Παρουσιάστηκε ο εκτοξευτής για το πυραυλικό σύστημα αεράμυνας IRIS-T SLM/X, τα λέω αυτά τρία χρόνια πως αν αγοράσουμε το IRIS-T SLM με επιδότηση από την ΕΕ, θα μπορούμε μετά να βάλουμε τους πυραύλους IRIS-T SLX στους ίδιους εκτοξευτές χωρίς τροποποιήσεις.

Πριν διαβάσουμε την είδηση θα αναφέρουμε τα πραγματικά στοιχεία των πυραύλων IRIS-T SL! Οι Γερμανοί άλλα δεδομένα δίνουν για τους πυραύλους RIM-116 τα πραγματικά και άλλα οι Αμερικάνοι τις μέγιστες εμβέλειες.

Οι πύραυλοι IRIS-T SLM έχουν μέγιστη εμβέλεια 60 χιλιόμετρα, 20 χιλιόμετρα καθ' ύψος και πραγματική εμβέλεια 40 χιλιόμετρα.

Οι πύραυλοι IRIS-T SLX έχουν μέγιστη εμβέλεια 100 χιλιόμετρα, 30 χιλιόμετρα καθ' ύψος και πραγματική εμβέλεια τα 80 χιλιόμετρα.

Χρησιμοποιούν το ίδιο ραντάρ TRS-4D, τα ίδια συστήματα μετάδοσης δεδομένων και είπε πει η εταιρία, πως θα μπορούν να τοποθετηθούν χωρίς αλλαγές στους ίδιους εκτοξευτές με 8 πυραύλους IRIS-T SLX ή 4 πυραύλους IRIS-T SLM & 4 πυραύλους IRIS-T SLX! Τα ΕΑΣ έχουν συμπαραγωγή, παίρνουν επιδότηση από το ταμείο αντιαεροπορικής άμυνας της ΕΕ το 33-35% του κόστους και δεν τα πήραμε; Θα έδιναν 150 συμπαραγωγή στα ΕΑΣ ενώ παλεύουμε για να μας δώσουν το 25% γιατί έχουν παραγγελίες με ορίζοντα 10 ετών.

Μας έκαναν πρόταση να βάλουν 8+8 πυραύλους στις φρεγάτες ΜΕΚΟ που θα είχαν 16 ESSM II εμβέλειας 50 χιλιομέτρων και 16 IRIS-T SLX εμβέλειας 80 χιλιομέτρων και αρνηθήκαμε! Θα μπορούσαμε να εκτοξεύσουμε 8 πυραύλους IRIS-T SLX σε 8 στόχους και μόνο δυο για τους ESSM II. Περιμένω να μάθω τις αντιβαλλιστικές ικανότητες του πυραύλου IRIS-T SLX που μπορεί να είναι περιορισμένες αλλά υπάρχουν.

Η συνέχεια του άρθρου:

Το γερμανικό στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα συνεχίζει να αναπτύσσει τη σειρά αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων IRIS-T SL. Επί του παρόντος, ο πρωταρχικός στόχος αυτής της προσπάθειας είναι η δημιουργία και η ανάπτυξη ενός πολλά υποσχόμενου κατευθυνόμενου πυραύλου μεγάλου βεληνεκούς και συναφών συστημάτων. Για παράδειγμα, πρόσφατα αποκαλύφθηκε μια νέα τροποποίηση του αυτοκινούμενου εκτοξευτή, ικανή να χρησιμοποιεί τόσο υπάρχοντα όσο και μελλοντικά πυρομαχικά. Το IRIS-T SLX δεν διαθέτει κανάλι υποδοχής ραντάρ. Χρησιμοποιεί ραδιοδιορθώσεις λαμβάνοντας δεδομένα θέσης από τον πύραυλο μέσω ραδιοζεύξης. Αυτό σημαίνει ότι το SAM λαμβάνει τη θέση του μέσω GPS και μεταδίδει αυτές τις πληροφορίες κατερχόμενης ζεύξης στο σύστημα SAM, το οποίο στη συνέχεια λαμβάνει δεδομένα διόρθωσης πτήσης προς τον στόχο και ένα σήμα για να απελευθερώσει το φέρινγκ και να εμπλέξει τον αναζητητή. Είναι αρκετά φθηνό και αξιόπιστο. Επιπλέον, ο στόχος που δέχεται επίθεση, έχοντας λάβει δεδομένα παρακολούθησης ραντάρ από το σύστημα αεράμυνας, αρχίζει να μπλοκάρει το ραντάρ, στο οποίο το σύστημα υποδοχής δεν παρεμβαίνει.

