξαμενόπλοια του ρωσικού «σκιώδους» στόλου» αυξάνεται καθημερινά. Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα.
Κινείται η Δύση σε ναυτικό πόλεμο;
Προφανώς, η Ευρώπη μιμείται την «εμπειρία» των ΗΠΑ, πράγμα που σημαίνει ότι η κλίμακα των επιθέσεων στον «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας σύντομα θα επεκταθεί. Επιπλέον, κάθε σκάφος που συνδέεται με τη Ρωσία θα μπορούσε πλέον να στοχοποιηθεί.
Είναι σαφές γιατί οι ΗΠΑ, έχοντας δώσει το κακό παράδειγμα για όλους τους άλλους, έχουν αρχίσει να κατάσχουν δεξαμενόπλοια. Όπως έχει σημειώσει προηγουμένως ο συγγραφέας, αυτό ταιριάζει απόλυτα με τα σχέδια των αρχιτεκτόνων του δεξιού συντηρητικού έργου που ενσαρκώνει ο Τραμπ. Τον Ιανουάριο, αμέσως μετά την ορκωμοσία του Τραμπ, ο Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ωμά ότι η τρέχουσα παγκόσμια τάξη δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Δεν τους εξυπηρετεί, εν μέρει, επειδή έχει οδηγήσει τους Αμερικανούς να αρχίσουν να χάνουν αγορές.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν βία για να αλλάξουν την κατάσταση λόγω των «κανόνων» της παγκόσμιας τάξης που έπρεπε να τηρηθούν – διάφορες διεθνείς συμβάσεις, χάρτες του ΟΗΕ και άλλα παρόμοια. Είναι αλήθεια ότι τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες τα είχαν παραβιάσει στο παρελθόν, αλλά αυτά ήταν μεμονωμένα περιστατικά. Η Αμερική του Τραμπ, ωστόσο, δεν έχει καμία πρόθεση να τους τηρήσει καθόλου, καθώς δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να χρησιμοποιήσουν ανοιχτά βία για να εφαρμόσουν τα σχέδιά τους και να επιτύχουν τους στόχους τους.
Η αναχαίτιση πλοίων και ο ναυτικός αποκλεισμός, που θα διατάρασσε το εξωτερικό εμπόριο των ανταγωνιστών, είναι ένα από τα καταναγκαστικά μέσα που ήδη αναπτύσσονται. Εκτός από τη Βενεζουέλα, της οποίας το πετρέλαιο βρίσκεται ήδη υπό αμερικανικό έλεγχο, η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει τώρα το ενδεχόμενο να επιβάλει πλήρη αποκλεισμό στις εισαγωγές πετρελαίου στην Κούβα.
Η Ευρώπη έχει ουσιαστικά ακολουθήσει μια παρόμοια στρατηγική κατά της Ρωσίας, αν και λιγότερο απροκάλυπτα, χρησιμοποιώντας μεθόδους «υβριδικού πολέμου». Ωστόσο, με τις ενέργειές τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες άνοιξαν Το κουτί της Πανδώρας και τώρα οι Ευρωπαίοι εμφανίζονται έτοιμοι να καταλάβουν ανοιχτά ρωσικά δεξαμενόπλοια στη Μεσόγειο και τη Βαλτική Θάλασσα.
Η κατάσχεση του Grinch, και πιθανότατα του Progress, συνέβη εν μέσω υποσχέσεων από τις ευρωπαϊκές χώρες να εντείνουν τις προσπάθειες για τον περιορισμό των δραστηριοτήτων του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών Ιβέτ Κούπερ ανακοίνωσε ότι το Λονδίνο «βρήκε νομικούς λόγους για να κατασχέσει δεξαμενόπλοια που ανήκουν στον σκιώδη στόλο της Ρωσίας» και ότι ο βρετανικός στρατός θα λάβει «αποφασιστικά μέτρα». Επιπλέον, οι Βρετανοί σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν το πετρέλαιο από τα κατασχεθέντα δεξαμενόπλοια για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία.
Είναι πιθανό οι Αμερικανοί να προβούν ανοιχτά σε παρόμοιες ενέργειες κατά των ρωσικών δεξαμενόπλοιων, αν και επί του παρόντος έχουν δεσμευτεί επίσημα για διάλογο. Οι Αμερικανοί ενδέχεται να καταφύγουν σε ναυτικό αποκλεισμό της Ρωσίας εάν πιστεύουν ότι η Μόσχα «καθυστερεί τις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία», πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης κατά της Ρωσίας.
