Οι μηχανικές προκλήσεις πίσω από την απόφαση του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ να αποσύρει το MK41 VLS από τις φρεγάτες Flight I FF(X)! Θα τοποθετήσουν το VLS MK-56 και το MK-70 στα πολεμικά πλοία! Μπράβο να τους βάλετε και VLS ΜΚ-29 και θα είναι οκ!

Δεν ξέρω ποιοι παίρνουν αυτές τις ηλίθιες αποφάσεις στις ΗΠΑ και καταστρέφουν όλα τα ναυτικά προγράμματα; Οι αναλυτές και οι διάφορες μπούρδες που λένε που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, όμως τους διαβάζουν όλοι και τους λένε μπράβο; Πραγματικά τι αναλυτές είναι αυτοί δεν μπορώ να το καταλάβω;

Η LCS FREEDOM που κατέστρεψαν το πρόγραμμα με τις εκτός λογικής αποφάσεις τους και τις συνεχείς λανθασμένες επιλογές που έκαναν. Η εταιρία τους είπε μετά την κατασκευή της LCS-1, να βάλω το πυροβόλο των 57 χιλιοστών πιο εμπρός και να αφήσω χώρο για την μελλοντική τοποθέτηση ενός ΜΚ-41; Αν το είχαν κάνει θα είχαν αξιόλογα πλοία με ικανότητες.

Το ίδιο προσπαθούν να κάνουν και εδώ μετά τα δεκάδες λάθη που έκαναν στην μετατροπή του σχεδίου των φρεγατών FREEM για το US NAVY. Η μοναδική σχεδίαση που έκανε για το US NAVY ήταν η φρεγάτα των Δανών, με τεράστια εμβέλεια, χαμηλό κόστος και με πολλά VLS-εκτοξευτές πυραύλων και χώρο για πολλές τροποποιήσεις. Για τα ηλεκτρονικά προβλήματα και την αποτυχία στην επιχείρηση στον κόλπο του Άντεν, δεν ευθύνονται οι Δανοί αλλά η THLES με τα προβλήματα του ραντάρ APAR και της διασύνδεσης των συστημάτων. Όλα τα πλοία που χρησιμοποίησαν το ραντάρ APAR Ολλανδοί, Βέλγοι, Γερμανοί έχουν σοβαρά προβλήματα. Τα έχω αναφέρει πριν την επιχείρηση eirini αναλυτικά τα προβλήματα του ραντάρ και των πλοίων που το έχουν. Όσο για την καλή μας THALES με έχει σε ιδιαίτερη εκτίμηση, όπως και η NAVAL και δεν με θέλουν στις συνεντεύξεις-παρουσιάσεις τον συστημάτων, γιατί οι ερωτήσεις μου πονάνε και δεν ξέρουν να τις απαντήσουν οι αρμόδιοι.

Κατά τα άλλα τα εδώ ξεφτέρια, οι ιδιοφυΐες στο ΥΠΕΘΑ και στο ΠΝ, ήθελαν να αγοράσουν αυτοί οι καλοί μας άνθρωποι τις δήθεν αντιαεροπορικές φρεγάτες της Ολλανδίας και του Βελγίου! Αντιαεροπορικές φρεγάτες με ραντάρ APAR εμβέλειας 157 χιλιομέτρων που μπορούσε να κατευθύνει δυο πυραύλους SM-2 έως τα 100 χιλιόμετρα εμβέλεια και σε βολές δεν κατάφεραν να καθοδηγήσουν παρά μόνο δυο ESSM προς τους στόχους! Αυτά τα έχω δημοσιεύσει παλιά και το 2022 και στο ΥΠΕΘΑ μου έκοψαν την καλημέρα γιατί δεν ξέρω από ραντάρ κλπ. Που έγιναν ρεζίλι των σκυλιών και ξαφνικά 11 πολεμικά πλοία που είχαν το ραντάρ APAR είχαν τρομερά προβλήματα και δεν ήταν έτοιμα για μάχη τους σόκαρε;

