Η ArianeGroup σε συνομιλίες με τη Γαλλία και τη Γερμανία για χερσαίο βαλλιστικό πύραυλο 1.000–3.000 km

ΜΟΝΑΧΟ: Η ArianeGroup, ο κύριος ανάδοχος πίσω από τους πυραύλους Ariane της Ευρώπης και το στρατηγικό πυρηνικό οπλοστάσιο της Γαλλίας, ξεκίνησε επίσημα διαπραγματεύσεις με τις κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας για την ανάπτυξη ενός νέου χερσαίου συστήματος βαλλιστικών πυραύλων. Το προτεινόμενο όπλο έχει σχεδιαστεί για να χτυπά στόχους σε βεληνεκές μεταξύ 1.000 και 3.000 χιλιομέτρων, χρησιμοποιώντας τεχνολογία υπερηχητικών κεφαλών για να αποφύγει τη σύγχρονη αεράμυνα.

Οι συζητήσεις, που επιβεβαιώθηκαν από στελέχη της εταιρείας στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, σηματοδοτούν μια σημαντική πιθανή αλλαγή στην ευρωπαϊκή αμυντική στρατηγική, καθώς η ήπειρος επιδιώκει να δημιουργήσει κυρίαρχες δυνατότητες «βαθιάς κρούσης» ανεξάρτητες από τα περιουσιακά στοιχεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Κλείσιμο του χάσματος «Deep Strike».

Ο Vincent Pery, Διευθυντής Αμυντικών Προγραμμάτων της ArianeGroup, δήλωσε ότι η εταιρεία βρίσκεται επί του παρόντος σε προκαταρκτικές συνομιλίες σχετικά με τις τεχνικές και επιχειρησιακές απαιτήσεις για το σύστημα.

«Μιλάμε για αυτονομία τουλάχιστον 1,000 χιλιομέτρων», είπε ο Πέρι στους δημοσιογράφους. «Μπορούμε να πάμε στα 2,000 χιλιόμετρα, μπορούμε να πάμε στα 3,000 χιλιόμετρα. Θα εναπόκειται στους Ευρωπαίους ηγέτες να αποφασίσουν ποιο βεληνεκές χρειάζεται και πώς να το ενσωματώσουν στους στρατούς τους».

Το προτεινόμενο σύστημα, που αναφέρεται προσωρινά στους γαλλικούς αμυντικούς κύκλους ως Missile Balistique Terrestre (MBT), αντιμετωπίζει ένα συγκεκριμένο κενό δυνατοτήτων που εντοπίστηκε από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ: την έλλειψη ενός ευρωπαϊκού συμβατικού όπλου μεγάλου βεληνεκούς ικανού να χτυπήσει κρίσιμα κέντρα διοίκησης, κέντρα διοίκησης ή αεροδρόμια βαθιά μέσα στο εχθρικό έδαφος.

Αξιοποιώντας την αποδεδειγμένη τεχνολογία M51

Η πρόταση αξιοποιεί την υπάρχουσα βιομηχανική βάση της ArianeGroup, συγκεκριμένα την εμπειρία της στην παραγωγή του βαλλιστικού πυραύλου M51 (SLBM). Το M51 χρησιμεύει ως η ραχοκοκαλιά της πυρηνικής αποτροπής της Γαλλίας, ικανό να μεταφέρει ωφέλιμα φορτία σε διηπειρωτικές αποστάσεις.

Το νέο χερσαίο σύστημα φέρεται να χρησιμοποιεί μια τροποποιημένη έκδοση αυτής της τεχνολογίας, αλλά διαμορφωμένη για συμβατικές (μη πυρηνικές) κεφαλές.

Υπερηχητική ικανότητα: Ο πύραυλος πιθανότατα θα διαθέτει ένα ευέλικτο όχημα επανεισόδου ικανό για υπερηχητικές ταχύτητες (άνω των 5 Mach), καθιστώντας δύσκολη την αναχαίτιση των σημερινών αντιβαλλιστικών πυραυλικών συστημάτων.

Χερσαία κινητικότητα: Σε αντίθεση με το υποβρύχιο M51, αυτό το σύστημα θα αναπτυχθεί από κινητούς εκτοξευτές εδάφους, αυξάνοντας την επιβίωση και την επιχειρησιακή ευελιξία. Στρατηγική Κυριαρχία και ELSA

Οι συνομιλίες ευθυγραμμίζονται με την ευρύτερη «Ευρωπαϊκή Προσέγγιση Κρούσης Μεγάλης Εμβέλειας» (ELSA), μια πρωτοβουλία που υπογράφηκε από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Πολωνία για την από κοινού ανάπτυξη πυρών μεγάλης εμβέλειας.

Ενώ η Γερμανία έχει εκφράσει στο παρελθόν ενδιαφέρον για την αγορά αμερικανικής κατασκευής πυραύλων κρουζ Tomahawk ή του ισραηλινού συστήματος PULS για να καλύψει άμεσα κενά, η Γαλλία έχει υποστηρίξει σθεναρά μια κυρίαρχη ευρωπαϊκή λύση. Γάλλοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η εξάρτηση από μη Ευρωπαίους προμηθευτές για στρατηγικά όπλα δημιουργεί μια εξάρτηση που θα μπορούσε να περιορίσει την επιχειρησιακή ελευθερία σε μελλοντικές συγκρούσεις.

Η Γαλλία φέρεται να έχει ήδη διαθέσει προκαταρκτική χρηματοδότηση στον αμυντικό προϋπολογισμό της για το 2026 για να διερευνήσει τη σκοπιμότητα του έργου. Ο Pery σημείωσε ότι ενώ η ανάπτυξη είναι εφικτή δεδομένης της υπάρχουσας τεχνολογίας, η παραγωγή και η ανάπτυξη του νέου συστήματος θα διαρκέσει «μερικά χρόνια». Μια αλλαγή στη στάση του σώματος Εάν εγκριθεί, το έργο θα αντιπροσωπεύει την πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες που οι δυτικοευρωπαϊκές δυνάμεις έχουν αναπτύξει μια νέα κατηγορία βαλλιστικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς. Η κίνηση αντανακλά μια αυξανόμενη συναίνεση στο Βερολίνο και το Παρίσι ότι η αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ευρώπης απαιτεί ένα αξιόπιστο συμβατικό αποτρεπτικό μέσο για να αντισταθμίσει τη διάδοση βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων κρουζ στα οπλοστάσια πιθανών αντιπάλων, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας.