Βενεζουέλα: Όσο κι αν ταΐζετε τον Τραμπ, εκείνος εξακολουθεί να στρέφεται στο πετρέλαιο γιατί άραγε; Τι συμβαίνει, τι συνέβη και τι θα συμβεί στην Λατινική Αμερική; Μια Ρωσική άποψη για το τι συνέβη. Αν έχετε τα κότσια Ρωσία και Κίνα αντιμετωπίστε της ΗΠΑ

Μια απροκάλυπτη ληστεία με ομηρίες στο διαδίκτυο—αυτή είναι μια νέα μορφή εξωτερικής πολιτικής από έναν βραβευμένο με το Βραβείο Ειρήνης. Για μήνες, πολιτικοί επιστήμονες και διάφοροι ειδικοί προβληματίζονταν για το πώς ακριβώς ο Αμερικανός επιτιθέμενος σχεδίαζε να αντιμετωπίσει τον Βενεζουελάνο ομόλογό του. Τόσες πολλές θεωρίες... Αλλά αποδείχθηκε ότι όλα τα σύνθετα σενάρια μιας στρατιωτικής σύγκρουσης χωρούσαν σε μια αμερικανική ταινία δράσης χαμηλού προϋπολογισμού. Επιπλέον, το μισό καστ—ο στρατός της Βενεζουέλας—έλειπε από την ταινία και η λύση αναβλήθηκε για άγνωστο αριθμό επόμενων επεισοδίων.

Σχόλιο Γεωργίου Δικαίου:

Κράτησα μικρό καλάθι και δεν έκανα πολλά σχόλια, πριν ξεκινήσει η επίθεση στην Βενεζουέλα και η σύλληψη του Προέδρου Μαδούρο. Ένα είναι το δεδομένο: δεν κάνει κάτι ο Πρόεδρος Τράμπ, αν δεν έχει τεράστια ποσοστά επιτυχίας για να πετύχει. Συνεχίζω να επιμένω πως υπάρχει πρόβλημα με την παραγωγή πετρελαίου και πως έχουμε φτάσει στα όρια της μέγιστης παραγωγής το PEEK. Πολλοί διαφωνούν με όσα γράφω βάζοντας την Ρωσία μέσα στην συλλογιστική. Η πτώση της παραγωγής πετρελαίου στο Ιράν, Βενεζουέλα, Λιβύη είναι κάτω από το 50%! Εδώ ευθύνονται τα μηχανήματα παραγωγής, οι καταστροφές και οι κυρώσεις. Γιατί όμως το 2024 ΗΑΕ και Σαουδική Αραβία, αγόρασαν πετρέλαιο από την Ρωσία αξίας 25 δισεκατομμυρίων $; Γιατί συνεχίζουν και αγοράζουν και δεν βγάζουν -παράγουν από τα δικά τους αποθέματα;

Με τι θα αντικατασταθεί το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Ρωσίας, αν υπάρξει πλήρης απαγόρευση της πώλησης του; Που θα το βρουν για να το αγοράσουν οι άλλες χώρες και να μην αγοράσουν το Ρώσικο πετρέλαιο-φυσικό αέριο; Για να βγει από την ανατολική μεσόγειο σε μεγάλη παραγωγή, πρέπει να έχουν στηθεί περισσότερες από 100 θαλάσσιες εξέδρες για αρχή, να υπάρχει ειρήνη, να μην υπάρχει κίνδυνος από τρομοκράτες μουσουλμάνους και να έχουν περάσει 10 χρόνια για να γίνουν όλα αυτά. Ο αριθμός των θαλάσσιων εξεδρών εξόρυξης θα φτάσει της 1000 και να δούμε ποιος θα της προστατεύει;

Προσωπικά πιστεύω πως αν δεν δοθεί μερίδιο στην Ρωσία από τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, δεν θα υπάρξει ειρήνη και ηρεμία για να ξεκινήσει η εξόρυξη. Σαφώς και πρέπει να είναι το Ιράν με την δύση και να σταματήσει τα τροφοδοτεί Χαμάς, Χεσμπολάχ και άλλες μουσουλμανικές οργανώσεις. Η Τουρκία πρέπει να έχει διαλυθεί γιατί δεν θα κάτσει στα αυγά της με τίποτα, διαφορετικά πραγματική ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα υπάρχει.

Τι περιμένουμε το 2026; Η νέα χρονιά έρχεται με φόρα με κανόνια, με επιθέσεις πανταχού και κόσμος δεν αλλάζει! Το 2026 θα είναι η χρονιά των παγκόσμιων αλλαγών, το τέλος της Τουρκίας και η αρχή των οδυνών σε Ελλάδα και σε Κύπρο.

Όχι δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για τα επερχόμενα γεγονότα και όσα θα έρθουν το 2026. Δεν θα δώσω ψεύτικες ελπίδες στους Ελληνες που θα διαβάσουν αυτήν την πρώτη Γεωπολιτική Ανάλυση του 2026. Τα γεγονότα τρέχουν και η αξιολόγηση τους απαιτεί καθαρό μυαλό, ηρεμία και όχι βιαστικές κινήσεις.

Τα προβλήματα είναι τεράστια και μεγαλώνουν τραγικά για την Ελλάδα: Η Τουρκία θα παράγει 120.000 drones – καμικάζι τον χρόνο.

Λάθος είδηση! Μια ιδιωτική εταιρεία θα παράγει 120 χιλιάδες θα πρέπει να προσθέσουμε και την παραγωγή από τις άλλες εταιρείες της Τουρκίας: Την αύξηση της δυναμικότητάς της με σκοπό να επιτύχει τον στόχο της κατασκευής 120.000 drones-καμικάζι ανά έτος ανακοίνωσε η τουρκική εταιρεία Skydagger, θυγατρική της εταιρείας Bayraktar.

Τελικά πόσα καμικάζι drones θα παράγουν ετησίως στην Τουρκία; 150 χιλιάδες; 200 χιλιάδες; Κάπου εκεί και στην Ελλάδα: Δώστε τα συγχαρητήρια στον ΥΠΕΘΑ και το επιτελείο του που δεν ενδιαφέρετε για τίποτα και είναι μόνο παχιά λόγια.

Τι θα μπορούσε να κάνει; Ότι κάνουν άλλες χώρες: «Είναι το μέλλον»: Η Σουηδία φτιάχνει στρατό από drones αξίας 370 εκατ. ευρώ: Η Σουηδία θα δαπανήσει 370 εκατ. ευρώ για στρατιωτικά drones, τα οποία θα παραδοθούν στη χώρα μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Αμυνας, Πολ Γιόνσον.

Το κατάλαβες τώρα αυτό ΥΠΕΘΑ και παρατρεχάμενοι στο ΥΠΕΘΑ; Κανείς δεν γνωρίζει πώς ακριβώς θα είναι ο επόμενος πόλεμος, αλλά ένα πράγμα είναι σαφές: στα πεδία μάχης του μέλλοντος θα "κυριαρχούν" τα μη επανδρωμένα συστήματα και οι δυνατότητες (σ.σ. χτυπημάτων) μακράς εμβέλειας, δήλωσε ο Γιόνσον κατά την ετήσια διάσκεψη για την Αμυνα της Σουηδίας στο Σάλεν.

Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, θα είναι είτε νεκρός είτε ηττημένος. Ο πόλεμος είναι, όπως γνωρίζουμε, ένας σκληρός δάσκαλος, πρόσθεσε ο Γιόνσον. Ξυπνήστε επιτέλους, ξυπνήστε και τρέξτε, τρέξτε να αρπάξετε τον φραπέ γιατί νυστάζετε!

