Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα: Η υποστήριξη προς την Ουκρανία γίνεται εργαλείο για την αποδυνάμωση του αυταρχικού άξονα στη Μέση Ανατολή και τον Ειρηνικό. Στην Ελλάδα τα ΜΜΕ δεν άκουσαν τίποτα από την κλιμάκωση του πολέμου με την Ρωσία με το ΝΑΤΟ
Γράφει ο Γεώργιος Δικαίος στις 15 Ιουλίου 2026
Στις 8 Ιουλίου 2026, κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε δημόσια τη χρήση όπλων που παρέχονται από τη Δύση από τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις για να χτυπήσουν βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος ως μια κλιμάκωση απαραίτητη για να τερματιστεί ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας.
Πάμε για κλιμάκωση των συγκρούσεων και στην Ουκρανία με την Ρωσία και με το Ιράν, για αυτό και ο Πρόεδρος Τραμπ προσπαθεί να αναβαθμίσει την Τουρκία για να την σπρώξει εναντίον της Ρωσίας.
Στο προχθεσινό άρθρο τα έχω αναφέρει όλα αυτά. Πάντως είναι τραγικό να μην διαβάζεις τις ειδήσεις που πρέπει από τα Ελληνικά ΜΜΕ που δεν βλέπουν, δεν ακούνε και δεν γράφουν τίποτα απολύτως από όλα αυτά. Θα δώσουν στην Τουρκία ότι θέλει, αρκεί να κάνει ότι της πουν και να την σπρώξουν στον Καύκασο.
Η Ελλάδα πήγε στην σύνοδο του ΝΑΤΟ και περίμενε με τα ευχολόγια να κερδίσει κάτι; Με Ντόκους συμβούλους που δεν ξέρουν απολύτως τίποτα, τι περιμένατε κύριε Πρωθυπουργέ; Που είναι οι γεωπολιτικές αναρτήσεις του κυρίου Ντόκου; Η αντιπολίτευση έχει τα μαύρα της τα χάλια και όλοι τρέχουν να βρουν μια θέση σε ένα κόμμα για να εκλεγούν και να γεμίζει η τσέπη τους!
Περιμένετε μετά να σας σώσει ο Τσίπρας, η Καρυαστιανού, ο γείτονας, ο παραγείτονας, το ΠΑΣΟΚ που θα πάθει σοκ, η Νίκη που χάθηκε, το ΚΚΕ που δεν ξέρει σε πια εποχή ζει, η Φωνακλού, ο δίνω αλοιφές, οι γνωστοί άγνωστοι. Η Δεξιά που έγινε αριστερά, το κέντρο που χάθηκε, η ακροδεξιά που έφταιγε για όλα κλπ. Καλή μας τύχη με όσους έχουμε μπλέξει που όλοι θέλουν να μας σώσουν, ενώ δεν μπορούν να σώσουν ούτε τον εαυτό τους!
Που βαδίζει η Πατρίς κύριοι και κυρίες; Που οι κύριοι ενδιαφέρονται πως να πηδήξουν τις κυρίες και τις νεαρές και οι κυρίες ενδιαφέρονται πως θα πηδηχτούν με κυρίους και με νεαρούς! Που η κατάσταση έχει ξεπεράσει τα όρια της λογική και έφτασε η Πατρίδα μας στα όρια της τρέλας! Που γυρίζουν τα κοριτσάκια και οι μαμάδες με καυτά σορτς μέσα στις πόλεις και όχι μόνο στις παραλίες, με όλα έξω σε κοινή θέα. Κρεοπωλείο καταντήσαμε και μπακάλικο που τα βγάζουμε όλα έξω για να τα δει ο πελάτης! Εδώ είναι όλα τσάμπα, διαλέξτε ότι θέλετε και σας αρέσει, κάντε ότι γουστάρετε και δεν θα πληρώσετε. Χωρίς υποχρεώσεις του γάμου, χωρίς παιδιά, χωρίς αγάπη, μόνο σεξ και μετά ο κάθε ένας μόνος του και στο σπίτι των γονιών του.
Εκκλησία να πάμε; Τι να εξομολογηθούμε που αμαρτήσαμε; Που μας άρεσε η κυρία απέναντι ή ο τάδε στην παραλία; Δεν φταίμε εμείς ο πονηρός φταίει που μας τον-την έριξε στον δρόμο μας. Τα σαρκικά πάθη στα ύψη, αλλά είπαμε δεν φταίμε εμείς έχουμε αδύνατο χαρακτήρα! Υποχρεώσεις δεν θέλουμε, μόνο βόλτες γύρες, ξάπλες, πηδήματα, να στέλνουμε τα ρούχα στο καθαριστήριο γιατί δεν προλαβαίνουμε να τα πλύνουμε. Να μην μαγειρεύουμε ενώ έχουμε παιδιά και να αγοράζουμε πακέτα απέξω! Η νέα τάση της εποχής, ανοίγω μαγειρείο, έχω πολύ δουλειά και καλά κέρδη!
Οι εκκλησίες άδειες, τα μοναστήρια με λίγο κόσμο και πολύ πάνε εκεί από συνήθεια, για κουβέντα και για να πιουν τον καφέ τους. Οι πολιτικοί φταίνε για όλα εμείς είμαστε αθώοι που προσπαθούμε να τους μιμηθούμε. Δεν θα γράψω άλλα θα έρθει η καταστροφή και θα είναι πολύ μεγάλη, να το ξέρετε αυτό δεν θα μας βοηθήσει ο Ιησούς Χριστός. Ο σεισμός που δεν θα είναι ένας θα είναι τεράστιος και ο Θεός δεν θα κάνει κάτι, να στείλει αγγέλους να μειώσουν την ισχύ του! Τα αγέννητα παιδιά από τα εκατομμύρια εκτρώσεις, είναι στον ουρανό και φωνάζουν γιατί;
Το κρίμα στο λαιμό όλων μας και πρώτα εμένα του αμαρτωλού και μετά εσάς! Είμαστε στο 1453 με τους Τούρκους απέναντι να μας χτυπάνε τα τοίχοι και εμείς μέσα να μην μας ενδιαφέρει απολύτως τίποτα! Η καταστροφή θα έρθει επί Δικαίων και Αδίκων και δεν θα μείνει τίποτα όρθιο, δεν προλαβαίνετε να κάνετε απολύτως τίποτα γιατί όλα αυτά σας φαίνονται αστεία και γελάτε με όσα διαβάζετε. Γιατί η πουτάνα η αμαρτία είναι γλυκιά και αρέσει σε όλους, πέφτεις με τα μούτρα μέσα στην αμαρτία και δεν θυμάσαι τίποτα μετά! Μετανοείτε πλησιάζουμε στα γεγονότα που θα έρθουν αμέσως μετά τις εκλογές και μην νομίζουν οι Κύπριοι πως αυτοί θα γλυτώσουν! Σε Ελλάδα θα γίνει ο μεγάλος σεισμός, η πτώχευση και η επίθεση των Τούρκων που θα καταλάβουν δυο πάρα πολύ μικρά νησιά. Στην Κύπρο αναμένονται σκληρές μάχες 14-15 ημερών με μεγάλες απώλειες. Μετά θα μετράμε τα κομμάτια μας και θα ψάχνουμε κάτι για να φάμε.