Και εδώ, παρεμπιπτόντως, είναι πιθανό το σύστημα να λειτουργεί χωρίς καθόλου ραντάρ στόχευσης, με βάση δεδομένα από ραντάρ επιτήρησης, καθώς δεν χρειάζεται να καθοδηγηθεί το SAM στον στόχο. Σε αυτή την περίπτωση, το σύστημα αεράμυνας του αεροσκάφους δεν θα σηματοδοτήσει επίθεση. Έχουν κάνει βολές στην Ουκρανία με αρχική καθοδήγηση ραντάρ και μετά με τα οπτικά-ηλεκτρονικά συστήματα-κάμερα μεγάλης εμβέλειας, με κάλυψη μέσα σε δάσος με 100 επιτυχία κατάρριψη αεροσκάφους.

Το ραντάρ Hensoldt TRML-4D, που χρησιμοποιείται στο IRIS-T SL. Φωτογραφία: Wikimedia Commons

Στις 24 Φεβρουαρίου 2026, στην εκδήλωση Enforce Tac 2026, η γερμανική Diehl Defence παρουσίασε το σύστημα αεράμυνας IRIS-T SLM/X, εισάγοντας έναν κοινό εκτοξευτή οκτώ δοχείων ικανό να βάλλει τόσο με αναχαιτιστικά SLM όσο και με SLX. Η διαμόρφωση επιτρέπει μικτά φορτία πυραύλων διατηρώντας παράλληλα οκτώ βλήματα σε ετοιμότητα ανά όχημα. Το SLX επεκτείνει την εμβέλεια εμπλοκής σε βεληνεκές 100 χλμ. και υψόμετρο 30 χλμ. εντός της υπάρχουσας αρχιτεκτονικής IRIS-T SL.