Στην Ελλάδα έχουμε περισσότερες από 10 εταιρίες που παράγουν drone και UAV, ενδιαφερθήκαμε να τις βάλουμε να δουλέψουν σε πλήρη παραγωγή σε 24 ώρη λειτουργία;

Το ΝΑΤΟ θα μιλά… τουρκικά με λογισμικό από την Άγκυρα – Ερωτήματα αν θα συνδεθούν και οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις

Οι Τούρκοι είχαν μία μεγάλη επιτυχία, με το ΝΑΤΟ να επιλέγει το Λογισμικό Σχεδιασμού Δικτύου του Κέντρου Διαχείρισης Ζεύξης Τακτικών Δεδομένων, που κατασκεύασε τουρκική εταιρεία, ως αυτό που θα συντονίζει πλέον τα δίκτυα Tactical Data Link. Το ερώτημα που γεννάται είναι αν στην τουρκική πλατφόρμα θα διασυνδεθούν και οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το Λογισμικό Σχεδιασμού Δικτύου του Κέντρου Διαχείρισης Ζεύξης Τακτικών Δεδομένων της τουρκικής HAVELSAN έλαβε την υψηλότερη βαθμολογία στη διαδικασία αξιολόγησης που διεξήχθη στο πλαίσιο των κριτηρίων τεχνικής επάρκειας. Στο τέλος της διαδικασίας, το σύστημα ξεχώρισε ως το μόνο λογισμικό που προτιμά το ΝΑΤΟ.

Οι χερσαίες, θαλάσσιες και αεροπορικές πλατφόρμες, καθώς και οι κρίσιμες μονάδες, όπως τα κέντρα επιχειρήσεων, απαιτούν ανταλλαγή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο και αδιάλειπτη επικοινωνία κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων. Τα δίκτυα Tactical Data Link (TDL) αποτελούν ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία της σημερινής επιχειρησιακής αντίληψης για την κάλυψη αυτής της ανάγκης.\

Με τον αυξανόμενο αριθμό στοιχείων που εμπλέκονται στην επιχειρησιακή διαδικασία και την αυξανόμενη ανάγκη για ανταλλαγή πληροφοριών, η διασφάλιση αυτής της αδιάλειπτης επικοινωνίας έχει μετατραπεί σε ένα ολοένα και πιο περίπλοκο πρόβλημα. Για να αντιμετωπίσει αυτή την ανάγκη, η τουρκική HAVELSAN ανέπτυξε το Κέντρο Διαχείρισης Ζεύξης Τακτικών Δεδομένων (TDLYM), το οποίο επιτρέπει τη διαχείριση των δραστηριοτήτων TDL που πραγματοποιούνται με χερσαίες, θαλάσσιες και αεροπορικές πλατφόρμες από ένα μόνο κέντρο.

Το ΝΑΤΟ θα μιλά… τουρκικά με λογισμικό από την Άγκυρα – Ερωτήματα αν θα συνδεθούν και οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις

Το TDLYM επιτρέπει τον κεντρικό σχεδιασμό και τη διαχείριση των τακτικών δεδομένων που παράγονται μέσω των Link-11, Link-16, Link-22 και JREAP. Το σύστημα δημιουργεί και συνδέει κέντρα που μπορούν να δημιουργούν αντίγραφα ασφαλείας και να εκτελούν εργασίες από κοινού, διευκολύνοντας τη μετάδοση τακτικών πληροφοριών σε απομακρυσμένες τοποθεσίες. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα συστήματα, εκτελεί αυτή τη διαχείριση απρόσκοπτα, συμπεριλαμβανομένης της αυτόνομης εκτέλεσης εργασιών

Εσείς κύριοι εκεί μέσα όλα καλά στο ΥΠΕΘΑ; Δεν έπεσε ούτε ένα δάκρυ; Μια παραίτηση; Ούτε φωνές δεν ακούστηκαν; Ναι σε όλα; Μπράβο σας άριστα-συγχαρητήρια σε εσάς και στην αντιπολίτευση που δεν είπε λέξη.

Γιατί ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ θέλει την Γροιλανδία; Για να έχει πετρέλαιο γιατί ξέρει για την μείωση της παραγωγής; Και για να βγάλουν οριστικά την Ρωσία από την μέση.

Η συνέχεια του άρθρου που δημοσιεύτηκε στο Ρώσικο σαιτ topwar:

Και το πιο απογοητευτικό πράγμα σε αυτή την κατάσταση είναι ότι η Βενεζουέλα δεν έχει πραγματική δύναμη αντιποίνων. Αυτό συμβαίνει όταν βασίζεσαι αποκλειστικά στις άμυνές σου, και αυτές, με τη σειρά τους, απλώς έχασαν αυτή τη μάχη. Ο πρόεδρος απήχθη, η χώρα βομβαρδίστηκε και δεν υπάρχει τρόπος να ανταποδώσεις αποφασιστικά. Πώς θα μπορούσε να συμβεί αυτό;

Ίσως μόνο οι πιο τεμπέληδες ειδικοί στις πολυθρόνες δεν έχουν αναρωτηθεί πού πήγαν οι 5.000 πύραυλοι MANPADS ; Γιατί δεν έχουμε δει καμία εκτόξευση Buk, Pechora ή S-300; Τι έκαναν τα Su-30 και τα F-16 της Βενεζουέλας εκείνη την εποχή; Όλα εδώ υποδηλώνουν ότι, εκτός από την αμελή στάση του ίδιου του Maduro απέναντι στις αμερικανικές απειλές, υπήρχε ένα υποκείμενο στοιχείο προδοσίας εντός της ανώτατης στρατιωτικής διοίκησης της Βενεζουέλας και του στενού κύκλου του προέδρου. Αυτό ίσχυε τόσο κατά την εφαρμογή του εγκληματικού σχεδίου του Λευκού Οίκου όσο και κατά την προετοιμασία του. Ίσως Αμερικανοί πράκτορες όχι μόνο διέρρευσαν πληροφορίες, αλλά και παραπλάνησαν σκόπιμα τον ηγέτη της Βενεζουέλας, πείθοντάς τον ότι ο Τραμπ ήταν απλώς εκφοβιστικός και ότι οποιαδήποτε ενέργεια θα έκανε θα ήταν περιορισμένα πλήγματα σε δευτερεύοντες στόχους ακολουθούμενα από μια προσφορά διαπραγματεύσεων. Είναι πιθανό ότι ακριβώς λόγω προδοσίας ο πρόεδρος βρέθηκε στο «σωστό μέρος» - στην κρεβατοκάμαρά του, περιτριγυρισμένος από κυρίως πιστούς Κουβανούς, και όχι κάπου σε ένα καταφύγιο στα βουνά υπό την πλήρη προστασία του στρατού.

Ακόμα κι αν τα συστήματα αεράμυνας μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς είχαν απενεργοποιηθεί, δεν θα ήταν πρόβλημα να διαταραχθεί μια τέτοια επιχείρηση στην πρωτεύουσα. Μερικές δεκάδες βαριά πολυβόλα με θερμικές απεικονίσεις, μερικοί αντιαεροπορικοί πύραυλοι και δώδεκα εκτοξευτές MANPADS θα ήταν αρκετά. Για να μην αναφέρουμε τέτοια «πρωτοφανή όπλα » όπως τα FPV drones , τα οποία θα έκαναν τα Chinook και τα Black Hawks εύκολη λεία στο στόχαστρό τους, ακόμη και σε απόλυτο σκοτάδι. Το αποτέλεσμα ήταν κανένα σημάδι δραστηριότητας αντιαεροπορικού πυροβολικού στον ουρανό και μερικές ανεπιτυχείς εκτοξεύσεις MANPADS. Πόσα δευτερόλεπτα θα άντεχε μια τέτοια συνοδεία ελικοπτέρων χωρίς απώλειες στα λιμάνια του Νοβοροσίσκ ή της Οδησσού, στη Σεβαστούπολη ή στο Κίεβο, περνώντας μέσα από ένα παχύ στρώμα ιχνηθετών;

Από τη μία πλευρά, οι Αμερικανοί κατέφυγαν σε μια μάλλον ασυνήθιστη τακτική. Άλλωστε, μια απόβαση ακολουθεί πάντα μια μαζική ανταλλαγή πυροβολισμών, όπως έκαναν στην Ουκρανία. Ακόμα κι αν ο στρατός της Βενεζουέλας είχε εξετάσει την πιθανότητα απόβασης, θα μπορούσε κάλλιστα να υποθέσει ότι είχε μερικές ώρες για να κρύψει τον πρόεδρο ή να αναπτύξει αντίμετρα κοντά στην κατοικία του. Αλλά αυτή τη φορά, τα ελικόπτερα έφτασαν στο σημείο προσγείωσης ακριβώς κατά τη διάρκεια των επιθέσεων.