Τότε το κατάλαβαν τα εδώ ξεφτέρια που κυκλοφορούσαν ανυπόγραφες μελέτες της κακιάς ώρας: πως μία φρεγάτα με πυραύλους, πυροβόλα και το σύστημα RAM θα μπορούσε να αντιμετωπίσει 15 πυραύλους επιφανείας! Χωρίς να γράφουν πως θα το κάνει, τους χρόνους εκτόξευσης από το αντίπαλο πλοίο, τις τεχνικές, τα ραντάρ, το CMS, το σύστημα RAM. Πραγματικά είμαστε για γέλια και για κλάματα με όσα συμβαίνουν εκεί μέσα! Μετά αποφάσισαν να πάρουν μεταχειρισμένες φρεγάτες FREEM από την Ιταλία με 16 μόνο αντιαεροπορικούς πυραύλους! Όταν αποδείχτηκε στην επιχείρηση eirini που αντιμετώπισαν τους ξυπόλητους Χούθι, πως δεν έφταναν σε καμία περίπτωση! Για αυτό τότε οι Γάλλοι είπαν για 32 πυραύλους ASTER-30 στις FDI αντί για 16 και τώρα θα τους αυξήσουν με επιπλέον πυραύλους CAMM-ER και επιπλέον ραντάρ στην Χ μπάντα. Αυτά τα έχω γράψει από τότε πως έπρεπε να γίνουν αλλαγές στην FDI-HN, οι Σουηδοί όμως τόλμησαν και τις ζήτησαν.

Οι εκτοξευτές πυραύλων MK-56 ανήκουν στο παρελθόν, θα κατασκευάσουν μια φρεγάτα με οπλισμό κορβέτας; Με μόνο 24 πυραύλους ESSM II; Τότε να βάλουμε και τους ΜΚ-29 στο πλοίο με 8 ESSM II! Είναι πραγματικά άξιον απορίας πως δεν βάζουν τα VLS ADL που δεν χρειάζεται να τρυπήσεις το κατάστρωμα με 4 κελιά και μπορούν να εκτοξεύσουν και πυραύλους SM-2;

Ούτε τα SCL τα συνδεδεμένα μονά κελιά που λέμε δεν τους κάνουν; Γιατί διαλέγουν τα VLS MK-56 λόγο μικρότερου βάρους; Θέλουν να σώσουν την εταιρία που τα κατασκευάζει γιατί δεν τα αγοράζει κανείς πλέον; Οι αναλυτές τελικά γράφουν αυτά που θέλουν οι εταιρίες;

Η συνέχεια του άρθρου:

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, — 12 Ιουνίου 2026: Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ αποφάσισε να μην εγκαταστήσει το Σύστημα Κάθετης Εκτόξευσης (VLS) MK41 στην πρώτη πτήση, ή Πτήση Ι, του νέου προγράμματος φρεγατών με κατευθυνόμενους πυραύλους FF(X), επιλέγοντας αντ' αυτού να δώσει προτεραιότητα στα χρονοδιαγράμματα κατασκευής και να μειώσει την πολυπλοκότητα του σχεδιασμού. Η απόφαση αντικατοπτρίζει την προσπάθεια του Πολεμικού Ναυτικού να επιταχύνει την παράδοση νέων μαχητικών επιφανείας, αποφεύγοντας παράλληλα τις μηχανικές προκλήσεις που σχετίζονται με την ενσωμάτωση ενός πλήρους κλίμακας συστήματος κάθετης εκτόξευσης στον βασικό σχεδιασμό του σκάφους.

Το πρόγραμμα FF(X), που ανακοινώθηκε στα τέλη του 2025 μετά την ακύρωση της προσπάθειας για την κατασκευή φρεγάτας κλάσης Constellation (FFG-62), βασίζεται στον σχεδιασμό του National Security Cutter κλάσης Legend της Huntington Ingalls Industries (HII). Αξιοποιώντας ένα υπάρχον και δοκιμασμένο κύτος, το Πολεμικό Ναυτικό στοχεύει στη μείωση των κινδύνων ανάπτυξης και στην ταχύτερη παράδοση πλοίων για την υποστήριξη των απαιτήσεων επέκτασης του στόλου.