Ο συνδυασμός του δοκιμασμένου σε μάχη IRIS-T SLM με την επερχόμενη παραλλαγή SLX εντός του IRIS-T SLM/X θα προσέφερε μια πολυεπίπεδη ικανότητα αεράμυνας στο σύστημα αεράμυνας IRIS-T SL, διατηρώντας παράλληλα μια κοινή υποδομή διοίκησης και εκτοξευτή. Η αρχιτεκτονική του εκτοξευτή επιτρέπει μικτές διαμορφώσεις φορτίου εντός του ίδιου οχήματος, συμπεριλαμβανομένων συνδυασμών όπως τέσσερις πύραυλοι SLM και τέσσερις βλήματα SLX ή επτά του ενός τύπου και ένας του άλλου, διατηρώντας παράλληλα οκτώ πυραύλους σε ετοιμότητα ανά εκτοξευτή. Η ιδέα επικεντρώνεται στη διατήρηση ενός ενιαίου σχεδιασμού εκτοξευτή και στην προσαρμογή των φακέλων εμπλοκής μέσω της επιλογής πυραύλων αντί για ξεχωριστές μονάδες πυροδότησης. Τα στοιχεία απόδοσης που επισημαίνονται με τη νέα διαμόρφωση υποδεικνύουν για τον SLX βεληνεκές 100 χλμ., βεληνεκές αναχαίτισης 80 χλμ. και κάλυψη υψομέτρου 30 χλμ., ενώ ο SLM σχετίζεται με βεληνεκές 60 χλμ., βεληνεκές αναχαίτισης 40 χλμ. και κάλυψη υψομέτρου 20 χλμ. Η προσέγγιση μικτού φορτίου αποσκοπεί στην επέκταση της ευελιξίας εμπλοκής εντός των υφιστάμενων δομών μονάδων πυρός. Ο συνδυασμός του δοκιμασμένου σε μάχη IRIS-T SLM με την επερχόμενη παραλλαγή SLX εντός του IRIS-T SLM/X θα προσέφερε μια πολυεπίπεδη ικανότητα αεράμυνας στο σύστημα αεράμυνας IRIS-T SL, διατηρώντας παράλληλα μια κοινή υποδομή διοίκησης και εκτοξευτή. Ο τρέχων πύραυλος SLM αντιμετωπίζει εναέριες απειλές όπως αεροσκάφη, ελικόπτερα, πυραύλους κρουζ και drones σε υψόμετρο περίπου 40 χλμ. και έως 20 χλμ., και λειτουργεί με πλήρη κάλυψη 360 μοιρών και δικτυωμένα δεδομένα στόχου για συντονισμό με ραντάρ και μονάδες ελέγχου. Η προσθήκη του SLX καλύπτει το κενό προς βεληνεκές περίπου 80 χλμ. και υψόμετρο περίπου 30 χλμ., χρησιμοποιώντας διπλό μηχανισμό αναζήτησης και διπλό παλμικό κινητήρα για επέκταση της εμβέλειας αναχαίτισης χωρίς να απαιτούνται νέα συστήματα ελέγχου πυρός ή αισθητήρων πέραν αυτών που ήδη υπάρχουν για το SLM.

Αυτό θα επέτρεπε στις δυνάμεις να προσαρμόζουν τα φορτία εκτοξευτών με μικτά αναχαιτιστικά SLM και SLX για την αντιμετώπιση διαφορετικών τύπων απειλών από κοντινές έως μεσαίες-μεγάλες αποστάσεις, χρησιμοποιώντας παράλληλα το ίδιο κέντρο τακτικών επιχειρήσεων και τις ίδιες εισόδους ραντάρ, μειώνοντας την ανάγκη για ξεχωριστές εξειδικευμένες μπαταρίες για κάθε επίπεδο εμπλοκής. Η ομοιότητα στα συστήματα εκτοξευτών και διοίκησης υποστηρίζει την αποτελεσματικότητα της υλικοτεχνικής υποστήριξης και της εκπαίδευσης και επιτρέπει μια πιο ευέλικτη κατανομή των αμυντικών πόρων στο θέατρο επιχειρήσεων, μετακινώντας το IRIS-T SL πιο κοντά στο κατώτερο άκρο αυτών που παρέχουν συστήματα μεγαλύτερης εμβέλειας, όπως το Patriot.

Ο πύραυλος IRIS-T SLM είναι ένας πύραυλος μεσαίου βεληνεκούς εδάφους-αέρος που προέρχεται από τον πύραυλο αέρος-αέρος IRIS-T, η ανάπτυξη του οποίου ξεκίνησε το 2007 και τέθηκε σε λειτουργία το 2022. Ο πύραυλος έχει βάρος μάχης 110 κιλών και χρησιμοποιεί πυραυλοκινητήρα στερεού καυσίμου με έλεγχο διανύσματος ώσης, φτάνοντας σε μέγιστη ταχύτητα 1020 m/s, ισοδύναμη με Mach 3. Η αρχιτεκτονική καθοδήγησής του συνδυάζει αδρανειακή πλοήγηση, GPS και αμφίδρομη σύνδεση δεδομένων για ενημερώσεις μέσης πορείας, ακολουθούμενη από τερματική πλοήγηση μέσω ενός ανιχνευτή υπέρυθρης απεικόνισης. Η κεφαλή είναι τύπου θραυσματοποίησης 11,4 κιλών με πυροκροτητές κρούσης και εγγύτητας. Το σώμα του πυραύλου ενσωματώνει έναν τροποποιημένο κώνο μύτης ogive που απορρίπτεται πριν από την τελική φάση για να εκτεθεί ο ανιχνευτής, και η μονάδα πρόωσης που παρέχεται από την Nammo έχει διευρυμένη διάμετρο 152 mm σε σύγκριση με την αρχική παραλλαγή που εκτοξεύτηκε από αέρος.