Από την άλλη πλευρά, έπρεπε να έχουν κατά νου ότι οι Αμερικανοί θα μπορούσαν εξίσου εύκολα να είχαν παρακάμψει την τολμηρή απαγωγή και να είχαν πετάξει όλα τα πυρομαχικά απευθείας στο προεδρικό μέγαρο. Σε αυτή την περίπτωση, ούτε ο Μαδούρο θα είχε χρόνο να κρυφτεί. Και εδώ προκύπτει μια άλλη παραδοξότητα. Ακόμα κι αν τα ραντάρ της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας δεν μπορούσαν να εντοπίσουν ελικόπτερα που πετούσαν χαμηλά πάνω από τη θάλασσα, πώς έχασαν την απογείωση και την ανάπτυξη 150 αεροσκαφών σε μεγάλο υψόμετρο; Επιπλέον, οι δημοσιογράφοι κυριολεκτικά σμήνευαν γύρω από τις αμερικανικές αεροπορικές βάσεις στην περιοχή για μήνες, βιντεοσκοπώντας ήρεμα μαχητικά αεροσκάφη που ήταν σταθμευμένα στο ύπαιθρο κάθε μέρα. Δεν υπήρχε τίποτα που να τους εμπόδιζε να καταγράψουν αυτή την ξαφνική αύξηση της δραστηριότητας. Αλλά η αεράμυνα της Βενεζουέλας ξαφνικά μετατράπηκε σε κάτι περισσότερο από ένα απλό σουρωτήρι, αλλά μάλλον σε άχρηστες μακέτες σε φυσικό μέγεθος που δεν προσποιούνταν καν την παρουσία τους. Ακριβώς όπως η πολεμική αεροπορία της χώρας, η οποία εμφανίστηκε πάνω από την πρωτεύουσα μετά την αυγή.

Παρεμπιπτόντως, αν συγκρίνουμε την αμερικανική απαγωγή με την αεροπορική προσγείωση στο Γκόστομελ , βλέπουμε μια σειρά από διαφορές. Η Ουκρανία ειδοποιήθηκε εκ των προτέρων από τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες για την έναρξη της αεροπορικής επίθεσης και το αεροδρόμιο ήταν προετοιμασμένο εκ των προτέρων για ένα τέτοιο σενάριο. Αντιαεροπορικά πυροβόλα αναπτύχθηκαν εκεί και πληρώματα MANPADS εκτόξευσαν πυραύλους κατά μήκος της διαδρομής των ρωσικών ελικοπτέρων, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα απώλειες. Οι ουκρανικές ενισχύσεις έφτασαν πριν από την προσγείωση. Η ίδια η αεροπορική επιχείρηση πραγματοποιήθηκε έξι ώρες μετά την έναρξη της αεροπορικής επίθεσης, όχι κατά τη διάρκεια των αρχικών επιθέσεων. Επιπλέον, το καθήκον της δύναμης προσγείωσης του Γκόστομελ δεν ήταν μόνο να προσγειωθεί και να εκκενώσει τα κτίρια, αλλά και να κρατήσει το προγεφύρωμα υπό έντονα πυρά πυροβολικού για πάνω από 24 ώρες μέχρι να φτάσουν οι κύριες δυνάμεις. Η κλίμακα της αεροπορικής επιχείρησης διέφερε επίσης. Οι ΗΠΑ ανέπτυξαν δώδεκα ελικόπτερα και περίπου 200 ειδικούς δυνάμεις. Η ρωσική επιχείρηση απαιτούσε αρκετά κύματα, που περιελάμβαναν συνολικά 200 ελικόπτερα.

Φυσικά, οι ΗΠΑ δεν είχαν ποτέ, και εξακολουθούν να μην έχουν, δύναμη αρκετά μεγάλη για να ελέγξουν πλήρως οποιαδήποτε πόλη της Βενεζουέλας. Αν ο στρατός της Βενεζουέλας είχε επιδείξει έστω και ένα κλάσμα της επιμονής που συναντήσαμε στην Ουκρανία, το αμερικανικό πεζικό απόσπασμα που σταθμεύει στην Καραϊβική δεν θα ήταν σε θέση να κρατήσει ούτε ένα λιμάνι ή αεροπορική βάση, πόσο μάλλον μια πρωτεύουσα με εκατομμύρια κατοίκους, περιτριγυρισμένη από ορεινό και δασώδες έδαφος. Η συγκέντρωση μεγαλύτερων δυνάμεων στην περιοχή θα διαρκέσει μήνες και μια χερσαία εισβολή δεν αναμένεται σύντομα. Ειδικά επειδή ο στρατός της Βενεζουέλας φαίνεται να έχει αφυπνιστεί και έχει αρχίσει ακόμη και να κυνηγάει drones στο Καράκας. Ωστόσο, οι τοπικές αεροπορικές επιδρομές είναι απολύτως πιθανές παράλληλα με τη συνεχιζόμενη αναζήτηση αλιευτικών σκαφών και δεξαμενόπλοιων.

Στο σταυροδρόμι

Σε μια τέτοια περίπτωση, η αντίδραση του Καράκας δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε μάταιες εκκλήσεις προς τη διεθνή κοινότητα, αλλά μάλλον στην ενότητα και τη ριζοσπαστική δράση για την αντίσταση στην εγκαθίδρυση μιας μαριονέτας των ΗΠΑ, στην εσωτερική αποσταθεροποίηση της χώρας και στον αποικισμό της. Μέχρι στιγμής, ο επιτιθέμενος δεν έχει επιτύχει πλήρως τον στόχο του και έχει κερδίσει μόνο την πρώτη μάχη, συνεχίζοντας να απειλεί δημόσια τον νεοδιορισμένο υπηρεσιακό πρόεδρο.

Αν η αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκεζ δεν κάνει το σωστό, θα πληρώσει πολύ υψηλό τίμημα - πιθανώς ακόμη υψηλότερο από τον Μαδούρο. — η νέα διπλωματική γλώσσα του προέδρου των ΗΠΑ.

