Η Κίνα σηματοδοτεί στρατηγικό βάθος με το μοντέλο μαχητικού J-20 Stealth δώρο στην ιρανική Πολεμική Αεροπορία. Έχει δοθεί μια υπέρ βολική θα έλεγα σημασία. Το Ιράν παράγει περίπου 300-500 πυραύλους ακριβείας το μήνα, λένε οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες

Η Κίνα σηματοδοτεί στρατηγικό βάθος με το μοντέλο μαχητικού J-20 Stealth δώρο στην ιρανική Πολεμική Αεροπορία ΤΕΧΕΡΑΝΗ: Σε μια διπλωματική και στρατιωτική ανταλλαγή με μεγάλη δημοσιότητα, ο Κινέζος στρατιωτικός ακόλουθος στο Ιράν παρουσίασε ένα μοντέλο κλίμακας του μαχητικού stealth Chengdu J-20 "Mighty Dragon" στον ταξίαρχο Bahman Behmard, διοικητή της Πολεμικής Αεροπορίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν (IRIAF). Η παρουσίαση, η οποία πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Ημέρας της Πολεμικής Αεροπορίας του Ιράν στις 10 Φεβρουαρίου 2026, προκάλεσε άμεση στρατηγική ανάλυση σχετικά με μια πιθανή αλλαγή στην ισορροπία της αεροπορικής ισχύος στη Μέση Ανατολή.

Αν και δεν έχει ανακοινωθεί επίσημη σύμβαση προμήθειας, η παράδοση του μοντέλου θεωρείται ως υπολογισμένο μήνυμα από το Πεκίνο. Υποδεικνύει είτε μια πιθανή επανεκτίμηση της αυστηρής πολιτικής μη εξαγωγών της Κίνας σχετικά με το κορυφαίο μαχητικό πέμπτης γενιάς της, είτε ένα σκόπιμο γεωπολιτικό μήνυμα που αποσκοπεί στην αμφισβήτηση της τρέχουσας αεροπορικής κυριαρχίας που κατέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στην περιοχή. Η αντίθεση με τη σύγκρουση του Ιουνίου 2025

Η προοπτική απόκτησης του J-20 από το Ιράν αντιμετωπίζει θεμελιωδώς τα τρωτά σημεία που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της εντατικής 12ήμερης σύγκρουσης τον Ιούνιο του 2025. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι αεροπορικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ -χρησιμοποιώντας προηγμένα μέσα πέμπτης γενιάς όπως τα F-35 και F-22, μαζί με βομβαρδιστικά stealth B-2- επιχειρούσαν εντός του ιρανικού εναέριου χώρου με ελάχιστη αερομεταφερόμενη αντίσταση.

Σε αποστολές όπως η «Επιχείρηση Midnight Hammer» υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στις 22 Ιουνίου 2025, τα συμμαχικά πακέτα κρούσης δεν αντιμετώπισαν ουσιαστικά καμία πρόκληση από την IRIAF. Ο στόλος του Ιράν, που αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από γερασμένα F-14 αμερικανικής κατασκευής και αεροσκάφη της σοβιετικής εποχής, δεν είχε τις δυνατότητες αισθητήρων για να ανιχνεύσει ή να εμπλέξει σύγχρονες πλατφόρμες stealth, παρέχοντας στις συμμαχικές δυνάμεις αδιαμφισβήτητη πρόσβαση για να χτυπήσουν στρατιωτικές και πυρηνικές εγκαταστάσεις υψηλής αξίας μόλις εξουδετερωθούν οι επίγειες άμυνες.

