Νέες παραλαβές οπλικών συστημάτων στον Τουρκικό Στρατό

Τα φώτα το τελευταίο διάστημα έχουν στραφεί στην νέα και μεγάλη σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν τις μεγάλες αλλαγές που έχει φέρει αυτή η σύγκρουση σε οικονομικό , πολιτικό και γεωστρατηγικό επίπεδο. Αθόρυβα βέβαια ο επιτήδειος ουδέτερος που ακούει στο όνομα της γείτονας χώρας Τουρκία συνεχίζει κανονικά τον εξοπλισμό της για να πετύχει τις βλέψεις της εναντίον της χώρας μας και της Κύπρου αλλά και εις βάρος όλων των άλλων γειτονικών χωρών . Σήμερα η εταιρεία Roketsan σε μεγάλη εκδήλωση και παρουσίαση που καλύφθηκε από αρκετά μέσα στην Τουρκία έδειξε τι είδους συστήματα παρέδωσε στις τουρκικές ΕΔ .

Ξεκινώντας , κεντρικό ρόλο έχουν τα βαλλιστικά συστήματα TAYFUN στις εκδόσεις Block 1 με εμβέλεια 800km ενώ είδαμε και για πρώτη φορά την έκδοση Block 4 (Hypersonic) με εμβέλεια 1,000-1,500km και ταχύτητα άνω των 5 mach χωρίς να έχει γίνει δοκιμαστική βολή .

Αναλυτικότερα , μαθαίνουμε και για συστήματα αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς SIPER Block 1-2 , 100-150km εμβέλεια . Manpads SUNGUR , αντι-αεροπορικά συστήματα μικρής εμβέλειας Hisar-A και πυρομαχικά RF Hisar-0 μεσαίας εμβέλειας.

Πυραυλικά συστήματα : Πύραυλοι cruise SOM,Cakir και η ανάλογη έκδοση του αντι-πλοϊκού Atmaca . Αντι-πλοϊκός πύραυλος Atmaca σειρά μικρών πυρομαχικών MAM(L,C,T) . Kit καθοδήγησης TEBER . Πύραυλοι CIRIT. Ο νέος υπερηχητικός πύραυλος IHA-230 για τα UCAV Akinci . Σύστημα ΠΕΠ Τ-107 - 122 . Αντιαρματικά Karaok , LUMTAS , OMTAS , L-OMTAS .

Συμπερασματικά , η Τουρκία συνεχίζει τον εξοπλισμό της για να υλοποιήσει την γαλάζια πατρίδα και τον εθνικό όρκο που είναι τα κύρια θέματα της εξωτερικής της πολιτικής και η τουρκική πολεμική βιομηχανία εμφανίζει πόσο πολύ έχει ανοίξει η ψαλιδά μεταξύ ημών και των γειτόνων την στιγμή που οι κρατικές μας βιομηχανίες δεν έχουν φτιάξει ούτε ένα UAV . Το ζήτημα της βιομηχανικής αμυντικής παραγωγής της χώρας θα μπορούσε να λυθεί σε ένα βαθμό με την σωστή αξιοποίηση του SAFE με συμπαραγωγές εν Ελλάδι όμως ούτε τώρα έγινε το λογικό... . Στα όποια θετικά μπορούμε να βρούμε είναι ότι στο κομμάτι των βαλλιστικών πυραύλων η Τουρκία είναι σε δύσκολη θέση . Πρώτον γιατί δεν διαθέτει αεράμυνα ούτε ικανά συστήματα τα Hisar και τα Siper έχουν βομβαρδιστεί στην Συρία από την αεροπορία του Ισραήλ ενώ οι HAWK διαλύθηκαν στην Λιβύη μαζί με το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου Koral από Γάλλους ή Αιγύπτιους πιλότους αεροσκαφών Rafale . Κατά δεύτερον εφόσον υπάρχει το πρόβλημα της αεράμυνας σε ποιοτικό ζήτημα η τουρκική αεροπορία θα πρέπει να καλύπτει αυτά τα συστήματα από τις αποστολές της Π.Α που θα ψάχνουν στόχους στην τουρκική ενδοχώρα. Τρίτον η ελληνική αεράμυνα με τα νέα συστήματα που θα αποκτηθούν αλλά και τα αποτελέσματα της ΕΛΔΥΣΑ με την κατάρριψη δύο ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων δείχνει την ετοιμότητα και τον επαγγελματισμό του προσωπικού που σε καιρό κρίσης θα πράξει παραπάνω από τα δέοντα.