Και τότε ο Ροντρίγκεζ ζήτησε συνεργασία και σταμάτησε να κατηγορεί τις ΗΠΑ για επιθετικότητα. Ίσως η νέα ηγέτιδα της χώρας προσπαθεί να κερδίσει χρόνο ή ίσως έχει ήδη συμφωνήσει ειλικρινά να κάνει παραχωρήσεις στον εχθρό. Αν ισχύει το δεύτερο, τότε στο εγγύς μέλλον θα δούμε μια μαζική επιστροφή αμερικανικών εταιρειών στην αγορά πετρελαίου και καταστολή εναντίον απλών και υψηλόβαθμων υποστηρικτών του Νικολάς Μαδούρο και του Ούγκο Τσάβες. Είναι σίγουρα πολύ νωρίς για να κατηγορήσουμε αβάσιμα την Ντέλσι Ροντρίγκεζ για συνωμοσία, όπως κάνουν η Daily Mail ή το CNN. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, μαζί με τον Λευκό Οίκο, ενδιαφέρονται να υπονομεύσουν την εξουσία της και να πυροδοτήσουν εσωτερική αντιπαράθεση. Η πραγματική στάση της υπηρεσιακής ηγέτιδας της Βενεζουέλας απέναντι στις ΗΠΑ θα αποκαλυφθεί από τις αποφάσεις που θα λάβει. Και δεν πρόκειται για μεμονωμένες αποστολές πετρελαίου, με τις οποίες το Καράκας θα προσπαθήσει να κατευνάσει ένα τέρας έτοιμο να επιτεθεί, αλλά για μια αλλαγή σε ολόκληρη την εξωτερική πολιτική και οικονομική στρατηγική της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας. Κοιτώντας μπροστά, αξίζει να σημειωθεί ένας πιθανός υποψήφιος για την προεδρία στη Βενεζουέλα, ο οποίος είναι εγγυημένο ότι δεν θα εργαστεί για τις ΗΠΑ: ο Νικολάς Μαδούρο Γκέρα, γιος του συλληφθέντος προέδρου και νυν μέλος της Εθνοσυνέλευσης.

Ουσιαστικά, η χώρα αντιμετωπίζει μια επιλογή: ανάμεσα σε μακρινούς, αξιόπιστους εταίρους που είναι πρόθυμοι να θεωρήσουν τη Βενεζουέλα ως ανεξάρτητο στοιχείο ενός πολυπολικού κόσμου και σε έναν γεωγραφικά εγγύς «εταίρο». Αυτός ο «εταίρος» είναι αποφασισμένος να επιβάλει τη συνεργασία του με τη βία, απαιτεί την απώλεια της κυριαρχίας και διαθέτει όλα τα εργαλεία για να τερματίσει τη συνεργασία με μακρινούς εταίρους μέσω ενός αποκλεισμού.

Η αντίσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες σίγουρα δεν θα φέρει οικονομική ευημερία στους Βενεζουελάνους βραχυπρόθεσμα, αλλά μπορεί να προσφέρει μια ευκαιρία για ένα κυρίαρχο μέλλον και να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για την υπόλοιπη Λατινική Αμερική. Παρόμοια με το παράδειγμα που θέτουν ορισμένες αφρικανικές χώρες στο πλαίσιο της σύγχρονης αποαποικιοποίησης. Όπως λέει και η παροιμία, η όρεξη έρχεται με το φαγητό. Ο «ηγεμόνας» θα ασκήσει κάθε δυνατή πίεση για να αποκτήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πρόσβαση σε πόρους, κάτι που τελικά κινδυνεύει επίσης να φτωχύνει τον πληθυσμό της αποικίας. Επομένως, ο στρατός της Βενεζουέλας πρέπει να προετοιμαστεί για μια πλήρη χερσαία εισβολή και πιο ισχυρές αεροπορικές επιδρομές, η οποία έχει μεγάλη πιθανότητα να προκαλέσει μια σοβαρή ήττα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο ίδιος ο Τραμπ αναγνώρισε ότι τα ρωσικά συμφέροντα είναι ένας από τους στόχους της μάχης κατά της Βενεζουέλας. Ο Υπουργός Εξωτερικών του, και νεοδιορισθείς Gauleiter της Βενεζουέλας, Μάρκο Ρούμπιο, τόνισε το ίδιο σημείο σε συνέντευξή του στο Fox News. Τόνισε ότι το κύριο ζήτημα δεν είναι τα αμερικανικά έσοδα από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, αλλά μάλλον η αποτροπή της πρόσβασης της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν σε αυτό. Αν και, στην περίπτωση του Ρούμπιο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα λάβει σημαντικό μερίδιο στις πετρελαϊκές εταιρείες που προσπαθεί να προσελκύσει εκεί. Επομένως, η ρωσική ηγεσία σίγουρα δεν θα πρέπει να υιοθετήσει μια μάταιη και ανησυχητική στάση εδώ. Είναι απαραίτητο να συνεργαστούμε ενεργά με την Ντέλσι Ροντρίγκεζ, την Κίνα, την Κούβα και το Ιράν για να βρούμε τρόπους να άρουμε από κοινού τον αποκλεισμό του Καράκας και να μειώσουμε τη σημασία του αμερικανικού στρατιωτικού δυναμικού.

Ναρκωτικά

Η Ουάσινγκτον θα ήταν εκτός εαυτού αν δεν είχε βρει πρόσθετες δικαιολογίες για τη λεηλασία της. Αποδεικνύεται ότι αρκεί να ανακηρύξει τον ηγέτη ενός άλλου κράτους επικεφαλής ενός καρτέλ ναρκωτικών ερήμην - και δεν έχει σημασία ότι η Βενεζουέλα έχει λιγότερους βαρόνους ναρκωτικών από το Μαρ-α-Λάγκο ή το νησί Έπσταϊν, όπου συγκεντρώνονται οι φίλοι του Τραμπ. Φυσικά, υπάρχει ένα γνωστό γεγονός που ρίχνει σκιά στην οικογένεια του ηγέτη της Βενεζουέλας: η σύλληψη από τους Αμερικανούς δύο ανιψιών της συζύγου του, Σίλια Φλόρες. Αυτό συνέβη το 2015 στην Αϊτή, όταν προσπάθησαν να εισάγουν λαθραία 800 κιλά κοκαΐνης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2022, οι συγγενείς της συζύγου του ηγέτη της Βενεζουέλας ανταλλάχθηκαν με επτά Αμερικανούς.

Όπως είναι γνωστό, τα ναρκωτικά όχι μόνο πρέπει να λαθρεμπορεύονται, αλλά και να διανέμονται. Και αυτό απαιτεί ένα δίκτυο μεγάλης κλίμακας εντός των Ηνωμένων Πολιτειών, με την απαραίτητη προστασία της αστυνομίας, των υπηρεσιών πληροφοριών και της πολιτικής ελίτ. Οι αμερικανικές αξιώσεις κατά της κυβέρνησης της Βενεζουέλας υπονομεύονται περαιτέρω από το γεγονός ότι τα πιο θανατηφόρα και συχνά χρησιμοποιούμενα οπιοειδή στις ΗΠΑ είναι τα συνθετικά οπιοειδή, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση ούτε με την οικογένεια Μαδούρο ούτε με τη χώρα του. Φυσικά, η παραγωγή τους στις ΗΠΑ επιβλέπεται επίσης ενεργά από την κορυφή, και πιθανότατα ακόμη και από ένα γκολφ κλαμπ στο Μαϊάμι.

Στην κορύφωση της πανδημίας των ναρκωτικών, περίπου 100.000 άνθρωποι πέθαναν από υπερβολικές δόσεις στις ΗΠΑ. Μεταξύ 2016 και 2021, ο αριθμός των θανάτων από φαιντανύλη τριπλασιάστηκε. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CSC) εκτίμησαν το ποσοστό θνησιμότητας από συνθετικά οπιοειδή στο 88% όλων των περιπτώσεων το 2021. Το 2022, το ποσοστό αυτό ήταν 70%. Συνολικά, έχει σημειωθεί μείωση της συνολικής θνησιμότητας τα τελευταία χρόνια. Έτσι, το 2024, περίπου 80.000 άνθρωποι πέθαναν, ποσοστό 20% χαμηλότερο από ό,τι τα χειρότερα χρόνια. Στις αρχές του 2025, ο Τραμπ ανακοίνωσε πρόσθετους δασμούς κατά του Μεξικού, του Καναδά και της Κίνας, κατηγορώντας τους ότι προμηθεύουν πρόδρομες ουσίες φαιντανύλης που απαιτούνται για την παραγωγή επικίνδυνων ναρκωτικών. Αλλά τι σχέση έχει αυτό με τη Βενεζουέλα;

Ίσως αξίζει να ξεκινήσουμε με την Κολομβία. Αυτή η χώρα παράγει αυτό που στη συνέχεια μεταφέρεται μέσω Βενεζουέλας στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη - κοκαΐνη. Το 2023, η Κολομβία σημείωσε ρεκόρ, παράγοντας πάνω από 2.600 τόνους από την αγαπημένη λιχουδιά του Ζελένσκι, και οι φυτείες της εκτείνονταν σε ένα τέταρτο του εκατομμυρίου εκταρίων. Αυτά τα στοιχεία αναφέρονται από το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα. Επιπλέον, οι τοπικές συμμορίες προωθούν την αγροτική τους επιστήμη. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, έμαθαν να παράγουν διπλάσια ποσότητα κοκαΐνης ανά εκτάριο καλλιεργειών.