https://solid.info/publications/nato-summit-in-ankara-support-for-ukraine-becomes-a-tool-for-weakening-the-autocratic-axis-in-the-middle-east-and-the-pacific/
Ανακοίνωσε ότι η Ουκρανία θα λάβει άδεια για την κατασκευή πυραύλων αναχαίτισης Patriot στην εγχώρια αγορά - ένα βήμα που η Ουάσινγκτον είχε αρνηθεί προηγουμένως να εγκρίνει.
Κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου, όταν ρωτήθηκε για τη μελλοντική χρήση όπλων μεγάλου βεληνεκούς εναντίον της Ρωσίας, ο Πρόεδρος Τραμπ υπέκυψε στον Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος χαρακτήρισε την στρατιωτική πίεση στη Μόσχα ως μέσο δημιουργίας συνθηκών για παραγωγικές διαπραγματεύσεις.
Αυτή η ρητορική έρχεται σε έντονη αντίθεση με τις προηγούμενες προσπάθειες της Ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης να τερματίσει τη σύγκρουση μέσω παραχωρήσεων στη Μόσχα και σηματοδοτεί τη μετάβαση του Λευκού Οίκου προς μια στρατηγική στην οποία η υποστήριξη προς το Κίεβο έχει γίνει ένα μέσο για την αποδυνάμωση της βάσης πόρων του αυταρχικού άξονα.
Στην τελική διακήρυξη της συνόδου κορυφής, τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ δεσμεύτηκαν να παράσχουν στην Ουκρανία 70 δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτική βοήθεια κατά τη διάρκεια του 2026 και επιβεβαίωσαν ένα πανομοιότυπο επίπεδο υποστήριξης για τις αμυντικές δυνατότητες της Ουκρανίας το 2027.
Η Ουάσινγκτον παρουσιάζει την υποστήριξή της προς το Κίεβο ως μια επένδυση που ωφελεί πρωτίστως τα ευρωπαϊκά μέλη της Συμμαχίας, υποστηρίζοντας ότι η συγκράτηση της Ρωσίας μέσω ισχυρότερων ουκρανικών επιθέσεων μεγάλης εμβέλειας μειώνει το κόστος που πρέπει να επωμιστούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για να αμυνθούν έναντι των ρωσικών απειλών και προκλήσεων σε όλη την περιοχή.
Ταυτόχρονα, επαναβαθμονομώντας τη θέση της στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, η κυβέρνηση Τραμπ σηματοδοτεί στους Ευρωπαίους εταίρους της ότι ένας άλλος πυλώνας της διατλαντικής συνεργασίας θα πρέπει να είναι μια ενιαία θέση από το δημοκρατικό μπλοκ στη Μέση Ανατολή, όπου η αντιπαράθεση των ΗΠΑ με το Ιράν έχει εισέλθει σε μια νέα φάση.
Παρόλο που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υποστηρίζουν την αμερικανική στρατηγική αποτροπής του Ιράν από την επέκταση των πυρηνικών και πυραυλικών δυνατοτήτων του, έχουν ανταποκριθεί με προσοχή στην πρόταση της Ουάσινγκτον να συντονίσει τη βοήθεια προς το Κίεβο με ευρύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή στις προσπάθειες αντιμετώπισης του καθεστώτος του Αγιατολάχ.
Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι αναγνωρίζουν ότι τα μακρινά χτυπήματα της Ουκρανίας κατά των κρίσιμων υποδομών της Ρωσίας - τα οποία, από τους πρώτους μήνες του 2026, έχουν απενεργοποιήσει περίπου το 42% της ικανότητας διύλισης πετρελαίου της Ρωσίας - προωθούν επίσης τον ευρύτερο στόχο της Ουάσιγκτον να αντιμετωπίσει τις αυταρχικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή και τον Ινδο-Ειρηνικό.
Η αλληλεξάρτηση μεταξύ των αμυντικών απαιτήσεων της Ουκρανίας και των στρατηγικών στόχων της Αμερικής ενισχύει τη διαπραγματευτική θέση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, επειδή η υποστήριξη των ΗΠΑ προς το Κίεβο εξυπηρετεί τα ίδια τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον και θα συνεχιστεί ανεξάρτητα από το αν τα ευρωπαϊκά κράτη συμφωνήσουν να επεκτείνουν τη συμμετοχή τους στην αντιπαράθεση με το Ιράν.
Η μετατόπιση της ρητορικής του Λευκού Οίκου σχετικά με την επίλυση του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας έχει επίσης διαμορφωθεί από τις εξελίξεις κατά το πρώτο μισό της θητείας του Προέδρου Τραμπ.
Η άτυπη ευθύνη για τις διαπραγματεύσεις Ρωσίας-Ουκρανίας και για τον συντονισμό της θέσης της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή βάρυνε σε μεγάλο βαθμό τον στενό κύκλο του Προέδρου, ο οποίος προώθησε μια έννοια συναλλακτικής διπλωματίας.