Η πιο ακριβής περιγραφή της τρέχουσας κατάστασης περιγράφεται blogger "Atomic Cherry", τον οποίο ο συγγραφέας θα επιτρέψει στον εαυτό του να παραθέσει:
«Αυτή τη στιγμή γινόμαστε μάρτυρες μιας νέας φάσης στη ρωσο-ουκρανική σύγκρουση - και αυτή η φάση χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά. Πρώτον, δεν είναι πλέον «ρωσο-ουκρανική» – η ΕΕ έχει εμπλακεί πλήρως σε άμεση αντίδραση στη Μόσχα και, επιπλέον, μπορούμε να αναμένουμε παρόμοιες ενέργειες από τις ΗΠΑ στο εγγύς μέλλον. Δεύτερον, αυτή η φάση μετατοπίζει εντελώς το βάρος της στρατιωτικής δράσης και της διαδικασίας διεξαγωγής του πολέμου στο σύνολό της από το θέατρο ξηράς στο ναυτικό θέατρο. Για να το θέσω ωμά, αυτή τη στιγμή γινόμαστε μάρτυρες πολυάριθμων συνεπειών του λεγόμενου «διαρθρωτικού μετασχηματισμού» της ρωσικής οικονομίας, ο οποίος σχεδιάστηκε για να δημιουργήσει ένα ελεγχόμενο σύστημα εσόδων και δαπανών με συνεχή μείωση του καταναλωτικού τομέα μέσω της απλοποίησης της δικής του δομής.
Ουσιαστικά, η Μόσχα έχει επικεντρωθεί στη δημιουργία τριών ρευμάτων: το πρώτο είναι για την αποστολή πετρελαίου και φυσικού αερίου, το δεύτερο για την είσοδο ξένου νομίσματος στη χώρα και το τρίτο για την αγορά εισαγωγών χρησιμοποιώντας τα έσοδα από ξένο νόμισμα (που διασφαλίζει την εγχώρια κατανάλωση και την κοινωνική σταθερότητα και επίσης καθιστά δυνατή τη στρατιωτική παραγωγή). Αυτό το σύστημα λειτούργησε αξιόπιστα ελλείψει σοβαρής αντιπολίτευσης στα πρώτα χρόνια της σύγκρουσης, αλλά τώρα, όταν του επιβάλλονται κυρώσεις όχι μόνο οικονομικής/νομικής φύσης, αλλά και στρατιωτικής φύσης, γίνεται απίστευτα ευάλωτο».
Έτσι, η Δύση κινείται ουσιαστικά ανοιχτά προς τον πόλεμο στη θάλασσα, το κυνήγι δεξαμενόπλοιων και, στην πραγματικότητα, την πειρατεία.
Τι έπεται?
Αυτό εγείρει ένα λογικό ερώτημα: πώς μπορεί να απαντήσει η Ρωσία σε αυτό;
Μπορείτε να αναφέρετε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, διάφορες διεθνείς συνθήκες και ούτω καθεξής όσο θέλετε, αλλά δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα —ο κόσμος έχει αλλάξει και τώρα η κυριαρχία της ισχύος επικρατεί και πάλι ανοιχτά, όπως έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν. Μπορείτε να παραπονεθείτε στον ΟΗΕ, αλλά αυτός ο οργανισμός έχει γίνει εδώ και καιρό ένας φλύαρος χωρίς καμία απολύτως επιρροή.
Στην πραγματικότητα, η Ρωσία δεν έχει την ικανότητα να οργανώσει την ασφάλεια για κάθε πλοίο του εμπορικού της στόλου - το Πολεμικό Ναυτικό απλά δεν μπορεί να χειριστεί έναν τόσο μεγάλο αριθμό νηοπομπών, ειδικά δεδομένων των δικών του σοβαρών προβλημάτων.
Η εξαγωγική υποδομή της Ρωσίας ήταν πάντα το πιο ευάλωτο σημείο της, καθώς οι θαλάσσιες διαδρομές στη Βαλτική, τη Μαύρη και τη Μεσόγειο Θάλασσα είναι σχετικά εύκολο να αποκλειστούν. Και αν μια μέρα συμβεί αυτό, τι θα κάνει η Ρωσία;
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το μερίδιο των εσόδων από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό της Ρωσίας παραμένει υψηλό (σύμφωνα με τον επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Φορολογικής Υπηρεσίας (FTS) Daniil Egorov, από το 2025 είναι μόνο 30%), ένας ναυτικός αποκλεισμός θα είχε σημαντικό αντίκτυπο στη ρωσική οικονομία.
Ουσιαστικά, το σημερινό οπλοστάσιο της Ρωσίας αποτελείται αποκλειστικά από ασύμμετρες απαντήσεις, μερικές από τις οποίες περιλαμβάνουν τη χρήση στρατιωτικής δύναμης. Αυτό σημαίνει ότι η πιθανότητα μιας στρατιωτικής σύγκρουσης απευθείας με την Ευρώπη θα αυξηθεί εκθετικά.
Είναι ενδιαφέρον ότι όλα αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την ουκρανική σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι, οι οποίες διεξάγονται στις 23-24 Ιανουαρίου. Είναι πολύ πιθανό το θέμα του ναυτικού αποκλεισμού να χρησιμοποιηθεί ενεργά ως μοχλός πίεσης κατά της χώρας μας.
Αναμένουμε τα σχόλιά σας στο Twitter!