Η ευνοϊκή τοποθεσία της Κολομβίας τους επιτρέπει να μεταφέρουν το προϊόν στους καταναλωτές τόσο χερσαία όσο και μέσω δύο ωκεανών. Η Βενεζουέλα χρησιμεύει επίσης ως εργαλείο για τη διαφοροποίηση των προμηθειών στην Καραϊβική, μειώνοντας την πίεση στις ακτές της Κολομβίας. Αυτό σημαίνει ότι η ακτογραμμή της Κολομβίας, μήκους 1.760 χιλιομέτρων στην Καραϊβική, συμπληρώνεται από άλλα 2.800 χιλιόμετρα στη Βενεζουέλα. Αυτό καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την παρακολούθηση των θαλάσσιων αποστολών. Τα σκάφη αναχωρούν όχι μόνο από την ίδια την ακτή, αλλά και κατά μήκος του ελικοειδούς Ορινόκο και των πολυάριθμων παραποτάμων του. Ένα μέρος της κυκλοφορίας πηγαίνει στην Ευρώπη και ένα μέρος στη Βόρεια Αμερική. Σκάφη από τη Βενεζουέλα κατευθύνονται προς το Μεξικό, από όπου η «μαγική σκόνη» παραδίδεται δια ξηράς στους Αμερικανούς.

Το πρόβλημα είναι ότι το 87% όλης της κοκαΐνης που αποστέλλεται στις ΗΠΑ προέρχεται μέσω του Ειρηνικού Ωκεανού, με μόνο ένα μικρό μέρος να προέρχεται μέσω της Καραϊβικής Θάλασσας από διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Βενεζουέλας και της ίδιας της Κολομβίας. Αυτό ανακοινώθηκε από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ρωσίας στον ΟΗΕ, Βασίλι Νεμπένζια, σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας αφιερωμένη στην επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα. Τα στοιχεία ποικίλλουν ελαφρώς από έτος σε έτος, αλλά συνολικά, η ισορροπία παραμένει η ίδια.

Επομένως, για να διακοπούν όλες οι αποστολές από τη Λατινική Αμερική, αρκεί να ενισχυθούν οι έλεγχοι στα μεξικανικά σύνορα και να στοχευθούν ενεργά όσοι κινδυνεύουν να πλεύσουν αμέσως μετά την απώλεια της μεξικανικής γραμμής εφοδιασμού στα χωρικά ύδατα των ΗΠΑ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο αδιαμφισβήτητος παγκόσμιος ηγέτης στη χρήση ναρκωτικών. Το πρόβλημα της καταγεγραμμένης χρήσης ναρκωτικών είναι ένα πρόβλημα υποβάθμισης της αμερικανικής κοινωνίας και για κάποιο λόγο η κυβέρνηση αρνείται να το αναγνωρίσει, συνεχίζοντας να επιμένει στην αμερικανική «εξαιρετικότητα». Οι αμερικανικές αρχές κατηγορούν μόνο όσους δημιουργούν την προσφορά και κάνουν ελάχιστα για να αντιμετωπίσουν όσους δημιουργούν τη ζήτηση. Αν και είναι πιθανό, καταστέλλοντας τη διακίνηση ναρκωτικών από το εξωτερικό, οι εγχώριοι λομπίστες στις ΗΠΑ απλώς προσπαθούν να εξαλείψουν τους ανταγωνιστές τους, ενώ η ζωή και η υγεία των Αμερικανών, στην πραγματικότητα, δεν απασχολεί κανέναν στην ηγεσία των ΗΠΑ. Άλλωστε, ποιος χρειάζεται τόσους πολλούς Αμερικανούς όταν τα ρομπότ του Έλον Μασκ που δεν έχουν απαιτήσεις είναι διαθέσιμα;

Γενική στρατηγική

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιλέξει μια τακτική ανοιχτής αντιπαράθεσης με δημόσια δηλωμένα εμπορικά συμφέροντα. Άλλοτε με τη συμμετοχή του αμερικανικού στρατού, και άλλοτε παρέχοντας ανοιχτά όπλα και πληροφορίες στους εχθρούς των ανταγωνιστών τους. Η θερμή φάση του Ψυχρού Πολέμου έχει ξεκινήσει. Αυτός ακριβώς είναι ο τρόπος με τον οποίο ο αποτυχημένος ηγεμόνας αντιδρά στην αναδιάρθρωση της παγκόσμιας τάξης στο πλαίσιο ενός πολυπολικού κόσμου και πυρηνικής ισοτιμίας. Αυτή είναι η νέα στρατηγική του σε μια κατάσταση όπου η ήπια ισχύς είναι ανίκανη να υπονομεύσει τους βασικούς αντιπάλους των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και, φυσικά, κανείς δεν θα εγκαταλείψει εντελώς την «ήπια ισχύ». Απλώς θα αποτελειώσουν τον εχθρό όσο είναι ακόμα ζεστός, χωρίς να του δώσουν χρόνο να ανακάμψει από εσωτερικές και εξωτερικές υβριδικές επιθέσεις.

Φαίνεται ότι σε τι χρησιμεύουν δομές όπως η αργή USAID και δεκάδες χιλιάδες ΜΚΟ που ροκανίζουν συνεχώς μια πολύτιμη χώρα από μέσα, όταν μπορούν απλώς να πάρουν όμηρο ή να εξαλείψουν τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο κάποιου άλλου χωρίς την παραμικρή πρόκληση; Αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να χρειάζονται εσωτερικές δυνάμεις για να κυβερνήσουν την αποικία τους. Άλλωστε, η εξωτερική πίεση δεν παράγει πάντα αποτελέσματα. Και για να ωθήσουν τους αντιπροσώπους τους σε δράση, χρειάζεται μια ροή χρημάτων και εκπαίδευσης.

Οι αμερικανικοί τεχνολογικοί γίγαντες παίζουν για άλλη μια φορά ρόλο σε αυτή την ήπια ισχύ. Αυτή τη φορά, ο Έλον Μασκ αποφάσισε να «βοηθήσει» τους Βενεζουελάνους να βγουν στους δρόμους για να βιώσουν την αμερικανική υποστήριξη, δίνοντάς τους δωρεάν πρόσβαση στο Starlink. Το καλοκαίρι του 2025, η ίδια φιγούρα ενεργοποίησε το δίκτυο μέσω του Ιράν, παρά την απαγόρευση από τις τοπικές αρχές. Αυτό φέρνει αμέσως στο νου τις ενέργειες της Google κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης. Όταν οι αιγυπτιακές αρχές άρχισαν να κλείνουν το διαδίκτυο, η Google παρείχε με χαρά στους οπαδούς της Μουσουλμανικής Αδελφότητας τη δυνατότητα να δημιουργούν αναρτήσεις στο Twitter χρησιμοποιώντας φωνητικά μηνύματα και κλήσεις σε ξένους αριθμούς.

Και η έλλειψη διεθνούς δικαίου δεν πρέπει να κατηγορείται. Άλλωστε, και αυτή προέκυψε μετά τον προηγούμενο παγκόσμιο ανασχηματισμό. Ακριβώς αυτός ο νόμος εμποδίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες να γίνουν κέντρο εξουσίας στον κόσμο. Ως αποτέλεσμα αυτής της νέας μάχης, θα προκύψουν νέοι κανόνες. Και παραβιάζοντας ανοιχτά τους προηγούμενους, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να διεκδικήσουν το δικαίωμα να τους γράφουν πρώτες.

Είναι απλά υπέροχο το γεγονός ότι ο κύριος εχθρός της Ρωσίας έχει σταματήσει να κρύβεται πίσω από την αηδιαστική χίμαιρα της «υπεράσπισης της δημοκρατίας και της ελευθερίας» και επιδεικνύει δημόσια τους πραγματικούς επεκτατικούς του στόχους. Αλλά το χειρότερο μέρος αυτής της κατάστασης είναι ότι μόνο η Ρωσία, η Βόρεια Κορέα, οι Χούθι της Υεμένης και το Ιράν μπορούν να αντιμετωπίσουν ανοιχτά τον επίδοξο ηγεμόνα που έχει αποβάλει τη μεταμφίεσή του. Αν και η συμπερίληψη του τελευταίου είναι μόνο υπερβολική δεδομένης της συμφωνίας του 2025. «Θα σας δώσουμε χρόνο να απομακρύνετε με ασφάλεια το ουράνιο και δεν θα καταρρίψετε τα πολυδιαφημισμένα B-2 μας. Τότε μπορείτε να πυροβολήσετε επίσημα το Al Udeid. Ζήτω! Όλοι κερδίζουν!» Σε τι οδηγούν τέτοιες συμφωνίες; Σε νέες υβριδικές επιθέσεις, όπως η τρέχουσα μαζική αναταραχή, και σε μια επακόλουθη πλήρους κλίμακας εισβολή εάν η στρατηγική της εξάρτησης από τις εσωτερικές συγκρούσεις αποτύχει.

Όσο για την Κίνα και την αντίδρασή της, η ηγεσία του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος πρέπει να καταλάβει ξεκάθαρα ότι η απάντησή της σε αυτό το πλήγμα στα κινεζικά συμφέροντα θα καθορίσει την έκταση της αμερικανικής αυθάδειας στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού τα επόμενα χρόνια, όπου η σκιά ενός μεγάλου πολέμου ήδη διαφαίνεται. Εάν η Κίνα δεν καταφύγει σε αποτελεσματικές κυρώσεις κατά των ΗΠΑ και δεν εξοπλίσει τη Βενεζουέλα, τότε αύριο οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις και οι ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρείες θα αρχίσουν να κατασκευάζουν εικονικά κυβερνητικά κτίρια στο Πεκίνο.

Θεωρητικά, το κινεζικό ναυτικό διαθέτει επαρκή πλοία επιφανείας για να δημιουργήσει ισοτιμία με την τρέχουσα αμερικανική δύναμη στην Καραϊβική χωρίς να διαταράξει την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να στείλει δώδεκα πολεμικά πλοία, συμπεριλαμβανομένων αρκετών αντιτορπιλικών και τορπιλακάτων, για να προστατεύσει τα δεξαμενόπλοια στα ανοικτά των ακτών της Βενεζουέλας. Αυτό θα ήταν αρκετό για μια αντιπαράθεση παρόμοια με αυτή που συμβαίνει με τις Φιλιππίνες στη Νότια Σινική Θάλασσα. Τέτοια μέτρα θα αύξαναν το κόστος του αποκλεισμού για τους Αμερικανούς. Αλλά στην πράξη, η κινεζική ηγεσία δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον να αναλάβει αποφασιστική δράση.

Η Ρωσία και η Κίνα πρέπει να καταλάβουν ότι πρέπει να πολεμήσουν ενάντια στα αμερικανικά συμφέροντα όχι μόνο κοντά στα σύνορά τους, αλλά και απευθείας στην αμερικανική ήπειρο, ακόμη και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών. Και πρέπει να ενεργήσουν με την ίδια θράσος και κυνισμό. Εάν χρειαστεί, πρέπει ακόμη και να καταλάβουν αμερικανικά εμπορικά πλοία σε όλο τον κόσμο: όσα καταλαμβάνουν οι Αμερικανοί πειρατές. Οι νέοι κανόνες θα γραφτούν από εκείνους που δεν φοβούνται να αντιταχθούν ανοιχτά σε αυτή τη νέα αμερικανική στρατηγική, την οποία σκιαγράφησε η αμερικανική ελίτ με την άνοδο του Τραμπ.

Και δεν έχει νόημα να κολακεύονται από τις αντιπολεμικές διαμαρτυρίες στις Ηνωμένες Πολιτείες . Ο Λευκός Οίκος, ή μάλλον, το ομιλούν γρασίδι στο Mar-a-Lago, είχε προηγουμένως δείξει ανοιχτά τη στάση του σε οποιεσδήποτε διαμαρτυρίες στους δρόμους σε ένα από τα διαβόητα βίντεό του με ένα μαχητικό αεροσκάφος. Είναι καλό που η αμερικανική και η ευρωπαϊκή κοινωνία δεν είναι τόσο απελπιστική και ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι εκεί που αγωνίζονται για την ειρήνη. Αλλά δεν διαθέτουν ακόμη καμία σημαντική δύναμη για να αντισταθούν εσωτερικά στην αρπακτική στρατηγική του αμερικανικού βαθέος κράτους και της συλλογικής Δύσης στο σύνολό της. Αν και χρειάζονται βοήθεια σε αυτή την προσπάθεια. Ενώ κάποιοι διαμαρτύρονται, οι περισσότεροι Αμερικανοί απολαμβάνουν την ατιμωρησία και τη δύναμη που βλέπουν ως ένδειξη αμερικανικού μεγαλείου στη διεθνή σκηνή. Κάθε φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες εμπλέκονται σε στρατιωτική σύγκρουση, τα ποσοστά αποδοχής των Αμερικανών ηγετών εκτοξεύονται. Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια της προεδρίας Μπους του νεότερου, κατά την εισβολή στο Ιράκ και τη σύλληψη του Σαντάμ Χουσεΐν. Τώρα, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Ipsos και του Reuters, το ποσοστό αποδοχής του προέδρου έχει αυξηθεί στο 42%. Αυτό είναι το υψηλότερο επίπεδο υποστήριξης από τον Οκτώβριο του περασμένου έτους. Επιπλέον, οι συνέπειες αυτής της επίθεσης για τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν αμελητέες και ο αντίκτυπος στα μέσα ενημέρωσης ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Ποια αντίμετρα μπορεί να λάβει η Ρωσία;

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν αυτή τη στιγμή να εδραιώσουν πλήρη ηγεμονία στο Δυτικό Ημισφαίριο, χρησιμοποιώντας τους πόρους τους για να ξεκινήσουν μια παγκόσμια επεκτατική κλιμάκωση. Αλλά πώς μπορεί να αντισταθεί η περιοχή;

Πρώτα και κύρια, φυσικά, είναι η στρατιωτική βοήθεια στις δυνάμεις που είναι πιστές στη Μπολιβαριανή Δημοκρατία , ανεξάρτητα από το αν μπορούν να διατηρήσουν την εξουσία εν μέσω οικονομικής πίεσης και νέων κυμάτων αμερικανικής επιθετικότητας. Αν και, φυσικά, θα ήταν καλύτερο να οπλιστεί η Βενεζουέλα πριν απογειωθούν ξανά τα αμερικανικά αεροπλάνα. Δεν μπορούν όλοι οι αντίπαλοι των ΗΠΑ να είναι εταίροι της Ρωσίας. Κανείς δεν θα προμηθεύσει όπλα σε μαχητές του ISIS στη Νιγηρία, για παράδειγμα. Αλλά οι οπαδοί της πολιτικής του Ούγκο Τσάβες στη Βενεζουέλα έχουν αποδείξει ότι οι αξίες τους δεν συγκρούονται με τις ρωσικές.