Ο Αντιπρόεδρος Βανς, μια ομάδα άτυπων μεσαζόντων με επικεφαλής τον Στιβ Γουίτκοφ, και προεδρικοί σύμβουλοι στενά συνδεδεμένοι με την επιχειρηματική κοινότητα - τα συμφέροντα της οποίας εκπροσωπούνταν από τον γαμπρό του Προέδρου Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ - υποστήριξαν την προσφορά περιορισμένων παραχωρήσεων στον αυταρχικό άξονα σε αντάλλαγμα για επενδυτικές ευκαιρίες και εμπορικές συμφωνίες που πίστευαν ότι θα μπορούσαν να ωφελήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Καθώς μέλη του στενού κύκλου του Προέδρου προώθησαν αυτήν την «συναλλακτική» προσέγγιση απέναντι στη Ρωσία το 2025 και το 2026, επιδιώκοντας να οικοδομήσουν ρεαλιστικές σχέσεις μέσω οικονομικής συνεργασίας και εξατομικευμένων καναλιών επικοινωνίας, η Ουάσιγκτον υπέβαλε ταυτόχρονα το Κίεβο σε οικονομικές, στρατιωτικοπολιτικές και διπλωματικές πιέσεις.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης μεταξύ των Προέδρων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ουκρανίας στις 28 Φεβρουαρίου 2025, το Κίεβο δεν έλαβε τις εγγυήσεις ασφαλείας από την Ουάσιγκτον που ανέμενε μετά το τέλος του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας. Μετά από αυτές τις συζητήσεις, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ανέστειλε την οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία και επιβράδυνε την εφαρμογή των αμυντικών συμβάσεων.
Μετά την έγκριση ενός πακέτου βοήθειας ύψους 60,78 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ για το Κίεβο τον Απρίλιο του 2024, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ενέκριναν καμία επακόλουθη δημοσιονομική πρωτοβουλία συγκρίσιμης κλίμακας για την υποστήριξη της Ουκρανίας.
Ενώ το Κογκρέσο των ΗΠΑ διέθεσε περισσότερα από 170 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για την Ουκρανία μεταξύ 2022 και 2024, η χρηματοδότηση μειώθηκε σε μόλις 3,92 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2025.
Το πακέτο στρατιωτικής βοήθειας ύψους 400 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ που εγκρίθηκε από το Κογκρέσο τον Δεκέμβριο του 2025 βάσει του Νόμου Εθνικής Άμυνας για τη χρηματοδότηση της Πρωτοβουλίας Βοήθειας για την Ασφάλεια της Ουκρανίας δέχθηκε κριτική από τον Αναπληρωτή Υπουργό Άμυνας Έλμπριτζ Κόλμπι και μια σειρά από εξέχουσες φωνές της MAGA.
Παρόλο που η χρηματοδότηση εκταμιεύτηκε στα τέλη Απριλίου 2026, δεν είχαν υπογραφεί πραγματικές συμβάσεις με κατασκευαστές αμυντικού υλικού από την άνοιξη του 2026 και το τελικό σχέδιο προμηθειών παρέμενε υπό ανάπτυξη.
Η Ρεπουμπλικανική κυβέρνηση υπολόγισε ότι ο περιορισμός της βοήθειας προς το Κίεβο θα έδειχνε την προθυμία της Ουάσιγκτον να κάνει παραχωρήσεις, ενθαρρύνοντας έτσι το Κρεμλίνο να λάβει ουσιαστικά μέτρα για τη μείωση της εξάρτησής του από την Κίνα.
Η Σύνοδος Κορυφής Ρωσίας-Ηνωμένων Πολιτειών στην Αλάσκα στις 15 Αυγούστου 2025 έγινε η κεντρική προσπάθεια εφαρμογής αυτής της πολιτικής «συναλλακτικής διπλωματίας» στις σχέσεις με το Κρεμλίνο.
Για τον Λευκό Οίκο, η προσωπική συνάντηση μεταξύ των Αμερικανών και Ρώσων Προέδρων είχε ως στόχο να δημιουργήσει ένα εναλλακτικό πλαίσιο για τη συνεργασία με τη Μόσχα, το οποίο θα μείωνε την ασύμμετρη εξάρτηση της Ρωσίας από την Κίνα και θα ανακατευθύνει μέρος των προτεραιοτήτων της εξωτερικής πολιτικής και των οικονομικών της Ρωσίας προς έναν ελεγχόμενο διάλογο με το δημοκρατικό μπλοκ.
Η ομάδα άτυπων Αμερικανών μεσαζόντων θεώρησε τη συνάντηση ως ευκαιρία να μετατρέψει τις προσφορές οικονομικής και επενδυτικής συνεργασίας σε μια ελεγχόμενη αποκλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία.
Παράλληλα με τη συνεργασία της Ρωσίας με το Ιράν — η οποία επισημοποιήθηκε μέσω της στρατηγικής συμφωνίας μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας — η Ρωσία ενέτεινε επίσης τη συνεργασία της με την Κίνα στον Ινδο-Ειρηνικό. Τον Αύγουστο του 2025, το ρωσικό και το κινεζικό ναυτικό πραγματοποίησαν την πρώτη κοινή περιπολία υποβρυχίων στη Θάλασσα της Ιαπωνίας και στην Ανατολική Σινική Θάλασσα.
Από το 2025, το Πεκίνο οργάνωσε την εκπαίδευση τουλάχιστον 200 Ρώσων χειριστών μη επανδρωμένων αεροσκαφών κρούσης σε περιορισμένες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Κίνα. Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων «Κοινή Θάλασσα-2026» στο Τσινγκτάο τον Ιούλιο του 2026, υποβρύχια από τις δύο χώρες πραγματοποίησαν αποστολές μάχης για πρώτη φορά ως μέρος μιας ενιαίας τακτικής ομάδας.
Οι υπηρεσίες πληροφοριών σε ολόκληρο το δημοκρατικό μπλοκ κατέγραψαν επίσης κοινές ρωσο-κινεζικές προσπάθειες για την αντιμετώπιση του δορυφορικού δικτύου Starlink. Στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας, τα αυταρχικά κράτη επιδιώκουν να δημιουργήσουν έναν διεθνή συνασπισμό άσκησης πίεσης για να περιορίσουν την επέκταση του αστερισμού δορυφόρων της SpaceX, αναπτύσσοντας παράλληλα κινητικές και ηλεκτρονικές δυνατότητες για την καταστροφή δορυφόρων σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη.