Η αρχιτεκτονική του συστήματος IRIS-T SLM αποτελείται από ένα Κέντρο Τακτικών Επιχειρήσεων, μονάδες ραντάρ και πολλαπλούς εκτοξευτές τοποθετημένους σε τυποποιημένα πλαίσια εμπορευματοκιβωτίων ISO 20 ποδιών για οδικές, σιδηροδρομικές, θαλάσσιες και αεροπορικές μεταφορές, συμπεριλαμβανομένης της συμβατότητας με αεροσκάφη C-130 και A400M. Μια διαμόρφωση γερμανικής μονάδας πυρός περιλαμβάνει ένα ραντάρ Hensoldt TRML-4D, ένα σταθμό διοίκησης IBMS-FC και τρεις εκτοξευτές με οκτώ πυραύλους ο καθένας, συνολικά 24 αναχαιτιστές σε ετοιμότητα. Ο εκτοξευτής είναι μη επανδρωμένος και εξοπλισμένος με τον δικό του υπολογιστή ελέγχου πυρός, γεννήτρια και κεραίες, επιτρέποντας την ανάπτυξη έως και 20 χλμ. από το Κέντρο Τακτικών Επιχειρήσεων. Ο χρόνος για την επίτευξη ετοιμότητας βολής μετά την τοποθέτηση είναι 10 λεπτά μέσω αυτοματοποιημένης ισοπέδωσης και ο χρόνος επαναφόρτωσης είναι 15 λεπτά. Η κάθετη εκτόξευση από σφραγισμένα δοχεία μεταφοράς και εκτόξευσης υποστηρίζει ταχεία διαδοχική βολή για εμπλοκή πολλαπλών στόχων.

Το πολυλειτουργικό ραντάρ Hensoldt TRML-4D 3D λειτουργεί στη ζώνη G με τεχνολογία AESA που βασίζεται σε ενισχυτές ισχύος νιτριδίου του γαλλίου και παρέχει κάλυψη αζιμουθίου 360° μέσω της περιστροφής της κεραίας. Η εμβέλεια ανίχνευσης με όργανα είναι 250 χλμ. με κάλυψη υψομέτρου έως 30 χλμ. και το ραντάρ μπορεί να παρακολουθεί έως και 1500 στόχους ταυτόχρονα σε λειτουργία 3D. Μπορεί να ανιχνεύσει στόχους με ελάχιστη διατομή ραντάρ 0,01 m², να αναγνωρίσει στόχους μεγέθους μαχητικού στα 120 χλμ. και να ανιχνεύσει υπερηχητικούς πυραύλους στα 60 χλμ. Περιλαμβάνεται ενσωματωμένη δυνατότητα αναγνώρισης φίλου ή εχθρού. Μια εναλλακτική επιλογή ραντάρ περιλαμβάνει το ραντάρ CEA Technologies CEAFAR 3D AESA προσαρμοσμένο από ναυτική χρήση για χρήση σε οχήματα, που λειτουργεί στη ζώνη S/X και είναι συμβατό με οχήματα όπως το MAN SX45 8×8.