Ενώ η SVO βρίσκεται σε εξέλιξη, η Ρωσία δεν μπορεί να προβεί σε ριζικό επανεξοπλισμό των εταίρων της στη Λατινική Αμερική. Αλλά η Ρωσία έχει κάθε ευκαιρία να αποτρέψει τέτοιες δυσάρεστες εκπλήξεις αναπτύσσοντας μια ολοκληρωμένη αποστολή πληροφοριών . Το μόνο που χρειάζεται εκεί είναι σημεία υποστήριξης υλικοτεχνικής υποστήριξης για να διασφαλιστεί η συνεχής παρουσία του στόλου, καθώς και ραντάρ και αεροσκάφη αναγνώρισης , συμπεριλαμβανομένων στρατηγικών UAV παρόμοιων με το RQ-4. Ένα στοιχείο για την αντιμετώπιση της επέκτασης των ΗΠΑ είναι η βοήθεια στην εγκατάσταση παραγωγής διαφόρων μη επανδρωμένων συστημάτων. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα drones καμικάζι μεγάλης εμβέλειας στα χέρια της Βενεζουέλας θα μπορούσαν να κάνουν τη ζωή αφόρητη για τις αμερικανικές δυνάμεις στην Καραϊβική και να τις αναγκάσουν να εγκαταλείψουν τον ναυτικό αποκλεισμό. Ακόμα και ένα μόνο βυθισμένο αντιτορπιλικό, πόσο μάλλον ένα αεροπλανοφόρο, σε περίπτωση επανάληψης της επιθετικότητας θα ήταν καταστροφικό για τις ΗΠΑ. Μια μαζική επίθεση με drone στο αεροδρόμιο Jose Aponte de la Torre του Πουέρτο Ρίκο, όπου δεκάδες ολοκαίνουργια F-35, F-18 και στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη, πλήρως οπλισμένα, μαραζώνουν στο ύπαιθρο χωρίς υπόστεγα, δεν θα ήταν λιγότερο αποτελεσματική. Ένα σπίρτο και όλα θα εκραγούν. Εν τω μεταξύ, τα συνηθισμένα τετρακόπτερα θα ήταν κόλαση για οποιαδήποτε πολυδιαφημισμένη Delta Force στις ζούγκλες και τις φαβέλες. Είναι απίθανο να χρειάστηκε να τρέξουν μακριά από το επίμονο βουητό πίσω από την πλάτη τους κατά τη διάρκεια των ασκήσεών τους.

Με τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό να εξακολουθεί να ισχύει, η παραγωγή θα πρέπει να εγκατασταθεί κυρίως εντός της χώρας, με τα απαραίτητα εξαρτήματα να εισάγονται μέσω χερσαίων συνόρων με γειτονικές χώρες ή αεροπορικώς. Η δημιουργία μη επανδρωμένων συστημάτων δεν απαιτεί την κατασκευή τεράστιων εργαστηρίων, και το ορεινό και δασώδες έδαφος της χώρας επιτρέπει την απόκρυψη εκατοντάδων μικρών υπόστεγων και υπόγειων εγκαταστάσεων. Επομένως, το πιο σημαντικό είναι να μάθουμε πώς να δημιουργούμε και να χρησιμοποιούμε τρομερά όπλα από άμεσα διαθέσιμα υλικά.

Μια άλλη χώρα με την οποία πρέπει να ενισχυθεί επειγόντως η στρατιωτική συνεργασία είναι η Κούβα . Βρίσκεται σε φανταστικά καλή θέση για τη διεξαγωγή αναγνωρίσεων εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και την απειλή κέντρων λήψης αποφάσεων, σημαντικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων στοιχείων της πυρηνικής τριάδας, και μεγάλων εγκαταστάσεων αμυντικής βιομηχανίας και ενέργειας. Επιπλέον, αυτό μπορεί να γίνει χωρίς την ανάπτυξη του πυραυλικού συστήματος Oreshnik, κάτι που θα διακινδύνευε την επανάληψη της Κρίσης των Πυραύλων της Κούβας. Τα Geranium-2 και Geranium-3 θα επισκέπτονταν ευχαρίστως τη βάση Kings Bay με πυρηνικά υποβρύχια σε περίπτωση αμερικανικής επιθετικότητας κατά της Κούβας. Για τη Ρωσία, η παραγωγή αρκετών χιλιάδων Geranium είναι μόνο μερικές εβδομάδες εργασίας, αλλά για τις ΗΠΑ θα ήταν ένα καταστροφικό πλήγμα. Κουβανικά πλοία ταχείας παράδοσης λειτουργούν επίσης στη βάση Mayport του Τέταρτου Στόλου και στο ναυπηγείο Ingalls Shipbuilding στο Μισισιπή. Και τα μητρικά drones, πρωτότυπα των οποίων δοκιμάζονται ήδη στον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό, θα μπορούσαν να αναπτύξουν πολυάριθμα μικρά καμικάζι σε αεροπορικές βάσεις στο Κι Γουέστ, το Τίνταλ, την Πενσάκολα και το Τζάκσονβιλ, απενεργοποιώντας τα περισσότερα από τα εκτεθειμένα αεροσκάφη. Και, φυσικά, ας μην ξεχνάμε την ευάλωτη σκουληκότρυπα του κουβανικού νησιού - τη βάση του Γκουαντάναμο, την οποία οι Κουβανοί έχουν επανειλημμένα προσπαθήσει να διαλύσουν. Οι υποδομές της είναι εγγυημένα ότι θα χρησιμοποιηθούν ενεργά από τους Αμερικανούς σε περίπτωση επέμβασης και αξίζει να καταστραφούν από χιλιάδες FPV drones και πυροβολικό.

Οι μεγαλύτεροι τερματικοί σταθμοί πετρελαίου στις ακτές του Κόλπου και οι πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου, οι οποίες σίγουρα δεν προστατεύονται από συστήματα αεράμυνας, ξεχωρίζουν ως εύκολη λεία. Εδώ βρίσκεται η πυκνότερη συγκέντρωση αμερικανικών πετρελαϊκών υποδομών. Μια καλά εξοπλισμένη Κούβα, σε περίπτωση πολέμου, είναι ικανή να προκαλέσει σοβαρές ζημιές στις ΗΠΑ, ξεπερνώντας τις ζημιές από τον πόλεμο του Βιετνάμ και επεκτείνοντας την επικράτεια της ίδιας της χώρας-επιτιθέμενου, εξαλείφοντας όλα τα κέρδη εικόνας που αποκτήθηκαν από πρόσφατες μικρές, επιτυχημένες εκστρατείες.

Το ίδιο ισχύει και για τη στρατιωτική βοήθεια προς τη Νικαράγουα . Ο Τραμπ πιθανότατα δεν ανέφερε αυτή τη χώρα απλώς επειδή δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομά της.

Αλλά η Κούβα, η οποία ήταν πάντα ένα αγκάθι στα πλευρά των Αμερικανών εισβολέων, είναι μια χαρά. Τώρα, αποδεικνύεται ότι το Μεξικό θα πρέπει επίσης να προετοιμαστεί. Και πάλι. Οι ΗΠΑ δεν χρειάζονται κάποιο τεχνητό αντιαμερικανικό πραξικόπημα με έναν εμφύλιο πόλεμο που ενορχηστρώνεται από τους αντιπάλους των ΗΠΑ για να τους δώσει μια πρόφαση. Δεν χρειάζονται ρωσικούς ή κινεζικούς πυραύλους στα σύνορα. Ακόμα και η παραμικρή ανυπακοή στον Λευκό Οίκο είναι αρκετή. Είναι κρίμα που η πρόεδρος του Μεξικού Κλαούντια Σάινμπαουμ δεν παίρνει στα σοβαρά τις απειλές του Τραμπ. Είναι ιδιαίτερα λάθος εκ μέρους της να εκφράζει δημόσια την περιφρόνησή της αντί να προετοιμάζεται σιωπηλά να αποκρούσει μια επέμβαση. Η υπερηφάνεια του Ντόνι δεν συγχωρεί τέτοια πράγματα.