Η πολιτική της «συναλλακτικής διπλωματίας» απέναντι στη Ρωσία απέτυχε να επιτύχει τον επιδιωκόμενο στόχο της, δηλαδή την αναμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Μόσχας.
Η Ρωσία ούτε τερμάτισε τη στρατιωτική της εκστρατεία στην Ουκρανία ούτε σταμάτησε να χρησιμοποιεί ένοπλη βία για να αποσταθεροποιήσει την ευρωπαϊκή ήπειρο, ούτε επανεξέτασε ή περιόρισε τις εδαφικές της φιλοδοξίες. Αντ' αυτού, ο ενάμιση χρόνος κατά τον οποίο ο στενός κύκλος του Προέδρου Τραμπ προσπάθησε να εφαρμόσει μια συναλλακτική προσέγγιση στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας παρείχε στον αυταρχικό άξονα επιπλέον χρόνο για να εμβαθύνει τη στρατηγική του ολοκλήρωση.
Ταυτόχρονα, το Πεκίνο χρησιμοποίησε αυτήν την περίοδο για να επεκτείνει τη στρατιωτική του παρουσία σε όλο τον Ειρηνικό και να συνεχίσει τον εκτεταμένο εκσυγχρονισμό του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), μια διαδικασία που έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2049. Κατά τη διάρκεια του 2025, κινεζικά στρατιωτικά αεροσκάφη εισήλθαν στη Ζώνη Αναγνώρισης Αεροπορικής Άμυνας (ADIZ) της Ταϊβάν 3.764 φορές - 22,4% περισσότερες από ό,τι το 2024.
Κατά τη διάρκεια των μεγάλης κλίμακας ασκήσεων "Strait Thunder-2025A" και "Justice Mission 2025", το Κινεζικό Ναυτικό πρόβασε ένα σενάριο που αφορούσε πλήρη θαλάσσιο και αεροπορικό αποκλεισμό της Ταϊβάν. Τα αεροπλανοφόρα Liaoning και Shandong πραγματοποίησαν επίσης εκπαιδευτικές επιχειρήσεις στον ανοιχτό ωκεανό για πρώτη φορά, εκτοξεύοντας περισσότερες από 260 εξόδους μαχητικών J-15 σε κοντινή απόσταση από τα χωρικά ύδατα της Ιαπωνίας.
Στο πλαίσιο του αναπτυσσόμενου διαστημικού της προγράμματος, η Κίνα ανέπτυξε τους αστερισμούς δορυφόρων Guowang και Qianfan, οι οποίοι ήδη περιλαμβάνουν αρκετές εκατοντάδες δορυφόρους σε τροχιά και ανταγωνίζονται τον Starlink σε όλες τις αγορές του Παγκόσμιου Νότου.
Στις 10 Ιουλίου 2026, το Πεκίνο πραγματοποίησε την πρώτη τροχιακή εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Long March 10B, του οποίου οι τεχνικές δυνατότητες του επιτρέπουν να ανταγωνιστεί το αμερικανικό Falcon 9.
Καθ' όλη τη διάρκεια των πρώτων δεκαοκτώ μηνών της θητείας του Προέδρου Τραμπ, ο ανταγωνισμός μεταξύ του παραδοσιακού πολιτικού κύκλου του Προέδρου και της επαγγελματικής ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών περιέπλεξε τις προσπάθειες διαμόρφωσης μιας ενιαίας διαπραγματευτικής θέσης για την Ουάσινγκτον.
Η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των υποστηρικτών της «συναλλακτικής διπλωματίας» και των υποστηρικτών της «καταναγκαστικής διπλωματίας» δημιούργησε αστάθεια στις σχέσεις των ΗΠΑ με άλλα μέλη του δημοκρατικού μπλοκ, ενώ παράλληλα ενθάρρυνε τις αυταρχικές κυβερνήσεις να πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν ευνοϊκές συμφωνίες χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις απόψεις του Ρεπουμπλικανικού κατεστημένου εξωτερικής πολιτικής ή τους μόνιμους κρατικούς θεσμούς των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η μετατόπιση της ρητορικής και της πολιτικής της Αμερικής απέναντι στην Ουκρανία - που οφείλεται στην εμφάνιση μιας ενιαίας θέσης μεταξύ του Προέδρου και του Υπουργού Εξωτερικών υπέρ της αυξανόμενης πίεσης στη Ρωσία - στερεί τόσο από τη Μόσχα όσο και από το Πεκίνο την ευκαιρία να διεξάγουν παράλληλες διαπραγματεύσεις με ανταγωνιστικά κέντρα λήψης αποφάσεων εντός της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η ζημιά στις υποδομές της Ρωσίας υπονομεύει το καθεστώς της Μόσχας ως αποτελεσματικού «μικρότερου εταίρου» της Κίνας
Η ευθυγράμμιση του Λευκού Οίκου με αξιωματούχους του Υπουργείου Εξωτερικών που συγκεντρώνονται γύρω από τον Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επέτρεψε στην κυβέρνηση να ενημερώσει τη στρατηγική της για την πίεση στα αυταρχικά κράτη, η οποία τώρα επικεντρώνεται στην αποδυνάμωση των οικονομικών και υλικοτεχνικών δυνατοτήτων της Ρωσίας.
Έχοντας εγκαταλείψει τις προσπάθειες να πείσει τη Μόσχα να αποστασιοποιηθεί από το Πεκίνο μέσω παραχωρήσεων, η Ρεπουμπλικανική κυβέρνηση έχει στραφεί προς την υποστήριξη των ουκρανικών επιθέσεων κατά της βάσης πόρων και υποδομών της Ρωσίας, μειώνοντας έτσι έμμεσα το στρατιωτικό δυναμικό κάθε μεγάλου κράτους εντός του αυταρχικού άξονα.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2026, τα ουκρανικά συστήματα κρούσης μεγάλης εμβέλειας πραγματοποίησαν τουλάχιστον 194 επιθέσεις εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου. Μέχρι τις αρχές Ιουλίου 2026, το Γενικό Επιτελείο των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων εκτίμησε ότι το 42,74% της ικανότητας διύλισης πετρελαίου της Ρωσίας είχε τεθεί εκτός λειτουργίας.