Η παραλλαγή IRIS-T SLX, η οποία βρίσκεται υπό ανάπτυξη, επεκτείνει το πεδίο εμπλοκής πέρα ​​από τις παραμέτρους SLM και ενσωματώνεται σε υπάρχοντες εκτοξευτές SLM και μονάδες πυρός χωρίς να απαιτούνται αλλαγές στη δομή διοίκησης και ραντάρ. Το SLX ενσωματώνει έναν ανιχνευτή διπλής λειτουργίας που συνδυάζει καθοδήγηση υπέρυθρης και ραδιοσυχνότητας και χρησιμοποιεί έναν κινητήρα διπλού παλμού για την αύξηση της κινηματικής εμβέλειας και της απόδοσης στο τελικό στάδιο. Το σύστημα προορίζεται για την αντιμετώπιση πυραύλων κρουζ, αεροσκαφών, drones και όπλων απόκλισης σε μεγάλες αποστάσεις. Μια δοκιμή της ιδέας θα μπορούσε να προγραμματιστεί για το 2029 εάν οι αποφάσεις προμήθειας ληφθούν εντός του τρέχοντος κύκλου σχεδιασμού. Η ενσωμάτωση του SLX σε εκτοξευτές μικτού φορτίου υποστηρίζει πολυεπίπεδη άμυνα μεταξύ συστημάτων SLM μεσαίου βεληνεκούς και συστημάτων μεγαλύτερου βεληνεκούς όπως το MIM-104 Patriot. Η οικογένεια IRIS-T περιλαμβάνει πολλαπλές παραλλαγές πέραν των SLM και SLX, σχηματίζοντας μια κλιμακωτή δομή από μικρή έως εκτεταμένη εμβέλεια. Το IRIS-T SLS έχει οριζόντια εμβέλεια εμπλοκής 12 χλμ. και κάλυψη υψομέτρου έως 8 χλμ.(Αναμένετε βελτιωμένη έκδοση), ενώ το SLM στην τυπική του διαμόρφωση έχει οριζόντια εμβέλεια 40 χλμ. και κάλυψη υψομέτρου 20 χλμ. Το SLX έχει συσχετιστεί με οριζόντια εμβέλεια εμπλοκής 80 χλμ. και κάλυψη υψομέτρου 25 χλμ. σε επισκοπήσεις παραλλαγών, παράλληλα με την εκτεταμένη εμβέλεια 100 χλμ. και τα στοιχεία υψομέτρου 30 χλμ. που αναφέρονται στη διαμόρφωση SLM/X. Το IRIS-T HYDEF, υπό ανάπτυξη για υπερηχητική άμυνα, στοχεύει σε εμβέλεια εμπλοκής έως 100 χλμ. και κάλυψη υψομέτρου έως 50 χλμ. Οι εκτιμήσεις κόστους μονάδας δείχνουν 140 εκατομμύρια ευρώ για μια μονάδα πυρός SLM, συμπεριλαμβανομένων ραντάρ, σταθμού διοίκησης και εκτοξευτών, ενώ το κόστος μεμονωμένων πυραύλων κυμαίνεται από 250.000 έως 560.000 ευρώ ανάλογα με τη διαμόρφωση και τον πελάτη.

Το σύστημα αεράμυνας IRIS-T SLM μπορεί να ενσωματώσει διάφορους τύπους ραντάρ από Ευρωπαίους και διεθνείς κατασκευαστές. Για παράδειγμα, η ικανότητα ενσωμάτωσης ραντάρ Hensoldt TRML-4D, Thales Ground Master 200 MM/C, Saab Giraffe 4A και άλλων ραντάρ επιδείχθηκε σε εκθέσεις. Σε όλες τις περιπτώσεις, επιτρέπει την ανίχνευση μεγάλων εναέριων στόχων σε εμβέλεια τουλάχιστον 100-120 km, την παρακολούθηση μεγάλου αριθμού αντικειμένων και πολλά άλλα. Τα τρία ραντάρ που αναφέραμε μπορούν να τοποθετηθούν σε πολεμικά πλοία.