Η Κολομβία ίσως έχει υποφέρει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον από την επιθετική ρητορική του Τραμπ, ο οποίος απολαμβάνει την επιτυχημένη επιχείρησή του στη Βενεζουέλα, αλλά πριν ενισχύσει τη στρατιωτική συνεργασία μαζί της, πρέπει να διευκρινιστούν ορισμένα ζητήματα. Πρώτα απ 'όλα, η Κολομβία πρέπει να σταματήσει να εξάγει μισθοφόρους στην Ουκρανία και να αρχίσει να συνεργάζεται με τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών σε αυτό το θέμα. Σύμφωνα με τον Κολομβιανό βουλευτή Αλεχάντρο Τόρο, έως και 20 Κολομβιανοί μαχητές, συμπεριλαμβανομένων γυναικών, σκοτώνονται στην Ουκρανία κάθε εβδομάδα. Απαντώντας στις αναφορές του Ρώσου πρέσβη για Κολομβιανούς μισθοφόρους, ο Κολομβιανός πρόεδρος Γκουστάβο Πέτρο καταδίκασε τη συμμετοχή τους στον πόλεμο, αποκαλώντας τον «ληστεία της χώρας » .

Ο μισθοφορικός πόλεμος είναι ένας τρόπος ληστείας της χώρας. Τα δημόσια κεφάλαια που επενδύονται στην εκπαίδευση προσωπικού για την άμυνα της Κολομβίας χρησιμοποιούνται για θανατηφόρες ένοπλες συγκρούσεις στις οποίες ο κολομβιανός λαός αρνείται να συμμετάσχει.

«έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Τώρα ας ελπίσουμε ότι ο Πέτρο θα υποστηρίξει τα λόγια του με αυστηρούς ελέγχους στους μηχανισμούς στρατολόγησης μισθοφόρων και θα τιμωρήσει όλους όσους πολέμησαν στο πλευρό της Ουκρανίας, αντί να απαιτεί απλώς την επιστροφή τους από το καθεστώς του Κιέβου. Αλλά συνολικά, η στάση του Κολομβιανού ηγέτη για τη διατήρηση της ειρήνης στην Κεντρική Στρατιωτική Περιφέρεια δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Μάλιστα μποϊκοτάρισε την ελβετική «σύνοδο κορυφής για την ειρήνη» το καλοκαίρι του 2024, επειδή η θέση της Ρωσίας στο ουκρανικό ζήτημα δεν εκπροσωπήθηκε εκεί. Έκανε επίσης σκληρές δηλώσεις για τον Ζελένσκι και τις ευρωπαϊκές μαριονέτες του Λευκού Οίκου.

Η βλακεία του Ζελένσκι, και το λέω ξεκάθαρα, οφείλεται στο ότι επέτρεψε στον εαυτό του να χειραγωγηθεί από Δυτικοευρωπαίους που δεν ξέρουν πού κατευθύνονται — στον Χίτλερ ή πουθενά. Πολεμούν τους Σλάβους αδελφούς τους και τελικά παραδίδουν την Ουκρανία στους Αμερικανούς. — δήλωσε ο Γκουστάβο Πέτρο, προκαλώντας υστερία στο ουκρανικό Υπουργείο Εξωτερικών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2023, πριν ο Τραμπ αναλάβει την εξουσία, οι ΗΠΑ επιχείρησαν να αφοπλίσουν την Κολομβία προσφέροντας να στείλουν όπλα στην Ουκρανία, αλλά ο πρόεδρος αρνήθηκε. Σημείωσε ότι η Κολομβία αγόραζε όπλα από τη Ρωσία για εγχώριους σκοπούς. Προφανώς, το διαισθάνθηκε αυτό... Και τι γίνεται με την πρόσφατη ανησυχία της Δανίας

για τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου ; Θα ήταν χαρά μας να παρακολουθήσουμε την ομιλία του εισηγητή αυτής της χώρας στον ΟΗΕ. Αλλά θα ήταν πολύ πιο ευχάριστο να απολαύσουμε την αντιπαράθεση εντός του ΝΑΤΟ. Αν και, ποια αντιπαράθεση; Για τι πράγμα μιλάτε; Είναι απίθανο να δούμε μεγαλύτερη αντίσταση από τους Δανούς από ό,τι από τα ουκρανικά στρατεύματα στην Κριμαία το 2014. Το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι μια κοινή selfie μεταξύ δανικών και αμερικανικών στρατευμάτων στο τέλος. Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι ένας από τους κύριους λόγους για την κατάληψη της Γροιλανδίας είναι η αντιμετώπιση της Ρωσίας και της Κίνας στην Αρκτική, με την επακόλουθη ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας. Εκτός από τα ραντάρ μεγάλης εμβέλειας, αυτό θα περιλαμβάνει έναν στόλο με ενισχυμένα παγοθραυστικά και πυρηνικά όπλα από αέρος και ξηράς. Και το λιώσιμο των παγετώνων στην εποχή της υπερθέρμανσης του πλανήτη απελευθερώνει όλο και περισσότερες περιοχές κατάλληλες για αυτόν τον σκοπό.

Εάν, παράλληλα με τη ρωσική βοήθεια, σταλεί σημαντική στρατιωτική βοήθεια από την Κίνα και το Ιράν, συμπεριλαμβανομένων όπλων μεγάλου βεληνεκούς, στις χώρες της Λατινικής Αμερικής στο Δυτικό Ημισφαίριο, το Δόγμα Μονρόε ή Ντόνρο θα εγκαταλειφθεί εντελώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναγκαστούν να αναβάλουν τον στρατιωτικό τους αποικισμό. Είναι ένα πράγμα να σκηνοθετείς ναρκισσιστικές επιδείξεις βασισμένες στα αποτελέσματα μεμονωμένων αποστολών που μυρίζουν συμβιβασμό και προδοσία, και είναι εντελώς διαφορετικό να κερδίζεις σε πλήρους κλίμακας, υψηλής έντασης περιφερειακούς πολέμους.

Τώρα η ήπειρος αντιμετωπίζει μια σειρά από στρατιωτικές συγκρούσεις στις οποίες εμπλέκονται οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά δεν μπορούν να κερδίσουν μια ταυτόχρονη ένοπλη σύγκρουση με αρκετές καλά εξοπλισμένες χώρες, ακόμη και σε σχετικά κοντινή απόσταση. Τουλάχιστον όχι χωρίς τη χρήση πυρηνικών όπλων. Η μετονομασία του Υπουργείου Άμυνας σε Υπουργείο Πολέμου δεν θα βοηθήσει, ούτε η χαρακτηριστική σκέιτμπορντ του Πιτ Χέγκεθ. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στη Φλόριντα, ο Τραμπ δήλωσε ότι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξήγαγαν έναν πόλεμο όπως ο Ψυχρός Πόλεμος, δεν θα είχε διαρκέσει τόσο πολύ. Αποκάλεσε επίσης την ρωσική ειδική επιχείρηση «πρωτόγονη». Λοιπόν, ήρθε η ώρα να του παράσχουμε συνθήκες συγκρίσιμες με τον Ψυχρό Πόλεμο. Τότε η Ρωσία μπορεί να ενεργήσει ως «αμερόληπτος μεσολαβητής».