Από τον Αύγουστο του 2025, οι απώλειες που προκλήθηκαν στη βιομηχανία καυσίμων της Ρωσίας από τις ουκρανικές επιθέσεις έχουν φτάσει τα 13,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, ενώ η καταστροφή των διυλιστηρίων έχει μειώσει την παραγωγή καυσίμων κατά 25% σε ετήσια βάση.
Η Μόσχα έχει απαγορεύσει τις εξαγωγές βενζίνης και καυσίμων αεροσκαφών, έχει προσπαθήσει να αντισταθμίσει τις απώλειές της μέσω εισαγωγών από άλλες χώρες και εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από την Κίνα ως τον κύριο αγοραστή των εξαγωγών ενέργειας. Ωστόσο, οι υποδομές εξόρυξης και διύλισης που ενθάρρυναν το Πεκίνο να διατηρήσει το καθεστώς της Μόσχας ως «νεότερου εταίρου» εντός του αυταρχικού άξονα συνεχίζουν να υφίστανται σημαντικές ζημιές.
Μέχρι το τέλος του 2025, η Κίνα αντιπροσώπευε περίπου το 47% των εξαγωγών αργού πετρελαίου της Ρωσίας. Νωρίτερα, το 2023, η Ρωσία αναδιάρθρωσε το Εθνικό Ταμείο Πλούτου της αυξάνοντας το μερίδιο των περιουσιακών στοιχείων σε γιουάν στο 60%.
Αυτές οι αλλαγές διεύρυναν την επιρροή του Πεκίνου στη ρευστότητα του κύριου δημοσιονομικού αποθεματικού της Ρωσίας, ενώ παράλληλα εμβάθυναν την εξάρτηση της Μόσχας από την πρόσβαση στην κινεζική αγορά, τις αποφάσεις του Πεκίνου σχετικά με την ενεργειακή συνεργασία και την προθυμία των κινεζικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων να διεκπεραιώνουν ρωσικές συναλλαγές.
Η Κίνα αγόρασε ρωσικό πετρέλαιο σε μειωμένες τιμές και η μείωση της κινεζικής ζήτησης οδήγησε την τιμή του μείγματος αργού πετρελαίου της Άπω Ανατολής ESPO στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 10 μηνών τον Μάρτιο του 2025.
Ενώ βασιζόταν στη Ρωσία ως προμηθευτή φθηνών πρώτων υλών, η Κίνα επιδίωξε επίσης μεγαλύτερη χρήση της Βόρειας Θαλάσσιας Οδού, την οποία το Πεκίνο θεωρεί ως εναλλακτική λύση στο Στενό της Μάλλακας.
Μεταξύ 2023 και 2025, η Κίνα διπλασίασε τον αριθμό των ταξιδιών με εμπορευματοκιβώτια στην Αρκτική και διπλασίασε τον όγκο του φορτίου που παραδόθηκε στα δυτικά λιμάνια μέσω αυτής της διαδρομής σε 400.000 τόνους.
Η επέκταση της επιχειρησιακής εμβέλειας των ουκρανικών drones και πυραύλων κρουζ στις βόρειες και τις περιοχές της Άπω Ανατολής της Ρωσίας αυξάνει την ευπάθεια των εγκαταστάσεων που είναι κρίσιμες για τις τεχνολογικές βιομηχανίες της Κίνας.
Οι συνέπειες των επιθέσεων κατά των ρωσικών υποδομών επεξεργασίας στη Δυτική Σιβηρία και τα Ουράλια ώθησαν το Πεκίνο να πιέσει τη Μόσχα να ενισχύσει την αεράμυνα γύρω από το εργοστάσιο επεξεργασίας φυσικού αερίου Amur.
Η εγκατάσταση επεξεργάζεται φυσικό αέριο από τα πεδία της Ανατολικής Σιβηρίας για εξαγωγή στην Κίνα, ενώ παράλληλα χρησιμεύει ως ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια παραγωγής ηλίου στον κόσμο. Το ήλιο είναι ένας βασικός πόρος για τη βιομηχανία ημιαγωγών της Κίνας και την ανάπτυξη συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.
Η βάση πόρων της Ρωσίας, η οποία προηγουμένως παρείχε στο Πεκίνο τόσο πλεονέκτημα τιμολόγησης όσο και αξιόπιστες προμήθειες, καθίσταται μια αυξανόμενη ευπάθεια καθώς το εύρος και η συχνότητα των ουκρανικών επιθέσεων συνεχίζουν να αυξάνονται ανάλογα με τον όγκο των δυτικών εξαρτημάτων και των πληροφοριών που παρέχονται στο Κίεβο από την Ουάσινγκτον.
Οι ελλείψεις πόρων που αντιμετωπίζει τώρα η ρωσική κοινωνία αυξάνουν τον κίνδυνο μιας βαθύτερης κοινωνικοοικονομικής κρίσης, το κόστος της οποίας συγκράτησης βαρύνει ολοένα και περισσότερο το Πεκίνο. Η Κίνα αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση να επεκτείνει τις δραστηριότητες εκκαθάρισης σε γιουάν για να διατηρήσει το εξωτερικό εμπόριο της Ρωσίας, να αποδεχτεί μεγαλύτερη έκθεση σε δευτερογενείς κυρώσεις προκειμένου να διατηρήσει τις ενεργειακές συμβάσεις και να συνεχίσει να ασκεί πιέσεις για τη Ρωσία σε διεθνείς θεσμούς.
Η ολοένα και λιγότερο αυτάρκης θέση της Μόσχας στην εξωτερική πολιτική - η οποία μέχρι το 2026 είχε ενισχύσει τη θέση της Ρωσίας και τον πυρήνα του αυταρχικού άξονα - αναγκάζει τώρα το Πεκίνο να ευθυγραμμίσει τα δικά του συμφέροντα όλο και πιο στενά με αυτά της Ρωσίας. Αυτή η δυναμική μειώνει την ικανότητα της Κίνας να επεκτείνει τη συνεργασία με τις ευρωπαϊκές αγορές, τις ιδιωτικές εταιρείες και τους πολιτικούς θεσμούς.