Μηχανικές Προκλήσεις Πίσω από την Απόφαση

Σύμφωνα με πληροφορίες για τις αμυντικές προμήθειες και τις μηχανικές αξιολογήσεις, η ενσωμάτωση του MK41 VLS στις φρεγάτες Flight I θα απαιτούσε εκτεταμένες τροποποιήσεις στην υποδομή και τα συστήματα υποστήριξης του πλοίου. Ο εκτοξευτής εξαρτάται από μια σειρά ολοκληρωμένων υπηρεσιών πλοίου, όπως:

Προηγμένα συστήματα ψύξης και θέρμανσης

Προμήθειες γλυκού νερού

Αποκλειστικές γραμμές πίεσης αέρα

Εξειδικευμένα συστήματα κατακλυσμού καυσαερίων σχεδιασμένα για την ασφάλεια των πυραύλων και την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης

Αυτές οι απαιτήσεις θα απαιτούσαν ουσιαστικές εργασίες επανασχεδιασμού στη δομή του κύτους, αυξάνοντας τόσο την πολυπλοκότητα όσο και τον χρόνο κατασκευής. Οι σχεδιαστές του Ναυτικού κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ενσωμάτωση του συστήματος κατά την αρχική φάση παραγωγής θα μπορούσε να δημιουργήσει σημαντικές καθυστερήσεις στο χρονοδιάγραμμα για ένα πρόγραμμα που αποσκοπεί στην ταχεία παράδοση επιχειρησιακών πολεμικών πλοίων.

Οι αναλυτές άμυνας σημειώνουν επίσης ότι η εγκατάσταση του συστήματος MK41 σε πλοία Flight I μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής θα ήταν δύσκολη. Μια τέτοια αναβάθμιση θα συνεπαγόταν σημαντικό κόστος, σημαντικές δομικές τροποποιήσεις και πρόσβαση σε περιορισμένη χωρητικότητα ξηρής δεξαμενής σε ναυπηγεία των ΗΠΑ, καθιστώντας απίθανη τη μελλοντική εγκατάσταση.

Οι αναλυτές οι σπουδαίοι αναλυτές που δεν γνωρίζουν πως τα SCL δεν χρειάζονται τα συστήματα υποστήριξης των ΜΚ-41! Ούτε που έχουν διαβάσει τι χρειάζονται, πως μπορούν να τοποθετηθούν, αλλά τα ξέρουν όλα;

https://www.lockheedmartin.com/content/dam/lockheed-martin/rms/documents/naval-launchers-and-munitions/VLS_SCL_Single_Cell_Launcher_Product_Card_8.5x11_042419.pdf

Αρχική Διαμόρφωση Οπλισμού

Αντί για το MK41 VLS, η βασική διαμόρφωση Flight I του Ναυτικού θα βασίζεται σε έναν συνδυασμό υπαρχόντων και αρθρωτών συστημάτων όπλων για την παροχή ικανότητας μάχης.

Οι φρεγάτες αναμένεται να φέρουν οπλισμό συγκρίσιμο με τα αναβαθμισμένα πλοία μάχης παράκτιας ζώνης, συμπεριλαμβανομένου ενός ναυτικού πυροβόλου 57 χιλιοστών, συστημάτων πυροβόλων 30 χιλιοστών, ενός εκτοξευτή πυραύλων τροχαίας ατράκτου (RAM) Mk 49, ηλεκτρονικών συστημάτων αντιμέτρων και εγκαταστάσεων για επιβιβασμένα ελικόπτερα και μη επανδρωμένα συστήματα.

Για επιθετικές αποστολές κρούσης, τα πλοία θα είναι εξοπλισμένα με εκτοξευτές πυραύλων ναυτικής κρούσης (NSM) και το σύστημα παράδοσης ωφέλιμου φορτίου MK70 (PDS). Το MK70 είναι ένας εκτοξευτής σε κοντέινερ που προέρχεται από την τεχνολογία MK41 και μπορεί να αναπτύξει πυραύλους όπως οι SM-6 και Tomahawk, παρέχοντας δυνατότητα κατανεμημένου χτυπήματος χωρίς να απαιτείται ένα μόνιμα εγκατεστημένο σύστημα κάθετης εκτόξευσης.

Το MK56 VLS αναδύεται ως πιθανή εναλλακτική λύση

Καθώς το Ναυτικό αναζητά τρόπους για να ενισχύσει τις αμυντικές δυνατότητες των φρεγατών Flight I χωρίς να επηρεάσει τα χρονοδιαγράμματα παραγωγής, οι αναλυτές της βιομηχανίας έχουν εντοπίσει το σύστημα κάθετης εκτόξευσης MK56 που αναπτύχθηκε από την Raytheon ως πιθανή εναλλακτική λύση.