Τακτικές επιπτώσεις μιας απόκτησης J-20

Εάν η IRIAF ενσωμάτωνε το J-20 στον επιχειρησιακό της στόλο, η επιχειρησιακή ελευθερία που απολάμβαναν προηγουμένως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα περιοριζόταν σοβαρά. Το J-20 είναι ένα βαρύ, δικινητήριο μαχητικό stealth σχεδιασμένο ειδικά για αεροπορική υπεροχή και αναχαίτιση μεγάλης εμβέλειας. Η παρουσία του θα περιέπλεκε τον σχεδιασμό των συμμαχικών χτυπημάτων με πολλούς κρίσιμους τρόπους:

Άρνηση μη αμφισβητούμενου εναέριου χώρου: Το J-20 είναι εξοπλισμένο με προηγμένα ραντάρ Active Electronically Scanned Array (AESA) και σύγχρονη σύντηξη αισθητήρων. Σε αντίθεση με τα ιρανικά μαχητικά παλαιού τύπου, μια περιπολία J-20 θα μπορούσε να ανιχνεύσει και να παρακολουθήσει εισερχόμενα πακέτα κρούσης, αναγκάζοντας μαχητικά stealth όπως το F-35 σε πολύπλοκες εμπλοκές αέρος-αέρος και όχι σε βομβαρδισμούς χωρίς αντίσταση.

Απειλή για κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία υποστήριξης: Σχεδιασμένο με μεγάλο εσωτερικό ωφέλιμο φορτίο, το J-20 φέρει πυραύλους αέρος-αέρος μεγάλου βεληνεκούς (BVRAAM), όπως το PL-15. Αυτή η ικανότητα επιτρέπει στο αεροσκάφος να παρακάμπτει μαχητικά πρώτης γραμμής και να στοχεύει κρίσιμα, μη stealth μέσα υποστήριξης, όπως δεξαμενόπλοια εναέριου ανεφοδιασμού και αεροσκάφη αερομεταφερόμενης έγκαιρης προειδοποίησης (AWACS), τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση αποστολών μεγάλης εμβέλειας των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Αυξημένες απαιτήσεις συνοδείας: Για να μετριαστεί η απειλή ενός αερομεταφερόμενου stealth αναχαιτιστή, τα μελλοντικά χτυπήματα στο εσωτερικό του Ιράν θα απαιτούσαν σημαντικά υψηλότερη αναλογία αποκλειστικών μαχητικών συνοδείας αέρος-αέρος. Αυτό θα μείωνε τη συνολική ικανότητα μεταφοράς βομβών μιας αποστολής και θα αύξανε δραστικά τον υλικοτεχνικό και στρατηγικό κίνδυνο για τις συμμαχικές δυνάμεις. Πολιτική εξαγωγών και στρατηγικά μηνύματα

Ιστορικά, το Πεκίνο έχει απαγορεύσει αυστηρά την εξαγωγή του J-20 για να προστατεύσει τις ευαίσθητες ιδιόκτητες τεχνολογίες stealth, αντικατοπτρίζοντας την απαγόρευση των ΗΠΑ για την εξαγωγή του F-22 Raptor. Προηγουμένως, η Κίνα πρόσφερε μόνο το ελαφρύτερο μαχητικό stealth FC-31 (J-35) για διεθνή εξαγωγή.

Εάν η Κίνα προχωρήσει σε μεταφορά J-20 στο Ιράν, αντιπροσωπεύει μια σημαντική αλλαγή παραδείγματος στην πολιτική αμυντικών εξαγωγών της και μια άμεση αντίθεση στη συνεχιζόμενη στρατιωτική στάση των ΗΠΑ

Το Ιράν παράγει περίπου 300 πυραύλους ακριβείας το μήνα, λένε οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες

Ιερουσαλήμ : Ισραηλινοί αξιωματούχοι άμυνας και πληροφοριών προειδοποιούν ότι το Ιράν έχει επιταχύνει απότομα την παραγωγή βαλλιστικών πυραύλων, αποκαθιστώντας τις απώλειες από την περσινή σύγκρουση και θέτοντας την περιοχή υπό αυξανόμενη στρατηγική πίεση. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που παρουσιάστηκαν στους Ισραηλινούς νομοθέτες και αναφέρθηκαν από τοπικά μέσα ενημέρωσης, το Ιράν παράγει τώρα μεταξύ 300 και 500 βαλλιστικούς πυραύλους το μήνα, ρυθμός που θα μπορούσε να ωθήσει το συνολικό οπλοστάσιό του πέρα από τους 10.000 πυραύλους έως το 2028, εάν διατηρηθεί. Η προειδοποίηση προέρχεται από τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF), οι οποίες λένε ότι η Τεχεράνη έχει δώσει προτεραιότητα στην ανασύσταση των πυραύλων μετά τη 12ήμερη σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν τον Ιούνιο του 2025. Κατά τη διάρκεια αυτής της αντιπαράθεσης, τα ισραηλινά πλήγματα στόχευσαν ιρανικές πυραυλικές υποδομές, καταστρέφοντας μεταξύ του μισού και των δύο τρίτων των εκτοξευτών πυραύλων του Ιράν και καταστρέφοντας πολλαπλές εγκαταστάσεις παραγωγής. Πριν από τη σύγκρουση, το Ιράν εκτιμήθηκε ότι διέθετε μεταξύ 1.000 και 2.000 βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς (MRBM) ικανούς να φτάσουν στο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων όπως οι Shahab-3, Ghadr, Emad και Sejjil. Οι μεταπολεμικές εκτιμήσεις των μυστικών υπηρεσιών έδειξαν ότι το χρησιμοποιήσιμο απόθεμα πυραύλων του Ιράν μειώθηκε σε περίπου 1.000-1.500 πυραύλους. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2026, ωστόσο, οι ισραηλινές εκτιμήσεις δείχνουν ότι το οπλοστάσιο έχει ήδη ανακατασκευαστεί σε περίπου 2.000-3.000 πυραύλους. Εάν συνεχιστούν οι τρέχοντες ρυθμοί κατασκευής, οι προβλέψεις των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών τοποθετούν το απόθεμα του Ιράν σε περίπου 6.000 πυραύλους μέχρι το τέλος του 2026, αυξάνοντας σε περίπου 8.800 μέχρι τα μέσα του 2027 και ξεπερνώντας τους 10.000 έως το 2028. Οι Ισραηλινοί αμυντικοί σχεδιαστές περιγράφουν την επεκτεινόμενη πυραυλική δύναμη ως μια πιο άμεση επιχειρησιακή πρόκληση από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Οι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι ένα μεγάλο και διαφοροποιημένο απόθεμα πυραύλων θα μπορούσε τελικά να δοκιμάσει τα όρια του πολυεπίπεδου δικτύου αεράμυνας του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας Arrow. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης του Ιουνίου 2025, οι ισραηλινές άμυνες αναχαίτισαν περίπου το 86 τοις εκατό των ιρανικών πυραύλων που εκτοξεύτηκαν προς το ισραηλινό έδαφος, σύμφωνα με στρατιωτικά στοιχεία. Για να υποστηρίξει την επιταχυνόμενη προσπάθεια παραγωγής, η ιρανική βιομηχανία εκτιμάται ότι βασίζεται σε υλικά ξένης προέλευσης για να παρακάμψει τις διεθνείς κυρώσεις. Αναφορές πληροφοριών που επικαλούνται Ισραηλινοί αξιωματούχοι επισημαίνουν παραδόσεις υπερχλωρικού νατρίου - βασικό συστατικό του στερεού προωθητικού πυραύλων - που προέρχεται από την Κίνα. Οι δορυφορικές εικόνες και η ανάλυση πληροφοριών δείχνουν επίσης δραστηριότητα ανοικοδόμησης σε τοποθεσίες που είχαν υποστεί ζημιές στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων κοντά στο Parchin και το Shahroud, οι οποίες σχετίζονται με την ανάπτυξη και την ανάμειξη πυραύλων στερεού καυσίμου. Η κλίμακα και ο ρυθμός της συσσώρευσης πυραύλων του Ιράν αναμένεται να έχουν εξέχουσα θέση στις επερχόμενες συζητήσεις μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ισραηλινοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι ο περιορισμός της ικανότητας βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν παραμένει κεντρικός στόχος ασφαλείας, ιδιαίτερα εάν οι διπλωματικές προσπάθειες μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης αποτύχουν να επιβάλουν νέα όρια στην παραγωγή και ανάπτυξη πυραύλων.