Η Ρωσία - της οποίας το έδαφος και οι πόροι το Πεκίνο θεωρούσε ως στρατηγική οπισθοφυλακή ενόψει μιας μελλοντικής κλιμάκωσης στον Ινδο-Ειρηνικό - αντίθετα γίνεται ένα κράτος του οποίου η σταθεροποίηση καταναλώνει ολοένα και περισσότερο τους πόρους που χρειάζεται η Κίνα για να προβάλει ισχύ σε ολόκληρο τον Ινδο-Ειρηνικό.
Μια Νέα Φάση της Σύγκρουσης με το Ιράν και η Αποδυνάμωση της Υποστήριξης της Τεχεράνης από τον Αυταρχικό Άξονα
Η υποβάθμιση των υποδομών της Ρωσίας - η οποία μειώνει τη βάση πόρων της Μόσχας και τον στρατιωτικό ρόλο της εντός του αυταρχικού μπλοκ - έχει γίνει πλεονέκτημα για τον Λευκό Οίκο στην αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ιράν. Αυτή η σύγκρουση εισήλθε σε μια νέα φάση μετά την επίθεση του καθεστώτος των αγιατολάχ σε δεξαμενόπλοια του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και της Λιβερίας που μετέφεραν αργό πετρέλαιο και υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG).
Η επανάληψη των αμοιβαίων επιθέσεων στο Στενό του Ορμούζ αποκάλυψε την ευθραυστότητα του μνημονίου συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν που υπογράφηκε τον Ιούνιο του 2026.
Το έγγραφο — το οποίο διαπραγματεύτηκε και παρουσιάστηκε κυρίως από την ομάδα διαπραγματευτών που συσπειρώθηκαν γύρω από τον Steve Witkoff — απέτυχε να δημιουργήσει έναν αποτελεσματικό μηχανισμό για να αναγκάσει την Τεχεράνη να περιορίσει το πυρηνικό της πρόγραμμα και να αποκαταστήσει την ασφαλή διέλευση της εμπορικής ναυτιλίας μέσω του Στενού του Ορμούζ.
Οι παραχωρήσεις που περιγράφονταν στο μνημόνιο ήταν ασύμμετρες. Ο Λευκός Οίκος δεσμεύτηκε αμέσως να αναπτύξει και να συντονίσει ένα σχέδιο ανασυγκρότησης μετά τον πόλεμο ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ για το Ιράν, ενώ παράλληλα συμφώνησε να άρει τις κυρώσεις κατά της Τεχεράνης.
Αυτές οι παραχωρήσεις των ΗΠΑ — ενισχυμένες από προτάσεις για τον τερματισμό του θαλάσσιου αποκλεισμού και την αποκατάσταση της πρόσβασης του Ιράν σε προηγουμένως παγωμένα περιουσιακά στοιχεία — επέτρεψαν στην Τεχεράνη να λάβει τα πρώτα της έσοδα από ανανεωμένες εξαγωγές πριν από την επανέναρξη των επιθέσεων σε εμπορικά πλοία που διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ.
Οι διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στο μνημόνιο αντανακλούσαν τον ανταγωνισμό μεταξύ δύο ανταγωνιστικών στρατηγικών οραμάτων εντός της ιρανικής ηγεσίας. Ο πραγματιστικός συνασπισμός, του οποίου οι άτυποι ηγέτες ήταν ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ και ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, θεώρησε το μνημόνιο ως απόδειξη ότι ο διάλογος με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η μείωση των εντάσεων με το δημοκρατικό μπλοκ παρέμεναν εφικτά.
Οι αντίπαλοί τους, που συσπειρώθηκαν γύρω από τον Αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ και τους πιο συντηρητικούς ηγέτες του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), θεώρησαν τις διαπραγματεύσεις ως μια απαράδεκτη εξέλιξη που θα στερούσε από το καθεστώς τις εγγυήσεις που είναι απαραίτητες για την επιβίωση και τη μακροπρόθεσμη σταθερότητά του.
Ταυτόχρονα, η εκτεταμένη ζημιά που προκλήθηκε στη βιομηχανική βάση και το δίκτυο υλικοτεχνικής υποστήριξης του Ιράν, μαζί με τη μείωση των δυνατοτήτων κρούσης του, έχει καταστήσει σημαντικά πιο δύσκολο για το καθεστώς του αγιατολάχ να συνεχίσει τη στρατιωτική του αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η νέα φάση της σύγκρουσης απαιτεί από το Ιράν να λάβει στρατιωτική, μυστική, υλικοτεχνική και υλική υποστήριξη σε κλίμακα που υπερβαίνει κατά πολύ τη βοήθεια που παρείχαν η Κίνα και η Ρωσία κατά την άνοιξη του 2026.
Η ανανεωμένη κλιμάκωση στο Στενό του Ορμούζ και οι δηλώσεις του νέου Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν που ζητούν αντίποινα κατά της αμερικανικής ηγεσίας για τη δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ κατέδειξαν ότι οι σκληροπυρηνικές παρατάξεις συνεχίζουν να ασκούν επαρκή επιρροή στην ηγεσία της χώρας για να εμποδίσουν την αποκλιμάκωση κατά το τρέχον στάδιο της εσωτερικής διαμάχης για την εξουσία.
Η προθυμία του καθεστώτος του Αγιατολάχ να ξεκινήσει μια νέα φάση της σύγκρουσης έχει ουσιαστικά αφαιρέσει από το υπογεγραμμένο μνημόνιο κάθε πρακτικής σημασίας. Ως αποτέλεσμα, η μακροπρόθεσμη πορεία της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Ιράν θα καθοριστεί από το αποτέλεσμα της τρέχουσας φάσης της στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.
Κατά το αρχικό στάδιο της σύγκρουσης, η Ρωσία παρείχε στο Ιράν υποστήριξη από μυστικές υπηρεσίες και προμήθευσε φορτίο μέσω χερσαίων διαδρόμων μεταφοράς. Ωστόσο, η αυξανόμενη ζημιά που προκλήθηκε στις ρωσικές υποδομές από τις ουκρανικές επιθέσεις μειώνει την ικανότητα της Μόσχας να διατηρήσει την υποστήριξη προς την Τεχεράνη.