Σε αντίθεση με το MK41, το MK56 έχει σχεδιαστεί ως ένας ελαφρύς και εξαιρετικά αρθρωτός εκτοξευτής που επικεντρώνεται κυρίως στην ανάπτυξη πυραύλων Evolved SeaSparrow (ESSM) για αεράμυνα μεσαίου βεληνεκούς.

Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα του MK56 είναι οι ελάχιστες απαιτήσεις υποδομής. Το σύστημα δεν απαιτεί ειδικά συστήματα ψύξης, θέρμανσης, γλυκού νερού, πίεσης αέρα ή υποστήριξης κατακλυσμού, βασιζόμενο κυρίως σε τυπικές ηλεκτρικές συνδέσεις για λειτουργία.

Για τη διαμόρφωση των 12 κυψελών, οι δημοσιευμένες προδιαγραφές υποδεικνύουν απαιτήσεις ισχύος:

60 Hz, 115 VAC, μονοφασική: 11 KVA

400 Hz, 440 VAC, τριφασική: 4 KVA

Λόγω του μειωμένου βάρους και των περιορισμένων απαιτήσεων υποστήριξης, το MK56 θα μπορούσε ενδεχομένως να ενσωματωθεί στον υπάρχοντα σχεδιασμό FF(X) χωρίς σημαντικές δομικές τροποποιήσεις ή καθυστερήσεις στην παραγωγή.

Δυνατότητα αεράμυνας βασισμένη σε ESSM

Εάν υιοθετηθεί, το MK56 θα παρέχει στις φρεγάτες μια ειδική ικανότητα αεράμυνας μεσαίου βεληνεκούς μέσω της χρήσης αναχαιτιστών ESSM. Η ιδέα έχει προηγουμένως επιδειχθεί από την Huntington Ingalls Industries στην προτεινόμενη παραλλαγή φρεγάτας FF4921, η οποία διέθετε έναν εκτοξευτή MK56 12 κυψελών ενσωματωμένο σε ένα συμπαγές σχέδιο μάχης.

Το σύστημα έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από διάφορους διεθνείς ναυτικούς φορείς και θεωρείται ως μια πρακτική λύση για πλοία που απαιτούν βελτιωμένες αμυντικές δυνατότητες χωρίς την πολυπλοκότητα που σχετίζεται με μεγαλύτερα συστήματα εκτόξευσης.

Το καταλάβατε τώρα το σχέδιο; Τι θέλουν να καταφέρουν να κάνουν;

Δυνατότητα μελλοντικής ανάπτυξης

Ενώ το Ναυτικό των ΗΠΑ δεν έχει ανακοινώσει σχέδια για την ενσωμάτωση του MK56 σε σκάφη Flight I, οι αναλυτές βλέπουν τον εκτοξευτή ως μια πιθανή επιλογή για μελλοντικές αναβαθμίσεις. Η υπηρεσία παραμένει επικεντρωμένη στην παράδοση της πρώτης παρτίδας φρεγατών FF(X) εντός του χρονοδιαγράμματος και στη διασφάλιση της επιχειρησιακής ωριμότητας της πλατφόρμας πριν εξεταστούν πιο εκτεταμένες προσθήκες οπλικών συστημάτων. Οι μελλοντικές παραλλαγές του προγράμματος FF(X) θα μπορούσαν να ενσωματώσουν ένα ενσωματωμένο σύστημα κάθετης εκτόξευσης καθώς οι επιχειρησιακές απαιτήσεις εξελίσσονται και τα διδάγματα που αντλούνται από τα αρχικά πλοία. Μια τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε στο Ναυτικό να εξισορροπήσει την ικανότητα, το κόστος και την αποδοτικότητα της παραγωγής, επεκτείνοντας παράλληλα τη μικρή δύναμη μάχης επιφανείας του στόλου.

Προς το παρόν, η απόφαση του Ναυτικού να παραλείψει το MK41 VLS από την αρχική διαμόρφωση του FF(X) υπογραμμίζει την έμφαση που δίνει στην έγκαιρη παράδοση, την ενσωμάτωση αρθρωτών όπλων και τη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης, διατηρώντας παράλληλα ευκαιρίες για μελλοντικές βελτιώσεις δυνατοτήτων.