Ένας άλλος παράγοντας που περιορίζει την ικανότητα της Ρωσίας να παράσχει στο Ιράν ουσιαστική βοήθεια κατά τη διάρκεια αυτής της νέας φάσης της σύγκρουσης είναι η σειρά στρατιωτικών επιθέσεων των ΗΠΑ εναντίον βασικών κόμβων υλικοτεχνικής υποστήριξης της χώρας.
Η καταστροφή της σιδηροδρομικής γέφυρας Ak-Takeh-Khan στην επαρχία Golestan από τις αμερικανικές δυνάμεις διέκοψε εντελώς τον χερσαίο διάδρομο που χρησίμευε ως η κύρια οδός μεταφοράς που συνέδεε το Ιράν με τη Ρωσία και την Κίνα μέσω της Κεντρικής Ασίας.
Μετά την κήρυξη ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμένων, η εμπορευματική κυκλοφορία κατά μήκος αυτής της διαδρομής τριπλασιάστηκε, καθώς ο διάδρομος που περιείχε τη γέφυρα Ak-Takeh-Khan παρέμεινε η μόνη ασφαλής επιλογή για μεγάλες αποστολές καθ' όλη τη διάρκεια της άνοιξης και του πρώτου μισού του καλοκαιριού του 2026.
Οι ζημιές σε αυτόν τον διάδρομο μεταφοράς στέρησαν τόσο το Πεκίνο όσο και τη Μόσχα από την κύρια υλικοτεχνική σύνδεσή τους με την Τεχεράνη και απέκλεισαν την πιο σημαντική σιδηροδρομική οδό εφοδιασμού της χώρας κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Συνδυάζοντας την υποστήριξη για τις επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας της Ουκρανίας με την καταστροφή κρίσιμων υλικοτεχνικών κόμβων σε όλο τον αυταρχικό άξονα, η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να εμβαθύνει την εσωτερική κρίση της Ρωσίας και να αυξήσει το κόστος υποστήριξης της Μόσχας για το Πεκίνο σε σημείο που η Τεχεράνη να μείνει χωρίς αξιόπιστες εξωτερικές εγγυήσεις ασφάλειας.
Η πρώτη ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον σκοπεύει να εκμεταλλευτεί την αυξανόμενη υλικοτεχνική και στρατιωτική ευπάθεια της Τεχεράνης κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης του Ορμούζ ήρθε με την ανακοίνωση του Προέδρου Τραμπ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα γίνουν ο μοναδικός εγγυητής της ασφάλειας στο Στενό, επιβάλλοντας παράλληλα δασμό 20% σε όλα τα φορτία που διέρχονται από αυτήν τη θαλάσσια εμπορική διαδρομή.
Η αδυναμία — και η απροθυμία — των κορυφαίων αυταρχικών δυνάμεων να υποστηρίξουν το Ιράν είναι πιθανό να πυροδοτήσει έναν νέο γύρο εσωτερικής συζήτησης εντός της ηγεσίας του καθεστώτος του αγιατολάχ.
Υπό συνθήκες που ουσιαστικά εξαλείφουν την ικανότητα της Τεχεράνης να διατηρήσει μια παρατεταμένη περιφερειακή σύγκρουση, οι ηγέτες του Ιράν χάνουν τη λογική τους για την απόρριψη των αμερικανικών απαιτήσεων, επειδή το κύριο επιχείρημα που προβάλλουν οι υποστηρικτές της συνεχιζόμενης αντιπαράθεσης — η αξιοπιστία των εξωτερικών εγγυήσεων — δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πραγματικότητα.
Εγχώριοι Πολιτικοί Παράγοντες Πίσω από την Αλλαγή Πολιτικής του Λευκού Οίκου
Η προσαρμογή στη ρητορική και την πολιτική θέση της κυβέρνησης των ΗΠΑ σχετικά με τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας ακολούθησε εσωτερικές αλλαγές εντός του κινήματος MAGA.
Αν και ορισμένες εξέχουσες φωνές του MAGA συνεχίζουν να ασπάζονται απομονωτικές θέσεις και μια στενή ερμηνεία του δόγματος «Πρώτα η Αμερική», οι περισσότεροι υποστηρικτές του κινήματος λαμβάνουν το ερέθισμα από την προσωπική θέση του Προέδρου, δίνοντας στο όραμα του Λευκού Οίκου προτεραιότητα έναντι οποιουδήποτε συγκεκριμένου δόγματος εξωτερικής πολιτικής.
Οι υποστηρικτές του κινήματος MAGA — του οποίου το μερίδιο των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων αυξήθηκε από 38% τον Σεπτέμβριο του 2022 σε 62% τον Μάιο του 2026 — έχουν υποστηρίξει τις αποφάσεις του Λευκού Οίκου κυρίως λόγω της προσωπικής τους αφοσίωσης στον Πρόεδρο Τραμπ. Η ισχυρή του θέση σε αυτήν την εκλογική περιφέρεια αποδείχθηκε σαφώς από τις δημόσιες στάσεις απέναντι στην Επιχείρηση Epic Fury.
Ενώ έρευνες που διεξήχθησαν στις αρχές Μαρτίου 2026 από τις Morning Consult, YouGov και Reuters/Ipsos διαπίστωσαν ότι η πανεθνική υποστήριξη για τη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν δεν ξεπέρασε το 41%, οι ψηφοφόροι του MAGA ενέκριναν σχεδόν ομόφωνα την απόφαση του Λευκού Οίκου.
Το ενενήντα τρία τοις εκατό των υποστηρικτών του MAGA δήλωσαν ότι η εκστρατεία κατά του ιρανικού καθεστώτος ήταν δικαιολογημένη, ενώ το 83 τοις εκατό δήλωσαν ότι η Επιχείρηση Epic Fury θα ενίσχυε την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η πολιτική εδραίωση του κινήματος MAGA γύρω από τη θέση του Προέδρου έχει μειώσει σημαντικά την επιρροή των Tucker Carlson, Candace Owens, Marjorie Taylor Greene και Alex Jones στην ατζέντα του κινήματος.
Αφού τέθηκαν σε ανοιχτή αντίθεση με τον Λευκό Οίκο, αυτοί οι σχολιαστές έχασαν μεγάλο μέρος της εξουσίας που απολάμβαναν προηγουμένως μεταξύ του εκλογικού σώματος που αποτελούσε το κύριο ακροατήριό τους.
Ταυτόχρονα, η αποτελεσματικότητα των ουκρανικών επιθέσεων εναντίον ρωσικού εδάφους ώθησε αρκετούς επιδραστικούς ηγέτες κοινής γνώμης του MAGA να αναθεωρήσουν τις θέσεις τους.
Η δημοσιογράφος Λόρα Λούμερ, μία από τις πιο επιδραστικές φωνές του κινήματος μεταξύ συντηρητικών και απομονωτικών ακροατηρίων, εξέφρασε δημόσια την υποστήριξή της στην Ουκρανία και περιέγραψε τη Ρωσία ως ένα κράτος που επιδιώκει να διαβρώσει το γεωπολιτικό πλεονέκτημα της Αμερικής.
Η υποστήριξη για την Ουκρανία παρέχει επίσης στην Ρεπουμπλικανική κυβέρνηση μια ευκαιρία για τακτική συνεργασία με το Δημοκρατικό Κόμμα, του οποίου οι πιθανότητες να κερδίσει την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων μετά τις ενδιάμεσες εκλογές εκτιμώνται σε 84% από την πλατφόρμα στοιχημάτων Polymarket.
Η βοήθεια προς το Κίεβο παραμένει μια από τις υψηλότερες προτεραιότητες για τα περισσότερα Δημοκρατικά μέλη του Κογκρέσου, όπως αποδεικνύεται από την υποστήριξη του κόμματος για τη σχετική νομοθεσία τον Μάιο του 2026.
Ταυτόχρονα, οι ηγέτες των Δημοκρατικών θεωρούν την ισχυρότερη υποστήριξη για την Ουκρανία ως ένα από τα λίγα ζητήματα στα οποία η τακτική συνεργασία με τους Ρεπουμπλικάνους παραμένει πολιτικά αποδεκτή.
Για τους Ρεπουμπλικάνους, οι οποίοι εισέρχονται στην προεκλογική εκστρατεία με την έγκριση του Προέδρου Τραμπ να έχει μειωθεί κατά 57% και τους Δημοκρατικούς να κατέχουν προβάδισμα 5,9 ποσοστιαίων μονάδων στις πανεθνικές δημοσκοπήσεις, η υποστήριξη προς την Ουκρανία έχει γίνει ένα πιθανό πεδίο συμβιβασμού με τους μετριοπαθείς Δημοκρατικούς.
Προσαρμόζοντας τη ρητορική τους και υποστηρίζοντας την πρόσθετη βοήθεια προς το Κίεβο, οι Ρεπουμπλικάνοι θα είναι σε καλύτερη θέση να προωθήσουν τμήματα της νομοθετικής τους ατζέντας στην επόμενη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου η συντηρητική πλειοψηφία αναμένεται να συρρικνωθεί μετά τις εκλογές.
Οι αποφάσεις που ελήφθησαν στη Σύνοδο Κορυφής της Άγκυρας καταδεικνύουν ότι η Ουάσινγκτον επανεκτιμά την προσέγγισή της στην αντιμετώπιση της Κίνας. Αντί να προσπαθήσουν να κατασκευάσουν ένα εναλλακτικό πλαίσιο για τη συνεργασία με το Κρεμλίνο, οι Ηνωμένες Πολιτείες στρέφονται προς την υποστήριξη της πίεσης σε εκείνα τα στοιχεία της ρωσικής ισχύος που καθιστούν τη Μόσχα έναν πολύτιμο στρατηγικό εταίρο για το Πεκίνο.
Η κυβέρνηση Τραμπ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η βάση της θέσης της Ρωσίας εντός του αυταρχικού άξονα παραμένει η βάση των πόρων της - και ότι η αποδυνάμωση αυτής της βάσης εξυπηρετεί τώρα τα συμφέροντα του Λευκού Οίκου.
Ο αυταρχικός άξονας εισήλθε στην τρέχουσα παγκόσμια αντιπαράθεση αναμένοντας ότι ένας παρατεταμένος πόλεμος στην Ουκρανία θα εξαντλούσε το δημοκρατικό μπλοκ, θα εκτρέψει τους πόρους της Ουάσινγκτον από τη Μέση Ανατολή και την Ινδο-Ειρηνική περιοχή και θα παρείχε στο Πεκίνο επιπλέον χρόνο για να επεκτείνει το στρατηγικό του πλεονέκτημα σε όλη την Ινδο-Ειρηνική περιοχή.
Αντ' αυτού, η πορεία του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας κατά τη διάρκεια του 2026 έχει οδηγήσει σε μια αυξανόμενη εξάντληση των πόρων της Ρωσίας, η οποία επιδεινώθηκε από την αποδυνάμωση του Ιράν και του «Άξονα Αντίστασης» του μετά την Επιχείρηση Επική Οργή.
Έχοντας αποκομίσει σημαντικά στρατηγικά οφέλη από την ολοκληρωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία κατά τα πρώτα στάδια του πολέμου, η Κίνα βρίσκεται τώρα να υποστηρίζει ταυτόχρονα τους δύο κύριους συμμάχους της, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει τη διάβρωση των δικτύων υλικοτεχνικής υποστήριξης και πόρων που έχουν συνδέσει τον αυταρχικό άξονα την τελευταία δεκαετία.
Η Ουκρανία - την οποία τόσο το Πεκίνο όσο και η Μόσχα θεωρούσαν ως σημείο ευπάθειας εντός του δημοκρατικού μπλοκ - έχει αντίθετα γίνει καταλύτης για την αποδυνάμωση των αυταρχικών δυνάμεων.
Η πορεία των πολέμων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, η οποία έχει προκαλέσει συστημικές κρίσεις στα δύο κράτη που είναι πιο βαθιά ενσωματωμένα στο αυταρχικό μπλοκ, μεταθέτει το κύριο βάρος του παγκόσμιου γεωπολιτικού ανταγωνισμού στην ίδια πλευρά που ανέμενε να εκμεταλλευτεί τις κρίσεις εντός του δημοκρατικού κόσμου για το δικό της στρατηγικό πλεονέκτημα.
Αναμένουμε τα σχόλιά σας στο Twitter!